Όλα τα άρθρα του/της yadmin_15

Η νέα κυβέρνηση να διεκδικήσει να επιστραφούν όλα τα κλεμμένα

Πηγή: ethnos.gr
Άρθρο του Θ. Λυρτσογιάννη

Να επιστραφούν όλα τα κλεμμένα. Την ώρα που πολλοί συμπολίτες μας δεν έχουν χρήματα για πετρέλαιο, την ώρα που οι οριζόντιες περικοπές μισθών και συντάξεων συμπιέζουν ζωές, υπάρχουν ορισμένοι “εξυπνάκηδες” (κοινώς κλέφτες) που απολαμβάνουν τους καρπούς της μεγάλης λεηλασίας.
Ηρθε η ώρα η παρούσα κυβέρνηση με αποφασιστικότητα να διεκδικήσει την επιστροφή των κλεμμένων. Οταν το φάρμακο αγοράζεται φέτος σε τιμή χαμηλότερη 93,8% κάποιοι έκλεψαν το Δημόσιο, έκλεψαν τους φορολογούμενους, έκλεψαν αυτούς των οποίων μειώθηκε ο μισθός ή η σύνταξη.
Οταν δεκάδες χιλιάδες ενθυλακώνουν τη σύνταξη “πεθαμένων”, όταν άλλοι τόσοι παίρνουν αναπηρική που δεν δικαιούνται, κλέβουν τα Ταμεία που τώρα ψάχνουν δανεικά για τις συντάξεις, το κράτος και τους πολίτες. Οταν το πλιάτσικο ξεπέρασε κάθε φαντασία, η κυβέρνηση οφείλει με συνοπτικές διαδικασίες να ζητήσει να επιστραφούν τα κλεμμένα. Δεν αποτελεί λαϊκισμό, όπως κάποιοι βιαστούν να πουν. Αποτελεί στοιχειώδη πράξη δικαιοσύνης. Ο κ. Λοβέρδος (που κατά κοινή ομολογία κάνει πολύ καλή δουλειά), για παράδειγμα, να μην περιοριστεί μόνο στη διενέργεια νέων διαγωνισμών για μείωση τιμών.
Να ζητήσει να επιστραφούν τα κλεμμένα από υπαλλήλους και εταιρείες. Γιατί το πλιάτσικο ήταν οργανωμένο. Ο κ. Σπυρόπουλος να βρει χρήματα για τις συντάξεις ζητώντας πίσω τα 6 δισ. (τόσο ο ίδιος τα υπολόγισε) από τις κλεμμένες συντάξεις. Ολοι οι υπουργοί να απαιτήσουν να επιστραφούν τα κλεμμένα. Και οι δικαστές να μη βραδυπορήσουν. Ενεργώντας με αίσθημα πατριωτικής ευθύνης να ανοίξουν όλες τις υποθέσεις της μεγάλης λεηλασίας του λαού.

Τελείωσαν τα ψέματα

                                                                                 Πηγή:  pkool.gr

Από τον Πέτρο Κωστόπουλο

Οι πρώτες εξαγγελίες του πρωθυπουργού Λουκά Παπαδήμου ήταν αυτές που περίμενε το μεγαλύτερο μέρος της ελληνικής κοινωνίας και οι υπόλοιποι αρχηγοί των κομμάτων θα πρέπει να τιμήσουν με τη συμπεριφορά τους αυτήν την κυβέρνηση.
Αυτό που έγραφα τις προάλλες και έχω την αίσθηση ότι πιστεύει το μεγαλύτερο κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας, ήταν αυτό που εξήγγειλε και ο Λουκάς  Παπαδήμος. Το “κόψιμο” του κράτους και η αλλαγή του φορολογικού συστήματος είναι μονόδρομος. Ότι κι αν σημαίνει αυτό. Δεν μπορεί να ισχύουν δύο μέτρα και δύο σταθμά σε σχέση με τον ιδιωτικό τομέα, γιατί τότε δεν πρόκειται να έρθει ποτέ η ανάκαμψη και ανάπτυξη της οικονομίας.
Παρά τη φράση του Αντώνη Σαμαρά ότι “… δεν συγκυβερνάμε”,  μου φαίνεται ότι ο πρόεδρος της ΝΔ είναι πιο cool απέναντι στη νέα κυβέρνηση, απ’ ότι ο Γιώργος  Παπανδρέου. Το λέω αυτό γιατί βλέπω τον Γιώργο να θέλει να παρεμβαίνει. Πράγμα που ίσως δημιουργήσει προβλήματα. Κακά τα ψέματα, δεν γίνεται οι δύο αρχηγοί να προβαίνουν σε δηλώσεις και ενέργειες που ξεπερνούν τις αρμοδιότητες του νέου πρωθυπουργού. Αναγκάστηκαν να συγκυβερνήσουν και πρέπει να τιμήσουν την απόφασή τους. Τελείωσαν τα ψέματα και εννοώ τα ψέματα που έλεγε ο καθένας τους.
Ο Σαμαράς ειδικά έχει μόνο να κερδίσει απ’ όλη την ιστορία, γιατί όταν φτάσουν οι εκλογές, είναι σχεδόν σίγουρο ότι θα είναι ο επόμενος πρωθυπουργός. Αντίθετα, ο  Γιώργος θα αντιμετωπίσει μεγάλες φουρτούνες στο εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ, παρότι του δόθηκε μια προσωρινή ανοχή. Και του δόθηκε γιατί οι υπόλοιποι δεν θέλουν να  κάνουν μπουρδέλο το μαγαζί – μέχρι τουλάχιστον να λήξει ο δανεικός ορίζοντας της νέας κυβέρνησης. Φυσικά, κανείς πολίτης δεν ενδιαφέρεται για το τι θα γίνει στο εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ. Ας κάτσουν, λοιπόν, στη μπάντα και ας λειτουργήσουν, ως συνήθως, υπόγεια δελφίνοι και κηπουροί.
By the way, αν τα πράγματα πάνε καλά, πιστεύω ότι οι εκλογές δεν θα γίνουν στις 19 Φεβρουαρίου όπως λένε, αλλά αργότερα. Επιτρέψτε μου μια παρένθεση σε αυτό το σημείο: Η περίεργη ελληνική Αριστερά, πρωτοφανής για τα παγκόσμια δεδομένα, ίσως πρέπει κάποια στιγμή να κατεβάσει ταχύτητα και να σταματήσει να πηγαίνει με χίλια προς τον τοίχο. Είναι σαφές ότι έχασε το “παιχνιδάκι” που είχε στα χέρια της, μιας και οι Έλληνες δεν έχουν πλέον τη διάθεση να συμμετέχουν σε οποιαδήποτε βαβούρα του ΣΥΡΙΖΑ και του ΠΑΜΕ. Έχασαν, λοιπόν, προς το παρόν, όμως μπορούν ακόμα να βοηθήσουν τη χώρα. Δεν τους ζητάει κανείς να κάνουν τις κότες, απλώς να μην υποστηρίζουν απαράδεκτα πράγματα για την αριστερά. Να μην υποστηρίζουν τον οποιονδήποτε χάνει ένα προνόμιο, αρνούμενοι το όφελος για χιλιάδες άλλους. Ας φύγουμε για λίγο από την τρέλα. Η ανάκαμψη και ανάπτυξη χρειάζεται ηρεμία στο κοινωνικό σύνολο, χρειάζεται προοπτική και αισιοδοξία. Και ένα τέτοιο περιβάλλον πρέπει να οικοδομήσουμε…

Οι προσδοκίες των πολιτών

πηγή: ethnos.gr
Αρθρογραφία
Πάγια οι προγραμματικές δηλώσεις μιας κυβέρνησης αποτελούν πολιτικό γεγονός ιδιαίτερης σημασίας, αφού προκαθορίζουν θεωρητικά τις βασικές επιλογές και πολιτικές που θα προωθηθούν στη διάρκεια της θητείας της. Κι όταν μάλιστα η κυβέρνηση αυτή έχει χρονικό ορίζοντα λίγων μόνο μηνών και πολύ συγκεκριμένο έργο να επιτελέσει, τότε οι προγραμματικές δηλώσεις αποκτούν αυτονόητα ακόμη μεγαλύτερη βαρύτητα.
Δεν είναι δύσκολο να εκτιμήσει κανείς τι αναμένει ν’ ακούσει σήμερα από τον νέο πρωθυπουργό ο μέσος πολίτης. Γνωρίζει, φυσικά, ότι δεν είναι σε θέση να προβεί σε ανατρεπτικές εξαγγελίες και σε πολιτικές που θ’ ακυρώσουν φορολογικά και άλλα βάρη που έχουν ήδη επιβληθεί. Οπωσδήποτε, όμως, προσδοκά ν’ ακούσει ότι δεν πρόκειται ν’ ακολουθηθεί η συνταγή η οποία προσδιόρισε έως τώρα τα μέτρα που έχουν ληφθεί στο πλαίσιο της προσπάθειας για την εξυγίανση της οικονομίας.
Κοντολογίς, αναμένει ότι δεν πρόκειται να υπάρξουν για όσο θα κατέχει το πρωθυπουργικό αξίωμα ο Λ. Παπαδήμος νέοι φόροι και περικοπές μισθών και συντάξεων, αφού με τον τρόπο αυτό θ’ αποτραπεί και το ενδεχόμενο ακόμη μεγαλύτερης ύφεσης, εξαιτίας της περαιτέρω μείωσης της αγοραστικής δύναμης των μισθωτών και των συνταξιούχων. Κι από κει και πέρα εκείνο που επίσης αναμένει είναι ν’ ακούσει μέτρα και αποφάσεις που θα του δίνουν την αίσθηση ότι συνθέτουν μια πολιτική, η οποία του επιτρέπει να εκτιμά ότι υπάρχουν προοπτικές ν’ αρχίσει κάποια στιγμή η αντίστροφη μέτρηση για την ανάταξη της οικονομίας.
Και, φυσικά, εκείνο που κυρίως προσδοκά σήμερα η κοινή γνώμη είναι ν’ ακούσει ότι θα καταβληθούν προσπάθειες και θα προωθηθούν δράσεις που θα έχουν ως στόχο ν’ απεμπλακεί, επιτέλους, η χώρα από τα σημερινά δημοσιονομικά της αδιέξοδα και να εισέλθει στη φάση της ανάπτυξης, αφού μόνο μ’ αυτό τον τρόπο θα μπορέσει να δει ο απλός πολίτης ν’ αχνοφέγγει κάποιο φως στην άκρη του τούνελ της δίχρονης έως τώρα σκληρής δοκιμασίας του.

Προς νέο πολιτικό σκηνικό

Πηγή: ethnos.gr

Άρθρο του Γ. Δελαστικ

Η πρωθυπουργοποίηση του Λουκά Παπαδήμου και η διακυβέρνηση της χώρας εκ μέρους του κατά τους επόμενους μήνες με τη στήριξη ΠΑΣΟΚ, ΝΔ και ΛΑΟΣ είναι βέβαιο ότι θα επηρεάσει σημαντικά το υφιστάμενο πολιτικό σκηνικό και πρωτίστως τον συσχετισμό δυνάμεων μεταξύ των πολιτικών κομμάτων. Οχι μόνο αυτών που συμμετέχουν στην κυβέρνηση, αλλά και των κομμάτων της Αριστεράς που παραμένουν πλέον μοναδική αντιπολίτευση.

Για την ώρα θεωρούμε αβάσιμες τις εκτιμήσεις ότι η κυβέρνηση Παπαδήμου μπορεί να οδηγήσει σε αναδιάρθρωση του κομματικού τοπίου – στην αποχώρηση δηλαδή ικανού αριθμού στελεχών του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ και στη συγκρότηση νέου κομματικού σχηματισμού. Δεν νομίζουμε καν ότι θα υπάρξουν πολιτικές επιπτώσεις ανάλογες με εκείνες των κυβερνήσεων Τζανετάκη και Ζολώτα το 1989 – 1990 που τελικά οδήγησαν στη διάλυση του ενιαίου Συνασπισμού της Αριστεράς και τις δυο διασπάσεις του ΚΚΕ με καταλύτη τη συγκυβέρνηση των τριών τότε κομμάτων.

Αυτό φυσικά μένει να αποδειχθεί, αλλά για την ώρα δεν υπάρχουν ενδείξεις ότι μπορεί να οδηγηθούν τα πράγματα προς τα εκεί. Απλώς από τώρα μπορεί κανείς να εκτιμήσει ότι σε πολιτικοκομματικό επίπεδο ο μεγάλος κερδισμένος από τη συγκυβέρνηση θα είναι το ΠΑΣΟΚ και η μεγάλη χαμένη θα είναι η ΝΔ. Σοβαρά κέρδη θα υπάρξουν και για τον ΛΑΟΣ.

Το ΠΑΣΟΚ θα κερδίσει διπλά. Σε επίπεδο πολιτικής γραμμής μπορεί να ισχυρίζεται ότι δικαιώθηκε: ζητούσε κομματική συνεργασία στη βάση του Μνημονίου και τελικά η ΝΔ όντως προσχώρησε στο μνημονιακό μέτωπο, παρά τις ισχυρότατες επί ενάμιση χρόνο αντιδράσεις της.

Κερδισμένο θα βγει όμως το ΠΑΣΟΚ και σε επίπεδο κομματικής επιρροής. Θα ανακοπεί δραστικά η μέχρι πρότινος ισχυρή διαρροή ψηφοφόρων του προς την “αντιμνημονιακή” ΝΔ. Τέτοιου είδους μετακίνηση από το ΠΑΣΟΚ προς τη ΝΔ δεν έχει πλέον κανένα νόημα, μετά τη στροφή Σαμαρά. Αντιθέτως, το ΠΑΣΟΚ μπορεί πλέον βάσιμα να ελπίζει σε επαναπατρισμό των συντηρητικών αντιμνημονιακών ψηφοφόρων του που είχαν στραφεί προς τη ΝΔ. Οι διαρροές ψήφων του ΠΑΣΟΚ τώρα θα είναι πολύ μικρότερες και μόνο προς τα αριστερά του – άρα εξ ορισμού πιο περιορισμένες.

Η ΝΔ όμως θα έχει απώλειες σε πολλά επίπεδα. Πρώτα πρώτα ο Α. Σαμαράς απογοήτευσε μεγάλο τμήμα της κομματικής και εκλογικής βάσης της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Από εκεί που για πρώτη φορά στη ζωή τους οι δεξιοί ψηφοφόροι αισθάνονταν ότι υπερέχουν των ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ και σε πατριωτισμό και σε φιλολαϊκότητα, τώρα πρέπει να αντιμετωπίσουν τη χλεύη τους για το ότι καθυστερημένα συντάσσονται στη γραμμή Παπανδρέου που μέχρι τώρα λοιδορούσαν. Χαμένη βρίσκεται η ΝΔ, όπως προαναφέραμε, και λόγω του ότι παύει πλέον να αποτελεί πόλο έλξης δυσαρεστημένων με το Μνημόνιο ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ.

Παράλληλα, με τη στροφή του ο πρόεδρος της ΝΔ γκρέμισε το μέχρι πρότινος αδιαπέραστο τείχος που είχε υψώσει με την αντιμνημονιακή πολιτική του μεταξύ του κόμματός του και του ΛΑΟΣ, το οποίο είχε εξαρχής ταχθεί αναφανδόν υπέρ του Μνημονίου. Κανένας ψηφοφόρος της ΝΔ, όσο δεξιός και αν ήταν, δεν διενοείτο να μετακινηθεί προς τον ΛΑΟΣ αν δεν ήταν υποστηρικτής της μνημονιακής πολιτικής.

Αυτό το φράγμα έπεσε από τη στιγμή που η ΝΔ προσχώρησε στο “μνημονιακό” στρατόπεδο. Διευκολύνονται έτσι οι μετατοπίσεις ψηφοφόρων της ΝΔ προς τον ΛΑΟΣ – πόσω μάλλον που τώρα πλέον οι ηγεσίες των δύο κομμάτων της Δεξιάς συνεργάζονται αρμονικά ακόμη και σε κυβερνητικό επίπεδο υπό τον πρωθυπουργό Λ. Παπαδήμο.

Οσο για τον Γιώργο Καρατζαφέρη, πετυχαίνοντας να συμμετάσχει στη συγκυβέρνηση κατόρθωσε να αποτινάξει τη ρετσινιά του ακραίου δεξιού κόμματος με το οποίο κανένας δεν θέλει να συνεργαστεί και περνάει τώρα ως ισότιμος παίκτης στην κεντρική πολιτική σκηνή, πλήρως αποδεκτός. Αντικειμενικά τέθηκαν οι βάσεις για μετεκλογική συνεργασία ΝΔ – ΛΑΟΣ!

Πρόκληση: Η Αριστερά μόνη στην αντιπολίτευση

Θα εκμεταλλευθεί εκλογικά άραγε η Αριστερά και κυρίως το ΚΚΕ και ο ΣΥΡΙΖΑ το γεγονός ότι μετά τη στροφή της ΝΔ της ανήκει πλέον αποκλειστικά όλος ο χώρος της αντιμνημονιακής αντιπολίτευσης; Παρόλο που είναι βέβαιο πως όλα τα κόμματα της Αριστεράς θα σημειώσουν εκλογική άνοδο, η καταφατική απάντηση στο ανωτέρω ερώτημα δεν είναι τόσο εύκολη όσο φαίνεται. Πέραν πάσης αμφιβολίας, η συγκλονιστική απεργία και διαδήλωση της 19ης Οκτωβρίου και τα πρωτοφανή γεγονότα στις παρελάσεις της 28ης Οκτωβρίου πυροδότησαν την παραίτηση Παπανδρέου. Η πρωθυπουργοποίηση Παπαδήμου όμως απορρόφησε τους πολιτικούς κραδασμούς και τα κόμματα – πυλώνες του συστήματος συσπειρώθηκαν με τη συγκυβέρνηση. Θα δούμε αν η Αριστερά μπορεί να κερδίσει από αυτή την αναμέτρηση.