Ο βρεγμένος τη βροχή δεν τη φοβάται

Άρθρο – Γνώμη του Αντώνη Καρακούση για το “ΒΗΜΑ”

Η Ευρώπη διαπραγματεύεται συγκρουόμενη και έτσι οδεύει προς την κρισιμότερη σύνοδο κορυφής από την εγκαθίδρυση του κοινού νομίσματος. Αυτές τις ώρες οι ηγέτες της Γηραιάς Ηπείρου καλούνται επί της ουσίας να αποδεχθούν τις αρχές της γαλλογερμανικής συμφωνίας για αλλαγή της συνθήκης, υιοθετώντας τον ισοσκελισμό των προϋπολογισμών και μια διαδικασία αυτόματου ελέγχου από το Ευρωπαικό Δικαστήριο για τις χώρες που κινούνται σε τροχιά υπερβολικών ελλειμμάτων.
Με την αλλαγή της συνθήκης διαφωνεί ο πρόεδρος του ευρωπαϊκού συμβουλίου κ. Βαν Ρομπέι, επειδή ανησυχεί για τις καθυστερήσεις που η πολυπλοκότητα των διαδικασιών έγκρισης της νέας συνθήκης μπορεί να προκαλέσει, καθώς θα απαιτηθούν δημοψηφίσματα και θα είναι απαραίτητο να συγκεντρωθούν μεγάλες πλειοψηφίες στα Κοινοβούλια.
Ομως οι Γερμανοί δεν συναινούν σε τίποτε άλλο πέρα από αλλαγή των συνθηκών και δεν είναι τυχαίο ότι έφθασαν στο σημείο να επικρίνουν τον μέχρι πρότινος σύμμαχό τους πρόεδρο του ευρωπαϊκού συμβουλίου.
Οσο κι αν οι λεκτικές συγκρούσεις παραπέμπουν σε κορώνες της διαπραγμάτευσης, κανείς δεν μπορεί να αγνοήσει το γεγονός ότι οι Γερμανοί επιδιώκουν αλλαγή της ευρωπαϊκής συνθήκης για να προσφέρουν αντισταθμιστικά τη συγκατάθεσή τους στην ενεργοποίηση του EFSF και του ESM , των δύο κρίσιμων μηχανισμών παρέμβασης στις αγορές και χρηματοδότησης των αμφισβητούμενων ευρωπαικών οικονομιών.
Κατά τα φαινόμενα, παρά το κλίμα σύγκρουσης, πάμε προς ένα διπλό σχήμα θεσμικών αλλαγών στη λειτουργία της Ενωσης και ενίσχυσης των μηχανισμών παρέμβασης στις αγορές. Γεγονός που αν επιβεβαιωθεί θα προσφέρει και στην Ευρωπαική Κεντρική Τράπεζα ένα ισχυρό πολιτικό επιχείρημα να παρέμβει δυναμικά και πιο αποφασιστικά στην κρίση χρέους. Ουσιαστικά όλοι αυτό περιμένουν ανεξαρτήτως αν δεν το ομολογούν.
Επίσης δεν πρέπει να μας διαφεύγει το γεγονός ότι παραλλήλως με την αντιμετώπιση της κρίσης του ευρώ, η Σύνοδος Κορυφής θα απασχοληθεί και με πιο πεζά αλλά εξίσου κρίσιμα θέματα γεωπολιτικής και γεωστρατηγικής , όπως αυτά των αγωγών πετρελαίου , τα μέτρα κατά του Ιράν και την αξιολόγηση των συνθηκών στο Ιράκ. Οπως παρατηρούν ορισμένοι με αυτά στο τραπέζι η αντιμετώπιση της κρίσης του ευρώ διευκολύνεται και κακά τα ψέματα σε ένα τέτοιο περιβάλλον επίλυσης μεγάλων οικονομικών, πολιτικών και γεωπολιτικών προβλημάτων βρίσκεται χώρος και για την ευχερέστερη αντιμετώπιση του ελληνικού προβλήματος.
Εμείς έτσι κι αλλιώς καμμένοι και δεσμευμένοι είμαστε τουλάχιστον για τα επόμενα τρία χρόνια, οπότε μια ουσιαστική λύση επιτήρησης των οικονομιών της Ευρώπης δεν θα μας ενοχλήσει , ούτε θα μας δημιουργήσει περισσότερα προβλήματα. Αντίθετα θα μας διευκολύνει στο βαθμό που οι αποφάσεις της Συνόδου Κορυφής κριθούν σημαντικές και επιφέρουν την διεκδικούμενη σταθεροποίηση και ηρεμία των αγορών.
Σε ένα περιβάλλον σταθερότητας και περιορισμένης αμφισβήτησης τα χρέη μας θα ρυθμιστούν καλύτερα και ευκολότερα και η χώρα θα επανέλθει ταχύτερα στην ομαλότητα. Ο ισοσκελισμός των προϋπολογισμών δεν μας τρομάζει επί του παρόντος, ούτε η αλλαγή των συνθηκών μπορεί να μεταβάλλει δραματικά τη ζωή των Ελλήνων. Αλλωστε ο βρεγμένος τη βροχή δεν τη φοβάται…
Πηγή : tovima.gr

Η αυτοκρατορία αντεπιτίθεται

Άρθρο του Γιώργου Δελαστίκ για το “ΕΘΝΟΣ”

 Δεν είχαν προλάβει να δημοσιοποιηθούν ευρέως προς την κοινή γνώμη οι σκέψεις της Γερμανίδας καγκελαρίου Ανγκελα Μέρκελ για την έκδοση «ευρωομολόγου της ελίτ» των κρατών της Ευρωζώνης που έχουν αξιολόγηση ΑΑΑ (δηλαδή της Γερμανίας, Γαλλίας, Ολλανδίας, Αυστρίας, Φινλανδίας και Λουξεμβούργου) όταν έπεσε η πρώτη αμερικανική προειδοποιητική «ρουκέτα». Τη νύχτα της Κυριακής 27 προς Δευτέρα 28 Νοεμβρίου ο αμερικανικός οίκος αξιολόγησης Μούντις έβγαλε ανακοίνωση, με την οποία προειδοποιούσε ότι ενδέχεται να υποβαθμίσει όλες τις χώρες της Ευρωζώνης συμπεριλαμβανομένης της Γερμανίας!
Ετσι, όταν τη Δευτέρα το πρωί η ηλεκτρονική έκδοση της δεξιάς φιλοκυβερνητικής γερμανικής εφημερίδας «Ντι Βελτ» μετέδωσε την είδηση για τις σκέψεις έκδοσης των «ευρωομολόγων της ελίτ» με επιτόκιο μεταξύ 2% και 2,25%, το υπουργείο Οικονομικών στο Βερολίνο διέψευσε αμέσως την είδηση και το θέμα εξαφανίστηκε ακαριαία από το πολιτικοοικονομικό προσκήνιο.
Γερμανοί, Γάλλοι και υπόλοιποι Ευρωπαίοι επιχείρησαν να υποβαθμίσουν την προβολή και τη σημασία της ανακοίνωσης της Μούντις, η οποία ήταν εξόχως απειλητική. «Η πιθανότητα πολλαπλών χρεοκοπιών μεταξύ των χωρών της Ευρωζώνης δεν είναι πλέον αμελητέα… Πρέπει να εξεταστεί το σενάριο πολλαπλών αποχωρήσεων χωρών της Ευρωζώνης» ανέφερε ο αμερικανικός οίκος αξιολόγησης, κάνοντας λόγο ακόμη και για το ενδεχόμενο «αποσύνθεσης» της ζώνης του ευρώ.
Δεν χρειάστηκε να περάσει παρά μία μόνο εβδομάδα. Το πρωί της Δευτέρας, 5 Δεκεμβρίου, η Μέρκελ και ο Σαρκοζί ανακοίνωσαν στο Παρίσι την καθολική επικράτηση της γερμανικής άποψης μετατροπής της Ευρωζώνης σε «δημοσιονομικό Νταχάου». Με το που νύχτωσε, ήταν αυτή τη φορά η σειρά του επίσης αμερικανικού οίκου αξιολόγησης Στάνταρντ εντ Πουρς να ρίξει την «πυρηνική βόμβα»: ανακοίνωσε ότι θέτει υπό επιτήρηση προς υποβάθμιση και τις 17 χώρες της Ευρωζώνης, αλλά και τον μηχανισμό διάσωσης του ευρώ, ώστε να χάσει την αξιολόγηση ΑΑΑ!
Κατά παράδοξο τρόπο, ο οίκος αξιολόγησης των ΗΠΑ δεν περίμενε να περάσουν καν τέσσερα – πέντε 24ωρα ώστε να έχει στα χέρια του και την απόφαση των 27 της ΕΕ και των 17 της Ευρωζώνης, που θα παρθούν αύριο στη σύνοδο κορυφής των Ευρωπαίων ηγετών στις Βρυξέλλες.
«Με εκπλήσσει πολύ που αυτή η είδηση πέφτει ουρανοκατέβατη στο κατώφλι της ευρωπαϊκής συνόδου κορυφής. Αυτό δεν μπορεί να είναι σύμπτωση» δήλωσε ο πρόεδρος της Ευρωζώνης και πρωθυπουργός του Λουξεμβούργου, Ζαν Κλοντ Γιουνκέρ.
Οι Γερμανοί και δη του κεντροδεξιού κυβερνητικού συνασπισμού αντέδρασαν έντονα. Ο Μίκαελ Φουξ, νούμερο δύο της κοινοβουλευτικής ομάδας του χριστιανοδημοκρατικού κόμματος της Μέρκελ (CDU), κατηγόρησε ευθέως τον αμερικανικό οίκο αξιολόγησης για «υπολογισμό πολιτικής τάξης», προσθέτοντας ότι «το δημόσιο χρέος των ΗΠΑ υπερβαίνει εκείνο της Ευρωζώνης».
Ο Ράινερ Μπρίντερλε των Ελεύθερων Δημοκρατών (FDP), κυβερνητικών εταίρων της καγκελαρίου, υπογράμμισε ότι «ορισμένοι διαχειριστές κεφαλαίων και οίκοι αξιολόγησης εργάζονται εναντίον της Ευρωζώνης».
Εντονότατα επικριτική σε πρωτοσέλιδο άρθρο της και η γερμανική εφημερίδα «Φράνκφουρτερ Αλγκεμάινε», η οποία τόνιζε μεταξύ άλλων:
«Η πράξη έχει πολιτική σημασία. Ο οίκος έρχεται τώρα με οξεία κριτική γιατί θέλει να αποσπάσει με τη βία από την ευρωπαϊκή σύνοδο κορυφής αποφάσεις σύμφωνες με την άποψή του… Η Στάνταρντ Εντ Πουρς είναι ένας οίκος αξιολόγησης από τις ΗΠΑ, ο οποίος αξιολογεί από αμερικανική οπτική γωνία χώρες και επιχειρήσεις και ο οποίος εκπροσωπεί τα συμφέροντα της Γουόλ Στριτ».
Ολομέτωπη η επίθεση και από τον Αυστριακό Εβαλτ Νοβότνι: «Κατά την άποψή μου, ο οίκος Στάνταρντ εντ Πουρς είχε εμφανή πολιτικά κίνητρα» δήλωσε χωρίς περιστροφές.
Ολόκληρο άρθρο και της γαλλικής «Λιμπερασιόν» κινείτο στο ίδιο μήκος κύματος χθες. «Παρόλο που η Ουάσιγκτον δηλώνει την υποστήριξή της στην Ευρωζώνη, η αμερικανική κεντρική τράπεζα και η Γουόλ Στριτ κατηγορούνται ότι συνεισφέρουν στην κρίση» ανέφεραν χαρακτηριστικά οι τίτλοι της. Παρουσίαζε δε το ενδιαφέρον στοιχείο ότι από 400 – 500 δισεκατομμύρια δολάρια που διατηρούσαν φέτος το καλοκαίρι Αμερικανοί διαχειριστές κεφαλαίων στις ευρωπαϊκές τράπεζες, τώρα τα έχουν μειώσει σε περίπου 200 δισεκατομμύρια, ασκώντας τρομακτικές πιέσεις στο ευρωπαϊκό τραπεζικό σύστημα!
Η αιτία
Το ευρώ βλάπτει σοβαρά το δολάριο
Η ΥΠΟΣΚΑΨΗ του ευρώ από τους Αμερικανούς είναι σαφής και αναμενόμενη. Αφενός υπάρχει ο φόβος των ΗΠΑ ότι το ευρώ ούτως ή άλλως αποδυναμώνει την ισχύ του δολαρίου ως παγκόσμιου συναλλαγματικού αποθέματος. Αφετέρου έχει καταστεί σαφέστατο ότι μέσω της Ευρωζώνης η «γερμανοποίηση» της Ευρώπης έχει προσλάβει ραγδαίους ρυθμούς, ενισχύοντας υπέρμετρα την επικυριαρχία του Βερολίνου σε ολόκληρη τη Γηραιά Ηπειρο. Αυτό έχει ως παράπλευρο αποτέλεσμα τη μείωση της πολιτικής επιρροής της Ουάσιγκτον στην Ευρώπη, κάτι που φυσικά κάθε άλλο παρά ενθουσιάζει την ηγεσία των ΗΠΑ, η οποία φυσιολογικά προσπαθεί πλέον με κάθε τρόπο να αναχαιτίσει την επέκταση και εμβάθυνση της γερμανικής επιρροής.
Πηγή : ethnos.gr

Αντέχει η Ευρώπη τη συνταγή Μέρκελ;

Άρθρο – Γνώμη του Σήφη Πολυμίλη για το “ΒΗΜΑ”

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η αυριανή σύνοδος κορυφής είναι μια από τις πιο σημαντικές στην ιστορία της ευρωπαϊκής ενοποίησης. Ο συμβιβασμός Μέρκελ – Σαρκοζί, η υποταγή για την ακρίβεια με ελαφρές παραχωρήσεις του γάλλου προέδρου στα γερμανικά σχέδια, είναι σχεδόν σίγουρο ότι θα οδηγήσει σε μια νέα ισορροπία τουλάχιστον στην ευρωζώνη.
Το πρώτο ερώτημα βέβαια είναι αν αυτή η συμφωνία, τις οριστικές ρυθμίσεις της οποίας δεν ξέρουμε ακόμα, θα καθησυχάσει τις αγορές, που όπως έδειξε η προειδοποίηση της Standard & Poor’s περιμένουν πάντα στη γωνία και θα δώσει μια μακροπρόθεσμη ανάσα στην κρίση χρέους που πλήττει κυρίως, αλλά όχι μόνο, τον ευρωπαϊκό νότο.
Το δεύτερο και σημαντικότερο ίσως για μας ερώτημα είναι τι επιπτώσεις θα έχει για την Ελλάδα και αν θα αλλάξει τα δεδομένα της συμφωνίας της 26ης Οκτωβρίου. Μέρκελ και Σαρκοζί επέμεναν βέβαια στην κοινή συνέντευξή τους ότι το κούρεμα για την Ελλάδα εξακολουθεί να ισχύει, αλλά αποτελεί μοναδική λύση που δεν πρόκειται να επαναληφθεί. Παραμένει βέβαια το ερώτημα πως θα αντιδράσουν οι ηγέτες που καθορίζουν το μέλλον της Ευρώπης στην περίπτωση που δεν συγκεντρωθεί το απαραίτητο εθελοντικό ποσοστό συμμετοχής των τραπεζών για το κούρεμα.
Η οπισθοχώρηση της Μέρκελ από την μόνιμη ως τώρα απαίτηση της για συμμετοχή των ιδιωτών σε οποιαδήποτε προσπάθεια για αναδιοργάνωση χρέους στην ευρωζώνη, αποτελεί ουσιαστικά και τη μόνη, φανερή τουλάχιστον, παραχώρηση στον Σαρκοζί με αντάλλαγμα βέβαια αυτό που πολύ καιρό τώρα επιδιώκει, την επιβολή κυρώσεων για περιπτώσεις δημοσιονομικού εκτροχιασμού, έστω και χωρίς την αυτόματη εμπλοκή του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου, όπως ήθελε. Χωρίς να ξέρουμε ακόμα τον ακριβή τρόπο με τον οποίο θα λυθούν τα προβλήματα χρηματοδότησης του χρέους της Ιταλίας, της Ισπανίας και των άλλων χωρών που αντιμετωπίζουν πρόβλημα, είναι εμφανές ότι η ευρωζώνη μετατρέπεται σε ένα κλαμπ λιτότητας, όπως επεσήμαναν οι Financial Times με συνεχή έλεγχο για ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς και διαρκή πειθαρχία που θα επιτείνει την υφεσιακή δυναμική, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για μεγάλο μέρος των πολιτών που πλήττονται.
Είναι σαφές, όπως επισημαίνουν όλοι οι σοβαροί αναλυτές ότι προσαρμογή χωρίς οικονομική ανάπτυξη, οδηγεί σε ένα φαύλο κύκλο δημοσιονομικής λιτότητας, υψηλότερης ανεργίας, μείωσης της ζήτησης και εν τέλει ακόμα μεγαλύτερης λιτότητας. Αλλωστε, αν εξαιρέσουμε την Ελλάδα, η κρίση που πλήττει αυτή τη στιγμή την ευρωζώνη, δεν προκλήθηκε από δημοσιονομική κατάρρευση, ή από υπερβολικό δημόσιο χρέος.
Και με τα στοιχεία που ξέρουμε η λύση που συζητείται δεν αντιμετωπίζει την ανεξέλεγκτη μέχρι στιγμής απειθαρχία του χρηματοπιστωτικού τομέα, στον οποίο οφείλονται σε σημαντικό βαθμό η επέκταση της κρίσης. Μόνο που μια αξιόπιστη λύση για τον έλεγχο της κρίσης δεν μπορεί να εξαντλείται μόνο στη δημοσιονομική πειθαρχία των κρατών, αλλά πρέπει να περιλαμβάνει και τις τράπεζες και τις αγορές.
Μένει λοιπόν να δούμε, αν αύριο και μεθαύριο, οι ηγέτες της Ευρώπης θα βάλουν τουλάχιστον το θεμέλιο λίθο, για μια συνολική αντιμετώπιση των προβλημάτων που αντιμετωπίζουν, ή θα περιοριστούν για μια φορά ακόμα σε ημίμετρα, που σε λίγες βδομάδες θα τρέχουν πάλι να τα αναθεωρήσουν…

Πηγή : tovima.gr

Μία αναμενόμενη ήττα

Άρθρο του Κώστα Γιαννακίδη για το : protagon.gr

Ο Γιώργος Καρατζαφέρης προτείνει δημοψήφισμα για την ονομασία της ΠΓΔΜ. Εννοείται πως θα ψηφίσει ο ελληνικός λαός για την ονομασία μιας άλλης χώρας. Αλλά, εντάξει, αυτή δεν είναι η μοναδική φούσκα που ανεβαίνει ψηλά επειδή είναι κενή περιεχομένου. Άλλωστε μέχρι και ο Παναγιώτης Ψωμιάδης βγήκε και είπε κάτι περίεργο για τη Μακεδονία που δεν πωλείται-λες και θέλει κανείς να την αγοράσει.

Ο μόνος που είπε κάτι πραγματικά ουσιαστικό ήταν ο πρόεδρος του δικαστηρίου της Χάγης, διαβάζοντας την απόφαση με την οποία η ΠΓΔΜ δικαιώνεται στην προσφυγή της κατά της Ελλάδας, για παραβίαση της Ενδιάμεσης Συμφωνίας που διέπει τις σχέσεις των δύο χωρών.Η Συμφωνία προέβλεπε ότι όσο βρίσκονται σε εξέλιξη διαπραγματεύσεις για το όνομα, η Ελλάδα δεν θα εμπόδιζε την ένταξη της γειτονικής χώρας σε διεθνείς οργανισμούς. Το έπραξε, στη γνωστή σύνοδο του ΝΑΤΟ στο Βουκουρέσει. Και το έπραξε βλακωδώς, όπως είπε ο δημοσιογράφος Σταύρος Λυγερός στο δελτίο ειδήσεων του ραδιοφωνικού ΣΚΑΙ. Βλακωδώς, επειδή δεν φρόντισε εγκαίρως να αποσυρθεί από την ενδιάμεση συμφωνία, αλλά και επειδή, τυπικώς, δεν ασκήθηκε καν βέτο.

Το Δικαστήριο έκρινε με βάση τις δηλώσεις της κυβέρνησης Καραμανλή. Και μην πει κανείς ότι η απόφαση του Δικαστηρίου δεν σημαίνει κάτι. Σημαίνει πολλά, ειδικά όταν καταδικάζεται μία χώρα που το επικαλείται συνέχεια ως προορισμό των εκκρεμοτήτων που υπάρχουν στις σχέσεις της με την Τουρκία.
Τι σημαίνει πρακτικά; Δεν είναι η πρώτη φορά που η Ελλάδα διασύρεται διεθνώς για το θέμα της ονομασίας των γειτόνων της. Παγιδευμένη σε μία πολιτική που οικοδομήθηκε περισσότερο για να εξυπηρετήσει των καιροσκοπισμό των χειριστών της και λιγότερο για να προωθήσει τα εθνικά συμφέροντα, βρέθηκε απομονωμένη από την παγκόσμια κοινότητα. Και τώρα δυστυχώς είναι δύσκολο, ως αδύνατο να απεγκλωβιστεί χωρίς ακόμα μία ταπείνωση. Διότι το χειρότερο δεν είναι η αδυναμία της διεθνούς κοινότητας να καταλάβει τις θέσεις μας. Είναι που δεν μπορεί να καταλάβει το πρόβλημα.

Πηγή : protagon.gr