Οι επόμενοι μήνες θα είναι εξαιρετικά κρίσιμοι για το μέλλον της Ελλάδας. Τομές που δεν έγιναν την τελευταία εικοσαετία, θα πρέπει να γίνουν σε μικρό χρονικό διάστημα και αυτό ενώ η χώρα εισέρχεται όλο και πιο βαθιά σε περίοδο ύφεσης. Η τρόικα, και κατ’ επέκτασιν η κυβέρνηση, είναι εξαιρετικά πιθανό να χρειασθεί να τροποποιήσουν το Μνημόνιο και να αναζητήσουν νέους, πιο επώδυνους, τρόπους περικοπής της κρατικής σπατάλης. Τίποτα από όλα αυτά δεν θα είναι ευχάριστο.
Είναι όμως ανάγκη, πέρα από τις όποιες διαφωνίες και τον θεσμικό ρόλο που παίζει πάντοτε η αντιπολίτευση, να επικρατήσει ένα κλίμα εθνικής συναίνεσης και πολιτικής ωριμότητας. Τί σημαίνει πρακτικά αυτό; Πως ο κ. Παπανδρέου θα μπορούσε να αποφύγει τις εμπρηστικές δηλώσεις και πράξεις κατά της Ν.Δ. και να αναζητήσει κοινούς τόπους με αυτή. Πως ο κ. Σαμαράς θα πρέπει να αποφύγει την πόλωση και να αντιληφθεί ότι όσες τομές γίνονται σήμερα είναι αναπόφευκτες, ασχέτως του ποιος βρίσκεται στην εξουσία. Πως, τέλος, η Αριστερά να καταλάβει ότι η δημοκρατία μας βάζει όρια για το έως πού μπορεί να φτάσει η διαμαρτυρία και πού αρχίζει η αμφισβήτηση της έννομης δημοκρατικής τάξης.
Λύπη γεμίζει την ψυχή μου,
γιατί θαρρώ πως δεν μου κλέβουν…
απλώς το πορτοφόλι.
Όσοι έχουμε μικρά παιδιά, μα και μεγάλα,
να πάρετε τον κόπο και να δείτε…
πως ύπουλα, μέσα από επίσημα βιβλία…
τους κλέβουν ιστορία, ελπίδα και θρησκεία.
Μας εκπαιδεύουν, να μην πιστεύουμε πατρίδα.
Να βολευόμαστε με κάθε εξουσία.
Αντίσταση να μη σκεφτόμαστε γιατί,
του μαχητή το “νεύρο” επιθυμούν να ευνουχίσουν.
Φίλοι μου. Μήπως είναι η ΏΡΑ;
Να πούμε ΌΧΙ στα σκα…ρφισματα……….
Όχι χαμένες θυσίες Ένας χρόνος έχει περάσει από την εκλογή του ΠΑΣΟΚ στην εξουσία. Τα συμπεράσματα είναι πολλά και χρήσιμα. Ο κ. Γιώργος Παπανδρέου πληρώνει σήμερα ορισμένα θεμελιώδη λάθη: δεν είπε τη δυσάρεστη αλήθεια στον λαό κατά την προεκλογική περίοδο και δεν προετοιμάσθηκε καθόλου για την ανάληψη της εξουσίας. Εχασε επίσης πολύτιμο χρόνο μετά τις εκλογές, όταν διαλαλούσε τα αδιέξοδα της ελληνικής οικονομίας διεθνώς χωρίς να κάνει τίποτα για να τα αντιμετωπίσει, ενώ τα γεγονότα έτρεχαν. Αυτό συνεχίζει να είναι και τώρα το πρόβλημα, ότι, δηλαδή, ο πρωθυπουργός είναι πάντοτε πίσω από τις εξελίξεις. Σήμερα, κανείς δεν μπορεί να παραγνωρίσει το γεγονός ότι, υπό την πίεση της τρόικας, έχουν γίνει σημαντικές τομές στη χώρα που κανείς πολιτικός δεν τόλμησε να κάνει. Ακόμη προωθούνται αλλαγές στην παιδεία και σε άλλους τομείς, οι οποίες κινούνται στη σωστή κατεύθυνση. Ομως, ο κ. Παπανδρέου πρέπει να προλάβει τις εξελίξεις και να κλείσει τη στρόφιγγα που ρίχνει ακόμη δυσεύρετα κονδύλια σε ένα σπάταλο και διεφθαρμένο δημόσιο τομέα. Θα το τολμήσει, παρά το όποιο πολιτικό κόστος; Αν όχι, ο κίνδυνος να πάνε χαμένες οι θυσίες του ελληνικού λαού είναι άμεσος και ορατός.
