Άρθρο του Γρηγόρη Ψαριανού για το protagon.gr

Σήμερα, διάφοροι ηλίθιοι θα είναι ευχαριστημένοι απ’ την κατάσταση και την εικόνα της Αθήνας και άλλων πόλεων. Και μπόλικοι ”αριστεροί” ηλίθιοι μάλιστα – ίσως οι περισσότεροι ξέρουμε αρκετούς τέτοιους.

Λοιπόν; Μεγαλούργησε το κίνημα της επανάστασης, πάλι, με το κάψιμο ιστορικών, μοναδικών κτιρίων απ’ όσα λίγα έχουν απομείνει; ”Δικαιώθηκαν οι αγώνες του λαού”, με τους βανδαλισμούς και την αλητεία, που έγιναν μάλιστα με σχέδιο και προμελέτη; Και ποιοι συνεχίζουν να μιλάνε για προβοκάτσιες; Δεν κουράστηκαν να καβαλάνε το παραμύθι τους, ενώ καλά γνωρίζουν και καλύπτουν συγκεκριμένες ομάδες και πρόσωπα;

Ποιοι επαναστάτες έβαλαν στόχο μόνο ιστορικά παλιά κτίρια, βιβλιοπωλεία, χώρους τέχνης, τη Βιβλιοθήκη, το Δημαρχείο, τις Σχολές; Χέρι χέρι με λούμπεν εξαθλιωμένους, με χρυσαυγίτες, με χουλιγκαναριά, με μπάχαλους, με νεοναζί και παρακρατικούς. Πλιάτσικο σε μαγαζάκια, στοχευμένοι εμπρησμοί νεοκλασσικών, φωτιές και καταστροφές παντού… Με ορμητήριο ακόμα και πανεπιστημιακές σχολές.

Αυτοί είναι Αγωνιστές της Επανάστασης; Που θέλουν έτσι να αλλάξουν την Ελλάδα και τον κόσμο;

Μαζί μ’ αυτούς όλους, τους ψυχοπαθείς, χαίρονται και γελάνε κάτω και πάνω απ’ τα μουστάκια και τα ”βαμμένα κόκκινα μαλλιά” τους, κάποιοι Μεγάλοι Κοινοβουλευτικοί Άνδρες της πολιτικής μας ζωής. Που θα τρέχουν στη ΓΑΔΑ και στα δικαστήρια να ”συμπαρασταθούν” στους ”αδίκως διωκόμενους αγωνιστές της Δημοκρατίας”! Στους ελάχιστους απ’ όλους τους αγνώστους που συνελήφθησαν, απ’ τη γνωστή αστυνομία του γνωστού παπουτσή της γνωστής κυβέρνησης του γνωστού ”κράτους”. Που κανείς δεν παραιτείται ούτε τώρα, που τα μεγάλα κόμματα διαλύθηκαν.

Και αριστεροί ηγετίσκοι συνεχίζουν να παπαγαλίζουν την καραμέλα της προβοκάτσιας… Μα υπάρχουν 2000 μισθωτοί προβοκάτορες; Σε ποια υπηρεσία; Γιατί δεν έχει αποκαλυφθεί ούτε ένας; Ποιος πιστεύει ακόμα στις κρατικές κοκκινοσκουφίτσες;

Πηγή : protagon.gr

Άρθρο του Νίκου Ζαχαριάδη για το protagon.gr

Κι όμως, όσο κι αν σοκάρονται κάποιοι που δεν τους συμφέρει, η φωτογραφία που τραβήχτηκε από ερασιτέχνη και δόθηκε στη δημοσιότητα χωρίς να υποστεί καμμιά… «επεξεργασία» όπως οι άλλες των επίσημων πρακτορείων, το δείχνει πεντακάθαρα: Στους πυκνούς καπνούς που υψώνονται από τη φωτιά στο Αττικόν σχηματίζεται το πρόσωπο της Άνγκελα Μέρκελ.

Αυτό το νέο στοιχείο δικαιώνει κατ’ αρχάς τους πατριώτες που επέλεξαν να κάψουν τον ιστορικό κινηματογράφο, όσο ακόμα βρισκόταν στα χέρια ελλήνων ως μία υψηλή πράξη αντίστασης! Έκαναν δηλαδή ό,τι και οι Σουλιώτισσες που προτίμησαν να πεθάνουν παρά να πέσουν στα χέρια του κατακτητή! Ή ό,τι και οι πειρατές στο Αστερίξ, που προτίμησαν να βουλιάξουν μόνοι τους το πλοίο τους, παρά να το κάνουν οι Γαλάτες.

Μάλιστα το ελαφρώς δυσαρεστημένο ύφος της γερμανίδας (φαίνεται καθαρά η ξυνίλα αν κοιτάξει κανείς χωρίς προκαταλήψεις και παρωπίδες), μαρτυράει ότι οι κατοχικές δυνάμεις, ποιος ξέρει για τι προπαγάνδα θα τον χρησιμοποιούσαν μόλις ο ιστορικός κινηματογράφος έπεφτε στα χέρια τους!.

Αξίζει να υπενθυμίσουμε σε αυτό το σημείο, ότι και στην προηγούμενη γερμανική Κατοχή, ο συγκεκριμένος κινηματογράφος είχε ονομαστεί «Kino Victoria» και χρησιμοποιούνταν από την Γκεστάπο για να προβάλλονται ταινίες που αποθέωναν το καθεστώς.

Ίσως μάλιστα με την προχθεσινή πυρκαγιά, να ξορκίστηκαν τα φαντάσματα της Εύας Μπράουν και της Λιλί Μαρλέν, που βρίσκονταν παγιδευμένα τόσες δεκαετίες στους τοίχους. Και να έσπευσε για να τους συμπαρασταθεί το πνεύμα της Μέρκελ!

Σύμφωνα πάντως με απόλυτα διασταυρωμένες πληροφορίες, τα επίσημα μέσα ενημέρωσης προσπαθούν να κρύψουν από την κοινή γνώμη αυτή τη νέα διάσταση, προκειμένου να δυσφημίσουν και να διασύρουν όσους ξόρκισαν με τη φωτιά τα γερμανικά φαντάσματα από τον ιστορικό κινηματογράφο.

Εξάλλου, δεν είναι τυχαίο, ότι μόλις αυτό έπεσε στην αντίληψη της Μάγιας Τσόκλη, την οδήγησε κατευθείαν στην απόφαση να υποβάλλει την παραίτησή της από το βουλευτικό αξίωμα, αφού δεν ήθελε να σχετίζεται άλλο με τα προδοτικά σύμβολα της κυβέρνησης.

Πηγή : protagon.gr

Άρθρο της Λώρης Κέζα για το “ΒΗΜΑ”

Υπάρχει κάτι ελπιδοφόρο στο πολιτικό σκηνικό. Το τέλος της Μεταπολίτευσης δίνει την ελπίδα ότι θα ξεφορτωθούμε μια και καλή όλους αυτούς που κατέστρεψαν τη χώρα: εκείνους που μοίραζαν λεφτά σαν να ήταν δικά τους, εκείνους που διόριζαν ωσάν το κράτος να είναι δική τους επιχείρηση, εκείνους που βύθισαν το δάχτυλο στο μέλι.

Καιρός να φεύγουν όλοι αυτοί οι επηρμένοι που εξελέγησαν με γλοιώδεις μεθόδους, έζησαν σαν άρχοντες σε βάρος των φορολογούμενων και προήγαγαν σε ανώτατη αξία την τεμπελιά. Καιρός να ξεκουμπίζονται όλοι αυτοί οι αδιάφοροι βουλευτές που το κρίσιμο βράδυ, ενώ καιγόταν η Αθήνα και ψηφίζονταν τα μέτρα, κάθονταν στο εντευκτήριο της Βουλής βλέποντας μπάλα (ΠΑΟ-Ξάνθη).

Η αραίωση και η ανανέωση είναι πλέον αναπόφευκτη. Ήδη έχουν αλλάξει θεαματικά οι συσχετισμοί: ένας στους πέντε βουλευτές δεν εκπροσωπεί πλέον το κόμμα με το οποίο εξελέγη. Πρόκειται για αποχωρήσαντες και διαγραφέντες που αναζητούν αλλού την τύχη τους.

Το ΠαΣοΚ είχε 160 βουλευτές. Σήμερα έχει 130. Η Νέα Δημοκρατία ξεκίνησε με 91 έδρες, έμεινε με 62. Ο ΣΥΡΙΖΑ έχασε τον κυρ Φώτη, στο ΛΑΟΣ άλλος μπαίνει, άλλος βγαίνει. Μόνον οι κομμουνιστές παραμένουν αμετάβλητοι. Σε τούτο το κλίμα ακούγονται διάφορα σενάρια πολιτικής φαντασίας, με πιο ακραίο (αλλά χαρακτηριστικό) το σχέδιο που διακινεί ο κ. Πάνος Καμμένος: θα φτιάξουν, λέει, νέο σχήμα διαγραφέντες (ένθεν κι ένθεν) και θα κατέλθουν με επί κεφαλής τον Μίκη Θεοδωράκη!

Προς ώρας, αν θέλουμε να είμαστε σοβαροί, δεν μπορούν να γίνουν ασφαλείς εκτιμήσεις για το πού θα πάνε τα ανεξάρτητα πρόσωπα καθώς δεν καταγράφονται δυναμικές πρωτοβουλίες ενόψει εκλογών. Ακόμη κι εκείνοι που βολιδοσκοπούν, δεν τολμούν.

Ορισμένες επισημάνσεις: κάποιοι από τους ανεξάρτητους (αλλά κι από τους εξαρτημένους) βρίσκονται σε ηλικία απόσυρσης ή έχουν γράψει τόσα πολλά χιλιόμετρα πολιτικής διαδρομής που οφείλουν να αποχωρήσουν. Ας γίνουν σύμβουλοι, ας παριστάνουν τους Νέστορες, όμως με τέτοιο μερίδιο ευθύνης για την καταστροφή, θα πρέπει να ντραπούν να ζητήσουν σταυρό. Είναι αδιανόητο να ξαναπολιτευτούν άτομα που στη ζωή τους δεν έκαναν τίποτε άλλο από το να κάθονται στα βουλευτικά έδρανα, να σχεδιάζουν ανερμάτιστες πολιτικές πλατφόρμες και να ψηφίζουν νόμους που δεν εφάρμοσαν.

Οι βουλευτές που βρέθηκαν εκτός ΠαΣοΚ έχουν τις εξής επιλογές. Μπορούν να ζητήσουν στέγη στη Δημοκρατική Αριστερά και να βρουν την πόρτα κλειστή (είναι προφανές ότι αν μετακομίσουν μαζικά, τα δυνητικά ποσοστά της παράταξης θα καταρρεύσουν). Μπορούν να ακολουθήσουν τις grandes dames των οικονομικών_ εάν εκείνες έχουν την όρεξη να επιμηκύνουν το βεβαρημένο βιογραφικό τους. Μπορούν επίσης να φτιάξουν το λόμπι των ασήμαντων, που θα απαρτίζεται από βουλευτές που έγιναν γνωστοί επειδή επί μια διετία υπερψήφιζαν οτιδήποτε κι ανέχονταν αδιαμαρτύρητα «τα πάντα όλα» του κ. Παπανδρέου αλλά την κρίσιμη στιγμή θέλησαν να κάνουν κόνξες. Καθώς στην πλειονότητά τους είναι πασοκοτραφείς, θα νιώσουν άβολα οπουδήποτε αλλού. Μέχρι να βολευτούν, θα έχουν γίνει οι εκλογές.

Τα αποπαίδια της Νέας Δημοκρατίας έχουν ανάλογες διεξόδους. Με την Ντόρα δεν κάνουνε χωριό_ άλλωστε αυτή είναι μνημονιακή, δεν μπορεί να τους φιλοξενήσει. Ο ακροδεξιός παράγοντας είναι άστατος, τη μια μέρα θέλει, την άλλη δεν θέλει. Επιπλέον την κρίσιμη νύχτα έχασε τα δυο πιο προβεβλημένα στελέχη του: το ΛΑΟΣ ξεφουσκώνει παντοιοτρόπως. Να σημειώσουμε και κάτι ακόμη. Οι περισσότεροι βουλευτές της περιφέρειας στήριζαν την εκλογή τους σε διορισμούς, σε διευθετήσεις, σε εξυπηρετήσεις. Η εποχή των δώρων τελείωσε: θα επιστρέψουν στους νομούς τους χωρίς κόμμα και με άδεια τα χέρια. Σκοτεινό το μέλλον τους.

Στο ερώτημα «και τώρα τι;» υπάρχει απάντηση και βρίσκεται μεταξύ των ψηφοφόρων. Δεν εννοούμε για τη δύναμη της ψήφου αλλά για τη δυνατότητα να κατέλθουν ως υποψήφιοι. Νέα, καθαρά ονόματα μπορούν να στελεχώσουν τα υπάρχοντα κόμματα. Μόνο φρέσκα, αναμάρτητα πρόσωπα μπορούν να αναστήσουν τις αποψιλωμένες κοινοβουλευτικές παρατάξεις. Το πιο ενδιαφέρον και καθόλου ουτοπικό είναι αυτό που θα προκύψει από νέα κόμματα. Έτσι όπως διαμορφώνονται τα πράγματα, τίποτε δεν είναι απίθανο. Ήρθε η ώρα για το αναπάντεχο.

Πηγή : tovima.gr