Αρχείο ετικέτας kathimerini.gr

Wall Street Journal: «Αθλια η συμφωνία για την Ελλάδα»

Άρθρο Της Ζέζας Ζήκου για την ” ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ”

Εγώ τώρα τι να πω… Το δράμα συνεχίζεται, καθώς η Ελλάδα βρίσκεται στο επίκεντρο των πειραματισμών όσων παίζουν με το μέλλον της χώρας μας και τα ποικίλα «παιχνίδια» που προσφέρει το διεθνές χρηματοπιστωτικό σύστημα. Κόντρα σε όλες τις επίσημες δηλώσεις, οφείλουμε να βλέπουμε την πραγματικότητα μιας οικονομίας που συσσωρεύει οδυνηρό κόστος για τους εργαζομένους, αλλά και για το μέλλον του έθνους μας. Δυστυχώς, πρόκειται για αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους με καλυμμένη πτώχευση… Ουδείς σχεδόν το ομολογεί ενώ οι ξένες πένες «τεμαχίζουν» το πτώμα της Ελλάδας.

Την ίδια στιγμή, η ελληνική οικονομία παρουσιάζει στοιχεία δραματικής κατάρρευσης. Στο 7% επιδεινώθηκε η ύφεση στην Ελλάδα το τέταρτο τρίμηνο του 2011, σε σχέση με την αντίστοιχη περίοδο του 2010, σύμφωνα με στοιχεία της Eurostat, που δόθηκαν χθες στη δημοσιότητα στις Βρυξέλλες. Την ίδια περίοδο στην Ευρωζώνη σημειώθηκε ανάπτυξη 0,7% και στους «27» ανάπτυξη 0,9%.

«Είναι εύκολο να χαθεί κανείς στις λεπτομέρειες, στις συντομογραφίες και στα ακρωνύμια που περιβάλλουν το πακέτο διάσωσης των 130 δισ. μαζί με το PSI…» επισημαίνει ο αρθρογράφος της Wall Street Journal και προσθέτει: «Αλλά μην κάνετε λάθος, παραμένει μια άθλια συμφωνία τόσο για την ίδια την Ελλάδα όσο και για τους Ευρωπαίους φορολογούμενους»!

Ο συντάκτης του άρθρου υποστηρίζει ότι η συμφωνία αυτή συνιστά «μια τεράστια πολιτική και οικονομική ωρολογιακή βόμβα που μπορεί να εκραγεί τα επόμενα χρόνια». «Μια λεπτομέρεια», αναφέρει το άρθρο, «το σχέδιο δεν θα σώσει στην πραγματικότητα την Ελλάδα. Με τη συμφωνία, οι περικοπές δαπανών του ελληνικού προϋπολογισμού θα αγγίξουν το 20% του ΑΕΠ, τις μεγαλύτερες που έχει κάνει ποτέ χώρα στην ιστορία».

Παράλληλα, το Reuters αποκαλύπτει εμπιστευτικό του έγγραφο του IIF, στο οποίο αναφέρεται ότι το κόστος της χρεοκοπίας της χώρας μας θα προκαλούσε ένα ντόμινο κατάρρευσης στην παγκόσμια οικονομία που ξεπερνά το ένα τρισ. ευρώ! Αντιλαμβάνεται ο καθείς, λοιπόν, το συμφέρον κυβερνήσεων και ξένων τραπεζών να «διασώσουν» την Ελλάδα.

Ο επικεφαλής του IIF, Τσαρλς Νταλάρα, στη συνάντηση υπουργών Οικονομικών και κεντρικών τραπεζιτών του G20 στην Πόλη του Μεξικού, στις 24 Φεβρουαρίου 2012, αποκάλυψε τις σοβαρές και εξαιρετικά έντονες συνέπειες μιας πιθανής ανεξέλεγκτης ελληνικής χρεοκοπίας στην παγκόσμια οικονομία. «Οι ζημίες είναι δύσκολο να υπολογιστούν με οποιοδήποτε βαθμό ακρίβειας, αλλά δύσκολα δεν θα ξεπερνούσαν το ένα τρισ. ευρώ», αναφέρει χαρακτηριστικά το έγγραφο, γνώση του οποίου επικαλείται το Reuters.

Tο έγγραφο υποστηρίζει πως ελληνικό χρεοστάσιο θα οδηγούσε πιθανότατα στην ανάγκη εξωτερικής στήριξης προς την Ιταλία και την Ισπανία για την ανάσχεση του κινδύνου διάχυσης. Οι επιπτώσεις θα ήταν σημαντικές και για την Ιρλανδία και την Πορτογαλία, που θα χρειάζονταν ένα «τείχος» σχεδόν 380 δισ. ευρώ για τα επόμενα πέντε χρόνια, αναφέρει το κείμενο.

Η ζημία θα ήταν τεράστια και για την ΕΚΤ, καθώς, υποστηρίζει το έγγραφο, η έκθεση της κεντρικής τράπεζας ξεπερνά το 200% της κεφαλαιακής της βάσης, ενώ θα εγείρονταν και υψηλότερες ανάγκες ανακεφαλαιοποίησης του ιδιωτικού τραπεζικού τομέα. Το έγγραφο φέρει ημερομηνία 18ης Φεβρουαρίου και διαβάθμιση «εμπιστευτικό».

Σύμφωνα με δημοσίευμα των Financial Times, που επικαλείται αξιωματούχο με γνώση της πορείας της διαδικασίας του PSI, η συμμετοχή στην ανταλλαγή των ομολόγων αναμένεται να φθάσει στο 75% έως 80%. Οπως σημειώνει ο αξιωματούχος, «η ενεργοποίηση της ρήτρας συλλογικής δράσης (CAC’s) είναι σχεδόν βέβαιη». Σε αυτήν την περίπτωση, η συμμετοχή στο PSI θα φθάσει το 90% έως 95%, προσθέτει ο ίδιος.

Είναι προφανές πως το εμπιστευτικό έγγραφο επίτηδες διέρρευσε ώστε η συμμετοχή στο «κούρεμα» να είναι μεγάλη. Αλλωστε, μια παγκόσμια κρίση, μια κατάρρευση της Ελλάδας και στη συνέχεια της Ιταλίας, της Πορτογαλίας, της Ιρλανδίας και της Ισπανίας, θα έφερνε πολύ μεγαλύτερες ζημίες στους ομολογιούχους.

Ενώ ζητούν εξαίρεση από το «κούρεμα» της Ελλάδας οι Ιάπωνες! Εξαίρεση των ελληνικών ομολόγων με νόμισμα αναφοράς το γιεν, αξίας περίπου 1 δισ. ευρώ, οι κάτοχοι των οποίων ζουν στην Ιαπωνία, από το «κούρεμα» του ελληνικού χρέους ζητεί η ιαπωνική τράπεζα Shinsei. Το πρόγραμμα ανταλλαγής ελληνικών ομολόγων (PSI) δεν εφαρμόζεται στους κατόχους αυτούς, λόγω χρονικών περιορισμών και των νομικών απαιτήσεων που ισχύουν στην Ιαπωνία, αναφέρει σε ανακοίνωσή της η τράπεζα – μία εκ των τριών που διαχειρίζεται τους συγκεκριμένους τίτλους στην Ιαπωνία.

Πηγή : kathimerini.gr

Μεταξύ πύρρειας διάσωσης και χρεοκοπίας η χώρα…

Άρθρο της Ζέζας Ζήκου για την “ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ”

Οι πεφωτισμένοι ηγέτες του Eurogroup αναζητούσαν μέχρι αργά χθες το βράδυ να βρουν μια νέα «οριστική λύση». Οτι τελικά χρειάζεται ένα ακόμα βαθύτερο «κούρεμα» έως και 75%, έτσι ώστε και το ελληνικό χρέος να καταστεί βιώσιμο και να μη βάλει η Γερμανία και οι άλλες χώρες περισσότερα χρήματα. Το «κούρεμα» του ελληνικού χρέους, παρά το οργουελιανό ακρωνύμιο που του δόθηκε -PSI Νο 1 στις 21 Ιουλίου του 2011 και PSI Νο 2 στις 27 Οκτώβριου του 2011- ώστε να παραπλανά ότι δήθεν οι ίδιοι οι ιδιώτες δανειστές του ελληνικού κράτους το ζήτησαν, τώρα εκδικείται. Και οι δύο συμφωνίες της 21ης Ιουλίου και της 27ης Οκτωβρίου ναυάγησαν. Καθώς η ύφεση της ελληνικής οικονομίας πήρε νέα τροπή πολύ γρήγορα και μάλιστα τόσο ειδεχθή, που επιδείνωσε το πρόβλημα.

Η κεντρική ιδέα ακουγόταν λογική: Γιατί να πρέπει να σηκώσουν το βάρος της διάσωσης του ελληνικού (και αργότερα του ιρλανδικού, πορτογαλικού κ.λπ. Δημοσίου) μόνον οι φορολογούμενοι των πλεονασματικών κρατών; Γιατί να μην αναλάβουν μέρος του βάρους και οι άπληστοι τραπεζίτες οι οποίοι τόσα χρόνια δάνειζαν με το αζημίωτο τα ανόητα κράτη (την ώρα που γνώριζαν καλά την επισφαλή κατάσταση των δημοσιονομικών τους); Πώς αλλιώς θα τους δινόταν ένα μάθημα κι ένα κίνητρο την επόμενη φορά να προσέχουν σε ποιον δανείζουν; Αυτό το επιχείρημα ακουγόταν εύηχο στο Βερολίνο, στο Παρίσι και βεβαίως στην Αθήνα!

Το θρίλερ για το ποσοστό του «κουρέματος» του ελληνικού χρέους, που αποδεικνύεται εξαιρετικά κρίσιμο για το μέλλον της ελληνικής οικονομίας, κορυφώθηκε χθες. Με τις δύο συμφωνίες, η πρώην κυβέρνηση Παπανδρέου δέχθηκε τη ρετσινιά της επιλεκτικής χρεοκοπίας που συνεπάγεται η «εθελοντική» αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους. Χωρίς εθνική στρατηγική για το χρέος, η χώρα πλέει σε ευρωπαϊκό κενό.

Οι τράπεζες που θα ενισχυθούν με δημόσια(!) χρήματα θα υποστούν συνέπειες σε πολλούς τομείς, όπως -για παράδειγμα- η παροχή των μερισμάτων τους. Η Κομισιόν παρουσίασε έναν φλου «οδικό χάρτη» για να σταματήσει η μετάδοση της κρίσης του χρέους, προτείνοντας τη «μεγιστοποίηση» της δύναμης πυρός του EFSF χωρίς τα κράτη να συνεισφέρουν περισσότερα χρήματα από αυτά που ήδη έχουν καταθέσει, χωρίς άλλες λεπτομέρειες. Ευρωπαίοι ειδικοί έχουν εργαστεί πάνω σε δύο βασικές επιλογές που είναι γνωστές ως «διαδικασία μόχλευσης» για την επίτευξη αυτού του αποτελέσματος. Και αυτή που θεωρήθηκε ως η πιο εφικτή θα μπορούσε να συμβάλει στην αύξηση της ικανότητας χρηματοδοτικής παρέμβασης του EFSF έως και στα 2.500 δισ. ευρώ τον χρόνο, έναντι μιας ικανότητας δανειοδότησης σήμερα που περιορίζεται σε 440 δισ. ευρώ.

Οπως αποκαλύπτει η εφημερίδα Wall Street Journal, που επικαλείται ως πηγές «τρία πρόσωπα» που έλαβαν γνώση της «Εκθεσης για τη βιωσιμότητα του χρέους» του ΔΝΤ, το χρέος θα έχει εκτιναχθεί το 2020 στο 129% του ΑΕΠ. «Είναι ακόμη πιο μακριά από το επίπεδο που οι περισσότεροι οικονομολόγοι θεωρούν ότι είναι βιώσιμο το χρέος, καθιστώντας δυσκολότερη από ποτέ τη θέση ότι η χώρα αυτή μια ημέρα να αποπληρώσει το χρέος της», σχολιάζει η εφημερίδα. Προκειμένου να αποφύγει το ρίσκο, το ΔΝΤ έχει ως κανόνα να δανείζει μόνο χώρες που είναι σε θέση, σύμφωνα με αναλύσεις του, να αποπληρώσουν το χρέος τους.

Το ελληνικό χρέος αυξήθηκε στα τέλη του 2011 στο 166% του ΑΕΠ, σύμφωνα με την τελευταία εκτίμηση του ΔΝΤ τον Σεπτέμβριο. Υστερα από εκτιμήσεις του καθ’ όλη τη διάρκεια του 2010 και στις αρχές του 2011 ότι η Ελλάδα δεν χρειαζόταν να προχωρήσει στην αναδιάρθρωση του χρέους της, το ΔΝΤ ζήτησε η Αθήνα να συμφωνήσει με τους ιδιώτες πιστωτές της για να το πράξει και να λάβει παράλληλα πρόσθετους πόρους από τους Ευρωπαίους εταίρους της. Η συνεισφορά του ΔΝΤ σε ένα νέο σχέδιο διεθνούς βοήθειας παραμένει αβέβαιη, καθώς τα κράτη-μέλη του είναι διχασμένα ως προς την πιθανότητα για περαιτέρω χρηματοδότηση μιας χώρας που δεν έχει τηρήσει όλες τις δεσμεύσεις της.

«Διαπραγματευόμαστε για να ελαφρύνουμε το χρέος», δήλωσε ο πρωθυπουργός Λ. Παπαδήμος… Παράλληλα, ο Ομπάμα, η Μέρκελ και οι λοιποί… ανταγωνίζονται σε προσπάθειες «σωτηρίας» για τη χώρα μας. Οπως, για την αποπληρωμή των χρεών μας, την ισορροπία στα δημόσια οικονομικά και τον περιορισμό της απληστίας των ιδιωτών δανειστών μας! Ομως, όλα αυτά πλήττουν την ανάπτυξη. Και το δεύτερο είναι ότι ο πανικός αποδεικνύεται αυτοεκπληρούμενη προφητεία, αφού η απώλεια της εμπιστοσύνης στα κρατικά ομόλογα αποδυναμώνει τις τράπεζες και οι αποδυναμωμένες τράπεζες αποδυναμώνουν με τη σειρά τους τα κράτη.

Πηγή : kathimerini.gr

Η βία ως κορυφή της ανομίας

Άρθρο Tου Πασχου Μανδραβελη

Οι προβοκάτορες που έκαψαν 45 κτίρια στην Αθήνα (και μαζί κάποια από τα λίγα αρχιτεκτονικά κοσμήματα που απέμειναν) είναι καλά οργανωμένοι. Δεν μιλάμε μόνο για τις νύχτες της καταστροφής, που με εκπληκτική μαεστρία χτυπούν και κρύβονται ανάμεσα σε απλούς διαδηλωτές, αλλά για όσα προηγούνται της καταστροφής.

Κατ’ αρχήν αυτοί οι προβοκάτορες γεμίζουν με γκράφιτι τους τοίχους της Αθήνας, που έχουν ως κεντρικό σύνθημα «φωτιά στις τράπεζες». Κάθε γωνιά του Κέντρου διαλαλεί «Βάρκιζα τέλος, πόλεμος ταξικός». Μαύρες αφίσες κοσμούν τους τοίχους, επιχειρηματολογώντας για την ανάγκη της καταστροφής ως μέσο εξέγερσης. Είναι τόσο καλά οργανωμένοι που πείθουν χιλιάδες διαδηλωτές να φωνάζουν «να καεί, να καεί το μπ… η Βουλή». Μάλιστα έχουν διεισδύσει στο ΚΚΕ, βουλευτής του οποίου αντέδρασε την Κυριακή ως κοινός τραμπούκος. Για τον ΣΥΡΙΖΑ (που εκ της δομής του είναι πιο χαλαρός) δεν το συζητάμε· σουρωτήρι τον έχουν κάνει. Μάλιστα έχουν πείσει βουλευτές του να τρέχουν στα δικαστήρια -απ’ άκρου εις άκρον της επικράτειας- να γνωμοδοτούν για την αθωότητα κάθε παρανομούντος που το παίζει εξεγερμένος.

Εκεί δε που οι προβοκάτορες κάνουν χρυσές δουλειές είναι στο Διαδίκτυο. Χιλιάδες σελίδες υμνούν την «εξέγερση», κοσμώντας την με εικόνες βίας και καταστροφής· μπλέκουν τη νόμιμη με την παράνομη βία της Αστυνομίας· ανακυκλώνουν μύθους περί επανάστασης που θα γεννηθεί στα αποκαΐδια της κοινωνίας.

Το έχουμε γράψει και παλαιότερα: η παράνομη αστυνομική βία (γιατί υπάρχει και η νόμιμη) είναι πρόβλημα για μια δημοκρατία. Πρόβλημα όμως είναι και η ατιμώρητη, παράνομη, βία ομάδων που σπάνε, καίνε και πλιατσικολογούν. Δεν είναι ευθέως η Αριστερά πίσω από αυτή τη βία, ούτε καν οι πιο παλαβές εκδοχές της. Είναι χουλιγκάνοι που χρησιμοποιούν συνθήματα της Αριστεράς για να δείχνουν ότι κατάγονται από «τρανή γενιά».

Υπάρχει όμως και η υποκρισία της Αριστεράς μπροστά στο φαινόμενο, που το θρέφει. Οταν κηρύσσει την παρανομία των νόμων, πώς μπορεί να στηλιτεύσει αυτούς που παρανομούν; Οταν επιχειρηματολογεί ότι ζούμε σε χούντα ή κατοχή πώς να καταδικάσει τους «αντιστασιακούς»; Γι’ αυτό καταφεύγει σε περίτεχνα σχήματα περί «προβοκατόρων» και άλλων δαιμονίων. Από τη στιγμή που «νόμος» ορίζεται ότι θέλει το κόμμα, γιατί να μην γίνεται «νόμος» ότι αποφασίσει η μικρή ομαδούλα; Οι ηθικοί όροι δεν αρκούν. Δεν είναι πιο παράνομη κατάληψη ενός υπουργείου από το κάψιμό του· διαφέρει μόνο ως προς το μέγεθος της ζημιάς. Αν η σκέψη μπει στον ολισθηρό δρόμο του σχετικισμού, δεν υπάρχει πάτος. Αφού η χαμηλή παρανομία έχει νομιμοποιηθεί με βάση τις διακηρυγμένες προθέσεις το κάψιμο μαγαζιών είναι ακόμη πιο «νόμιμο», αφού είναι «επαναστατικότερες» οι προθέσεις εκείνων που βάζουν «φωτιά στην καταναλωτική κοινωνία».

Υπάρχει διάχυτη η κουλτούρα της ανομίας στην ελληνική κοινωνία και η κορυφή της είναι η βία. Βασίζεται σε μετα-αριστερές ανοησίες περί «δικαίου» που παράγουν οι προθέσεις, περί «βίας» που είναι ενσωματωμένη στα κύτταρα της αστικής δημοκρατίας κ.λπ. Οσο λοιπόν η Αριστερά δεν χωρίζει τα τσανάκια της με αυτές τις λογικές, θα λούζεται τα υποπροϊόντα τους.

Πηγή : kathimerini.gr

…και η επίσημη Ελλάδα συμπαρίσταται γενικώς

Άρθρο της ΖέΖας Ζήκου για την “ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ”

Συμπαρίσταται στην καταστροφή της, που έχει το ωραίο όνομα της «σωτηρίας». Συμπαρίσταται γενικώς στους κουκουλοφόρους και συμμερίζεται την ικανοποίηση των εταίρων – δανειστών μας από το ολοκαύτωμα συνειδήσεων στη Βουλή και ιστορικών κτιρίων στην καρδιά της Αθήνας.

Συμπαρίσταται στην αυτοκαταστροφή της, με το ακόμα πιο ωραίο όνομα της «σύνεσης» του πολιτικού συστήματος, που «ήρθε επιτέλους σ’ αυτόν τον τόπο». Δηλαδή, στην ύφεση, την αποαπένδυση, την ανεργία και τη φτώχεια.

Επίσης, «συμπαρίσταται» στις προσπάθειες του ευρωπαϊκού άξονα να επιβάλει σε όλη την Ευρωπαϊκή Ενωση μια σιδηρά δημοσιονομική πειθαρχία με αυστηρότατες ποινές, ένα ψευτοπροτεσταντικό μοντέλο στυγερής λιτότητας, με διαρκώς μειούμενους μισθούς και συντάξεις, με παράταση του εργασιακού βίου σχεδόν έως τα όρια του κατά χώραν προσδόκιμου ζωής και με διαρκώς ογκούμενη την ανεργία. Αλλά και με τα υπολείμματα του κοινωνικού κράτους να διασκορπίζονται και αυτά. Εχει άλλωστε δείξει ότι διαθέτει όλα τα διαλυτικά προσόντα.

Την προχθεσινή υπερψήφιση από τη Βουλή της δεύτερης δανειακής σύμβασης της χώρας χαιρέτισε χθες με ικανοποίηση η Γερμανίδα καγκελάριος, επισημαίνοντας ότι ήταν ένα «πολύ σημαντικό» βήμα και πως πρέπει πλέον να προχωρήσουν τα προγράμματα μεταρρυθμίσεων που πηγαίνουν πέρα από τις περικοπές των δαπανών: «Αυτό δεν είναι μόνο για την εξοικονόμηση, είναι επίσης και για τις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις και, πάνω από αυτό, η Ευρωπαϊκή Ενωση θα βοηθήσει τους θεσμούς να συσταθούν καλύτερα», σημείωσε η φράου Μέρκελ. «Είναι σημαντικό για εμάς η Ελλάδα να έχει την ευκαιρία να επιστρέψει στις αγορές το έτος 2020 με βιωσιμότητα του χρέους στο 120%», πρόσθεσε η σιδηρά καγκελάριος.

Ερωτηθείσα, δε, αν τα μέτρα που επιβλήθηκαν στην Αθήνα ήταν πολύ σκληρά, η φράου Μέρκελ υποσχέθηκε πως θα μπορούσε να επιλεγεί ένα σχέδιο Μάρσαλ(!), το οποίο βοήθησε στην αποκατάσταση της ευρωπαϊκής οικονομίας μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Η φράου Μέρκελ είπε ότι είναι ήδη διαθέσιμα τα ευρωπαϊκά διαρθρωτικά ταμεία, ειδικά για τις μικρότερες επιχειρήσεις που αναζητούν κεφάλαια, αλλά επέμεινε ότι «κάτι πρέπει να γίνει για τη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας και αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο οριστικοποιούμε τώρα αυτό το πρόγραμμα».

Στο ίδιο μήκος ικανοποίησης βρέθηκε και ο Ευρωπαίος επίτροπος των Οικονομικών Ολι Ρεν, λέγοντας ότι «η προχθεσινή ψήφος ήταν η έκφραση της αποφασιστικότητας της χώρας να βάλει τέλος στη δίνη των μη διατηρήσιμων δημοσίων οικονομικών και στην απώλεια της ανταγωνιστικότητας». Ο κ. Ρεν ανέφερε σε γραπτή δήλωσή του ότι το νέο πρόγραμμα θα παράσχει στην Ελλάδα πρωτοφανή οικονομική βοήθεια και αλληλεγγύη από τους Ευρωπαίους εταίρους της, ενώ και η Κομισιόν έχει ισχυρή δέσμευση για να ενισχύσει τη βοήθειά της προς την ελληνική κυβέρνηση. Ο επίτροπος Ρεν αναφέρει ότι το δεύτερο πρόγραμμα λιτότητας είναι μεν απαιτητικό, αλλά θα αποδώσει και θα βοηθήσει την Ελλάδα, σημειώνοντας όμως ότι θα χρειαστεί χρόνος και προσπάθεια από την ελληνική κοινωνία. Κάλεσε δε τις πολιτικές δυνάμεις της Ελλάδας να δεσμευθούν ότι θα εφαρμόσουν το πρόγραμμα. «Το οικονομικό μοντέλο που ακολουθήθηκε στην Ελλάδα ώς το 2009 απέτυχε και η χώρα ζούσε επί σειράν ετών πάνω από τις δυνατότητές της», τονίζει, υποστηρίζοντας ότι για γυρίσει η Ελλάδα σελίδα πρέπει να βελτιώσει τις διαρθρωτικές της αδυναμίες.

Βέβαια, οι Ευρωπαίοι ηγέτες ψελλίζουν διάφορες ενστάσεις, αλλά εν τέλει συντάχθηκαν πίσω από το κοντόθωρο όραμα της τακτικίστριας Μέρκελ, τόσο τακτικίστριας και καιροσκόπου, που λαμβάνει μεγάλες αποφάσεις για την Ευρώπη ανάλογα με το κλίμα στα γερμανικά κρατίδια και ανάλογα με τα ανθελληνικά ή αντιμεσογειακά πρωτοσέλιδα της Bild. H κ. Μέρκελ πιθανόν οραματίζεται τη Γερμανία σαν ένα πλούσιο νησί μέσα στην Ευρώπη, που απολαμβάνει όλα τα οφέλη της ασύμμετρης Ευρωζώνης, ως ισχυρή, χωρίς να θέλει να επωμιστεί κανένα κόστος εξισορρόπησης. Οι ασθενέστεροι κρίκοι της ασύμμετρης Ευρώπης σύρονται τώρα πίσω από την τιμωρητική ηγεμονία του Βερολίνου. Για πόσο ακόμη; Η πειθάρχηση στο γερμανικό όραμα δεν φαίνεται ικανή να προστατέψει τους ευρωπαϊκούς λαούς από τη φτώχεια και την ανασφάλεια· στην πρόσφατη σύνοδο δεν ακούστηκαν ούτε καν σαν ευχές λέξεις – κλειδιά για την Ε.Ε., όπως ανάπτυξη, συνοχή, σύγκλιση.

Πηγή : kathimerini.gr