Τότε βγαίναμε για τα κάλαντα όλα τα παιδιά και συναντιόμασταν στα σοκάκια ρωτώντας ο ένας τον άλλον: «εσύ πόσα έβγαλες μέχρι τώρα;»

iOMiNET logo
Ο Νικόλαος Νημάς κοινοποίησε τη φωτογραφία του
Φωτογραφία του Νικόλαος Νημάς.

Νικόλαος Νημάς

Τότε είχαμε δραχμούλες και πενηνταράκια (μισή δραχμή) και δεκάρες με μια τρύπα στη μέση. Τότε βγαίναμε για τα κάλαντα όλα τα παιδιά και συναντιόμασταν στα σοκάκια ρωτώντας ο ένας τον άλλον: «εσύ πόσα έβγαλες μέχρι τώρα;»
Όποιος αργούσε να σηκωθεί πολύ πρωί ή ήταν αργός ή έλεγε όλο το τραγούδι, αυτός άκουγε συχνότερα εκείνο το αποκαρδιωτικό: «μας τα είπαν άλλοι». Φεύγοντας από το σπίτι είχαμε συγκεκριμένο πρόγραμμα σε ποια σπίτια θα πάμε και με ποια σειρά (οι συγγενείς, οι πιο αγαπητοί γείτονες, οι πιο χουβαρντάδες κ.λ.π.). Όποιος δεν είχε πρόγραμμα έβγαζε λιγότερα. Αν χτύπαγες την πόρτα σπιτιού που είχαν πένθος … έτρωγες πόρτα. Αν έκανε πολύ κρύο η φωνή μας έτρεμε και αγωνιούσαμε αν θα δώσουμε καλή εντύπωση (παράσταση) λες και από αυτό εξαρτιόταν πόσα θα μας δώσουν. Γύρω στις 7:00 το πρωί ξεκινούσαμε και αγωνιούσαμε αν στα πρώτα σπίτια θα είχαν ξυπνήσει οι γείτονες γι αυτό και χτυπούσαμε δειλά δειλά την πόρτα. Γύρω στις 10:00 έπρεπε να είχες προλάβει να κάνεις την καλή μπάζα. Αν είχες πιο συγκεκριμένο στόχο από το γέμισμα του κουμπαρά (κάποιο παιχνίδι π.χ.) έπρεπε να επιμείνεις μέχρι τις 12:00 και κάτι πετύχαινες «εισβάλλοντας» σε μακρινότερες γειτονιές που τις είχαν τρυγήσει άλλοι κι έπαιρνες τα απομεινάρια.
ΥΠΗΡΧΕ ΠΟΛΥ ΦΤΩΧΙΑ ΜΑ ΔΕΝ ΤΗΝ ΕΝΟΙΩΘΕΣ ΑΦΟΥ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΗΤΑΝ ΖΕΣΤΟΣ, ΦΙΛΙΚΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ ΜΙΑ ΑΓΚΑΛΙΑ ΓΙΑ ΚΑΘΕ ΠΑΙΔΙ.
Να σας τα πω ? …..
«καλή ημέρα άρχοντες (άρχοντες !!!) αν είναι ορισμός σας
Χριστού την Θείαν Γέννηση να πω στ΄αρχοντικό σας…..»
και του χρόνου να είμαστε καλά.
(πρόλαβα να σας τα πω πριν ξημερώσει)

Αφήστε μια απάντηση