Ρατσισμός και βλακεία

Άρθρο του Νίκου Μπίστη για το protagon.gr

Κάποιοι θα έχετε δει το κλασσικό σοβιετικό αντιφασιστικό ντοκιμαντέρ του Ρωσοεβραίου σκηνοθέτη Μιχαήλ Ρομ «ο Αληθινός φασισμός» που γυρίστηκε το 1965 και επανακυκλοφόρησε στις αθηναϊκές αίθουσες πέρυσι τον Μάιο. Ο πρωτότυπος και πιο πιστός στις προθέσεις του δημιουργού τίτλος είναι « ο Καθημερινός Φασισμός» και μέσα από ένα πανέξυπνο όσο και «πονηρό» μοντάζ αναδεικνύει το ψυχολογικό πορτρέτο του ναζισμού, πως δηλαδή αρχικά έγινε ανεκτός και μετά κυριάρχησε στις μάζες των μικροαστών, των φιλήσυχων ανθρώπων της διπλανής πόρτας. Πολλοί εφησυχάζουν επειδή «η Ιστορία δεν επαναλαμβάνεται». Πράγματι με τον ίδιο και απαράλλακτο τρόπο δεν επαναλαμβάνεται. Όποιος όμως δεν προσέχει τα διδάγματα της Ιστορίας είναι καταδικασμένος να την ξαναζήσει. Ίσως όχι με τον ίδιο και απαράλλακτο τρόπο, με τα ίδια γεγονότα και τους ίδιους θύτες και θύματα μια και η Ιστορία δεν γράφεται με φωτοτυπίες. Όμως όποιος νομίζει ότι ξεμπέρδεψε με το «αυγό του φιδιού» και ότι η δημοκρατία στην Ευρώπη και στην χώρα μας είναι στο διηνεκές θωρακισμένη υποτιμά την δύναμη της ανθρώπινης αυτοκαταστροφικής βλακείας. Που σε συνθήκες μεγάλης οικονομικής και κοινωνικής κρίσης  όπως είναι η παρούσα απογειώνεται. Ναι, η δημοκρατία στην ΕΕ δεν θα έχει την τύχη της Βαϊμάρης αλλά ποιος έχει την πολυτέλεια να κλείνει τα μάτια σε ανησυχητικές ομοιότητες;
Ο ρατσισμός στην πολυμορφία του είναι υποσύνολο και συστατικό στοιχείο του φασισμού. Με μια διαφορά. Δεν αποτελεί πολιτικό ιό που αναπτύσσεται μόνο σε ακροδεξιούς και φασιστικούς οργανισμούς. Προσβάλλει και άλλους κατ’ όνομα και κατά δήλωσή τους μη έχοντες ευθεία σχέση με τον φασισμό. Να το πω αλλιώς: ο φασίστας είναι υποχρεωτικά και ρατσιστής, ο ρατσιστής δεν είναι υποχρεωτικά πολιτογραφημένος φασίστας. Αντιθέτως μπορεί να θεωρεί εαυτόν προοδευτικό και ταυτοχρόνως υπέρμετρα πατριώτη. Είναι η περίπτωση του Γιάννη Δημαρά που οργισμένος από την απόπειρα τοποθέτησης επιτρόπου προέβη σε μια ταραγμένη και κάπως ασυνάρτητη δήλωση όπου  από τον Πλάτωνα και το μεγαλείο της Ελλάδας πετάχτηκε στον «γερμανικό εθνικοσοσιαλιστικό καπιταλισμό», τον κατά Δημαρά υπαίτιο της κρίσης. Τέλος αφού καταγγέλλει τους επίγονους του Αδόλφου Χίτλερ καταλήγει με το «επιστημονικό» απόφθεγμα που θα προσυπέγραφε υπερήφανος και δακρυσμένος ο Αδόλφος διαπιστώνοντας την αντοχή των εθνοφυλετικών του θεωριών: «Στην χώρα μου οφείλετε το γεγονός ότι από άγριοι και απολίτιστοι Γότθοι μετατραπήκατε σε συντεταγμένο έθνος, μόνο που όπως φαίνεται η πρώτη σας ιδιότητα είναι γονιδιακή και δεν σας εγκαταλείπει.» Εντάξει, λίγοι θα προσυπογράφουν αυτό το…. πράγμα. Πόσοι όμως τρανοί δημοσιογράφοι, αναλυτές και αγωνιστές  δεν μπήκαν στον πειρασμό να συγκρίνουν την σημερινή δημοκρατική Γερμανία με τους ναζί δηλητηριάζοντας τους πολίτες της διπλανής πόρτας που ψάχνουν βολικό στερεότυπο για να του φορτώσουν την κακοδαιμονία τους; Είναι ένας light καθημερινός ρατσισμός που λειτουργεί υποδόρια, σχεδόν ανεπαίσθητα.

Ας πάμε και σε δυο άλλα παραδείγματα. Το ένα είναι ο ορισμός της φασιστικής βίας και του ρατσιστικού οργίου. Το Σάββατο το βράδυ, μετά την διαδήλωση τους για τα Ίμια, Χρυσαυγίτες πήγαν στο Μετρό και ξυλοκόπησαν μετανάστες και όσους Έλληνες πολίτες είχαν το θάρρος να διαμαρτυρηθούν. Είναι η γνωστή πρακτική των Sturmabteilung, των SA, δηλαδή των ναζιστικών Ταγμάτων Εφόδου. Δέρνουν, τρομοκρατούν, και μένουν ατιμώρητοι. Έστειλαν στο νοσοκομείο ένα Πακιστανό και ένα Κύπριο που προφανώς ήταν μαυριδερός. Εδώ δεν υπάρχει δεύτερη σκέψη και οι Γερμανοί που έχουν ζήσει το φαινόμενο και ως θύτες και ως θύματα δείχνουν το δρόμο: Δεν απαγορεύουν τα ακροδεξιά κόμματα αλλά μόλις εντοπιστεί κρούσμα φυλετικής (και όχι μόνο) βίας η αντίδραση είναι άμεση και σκληρή όπως ορίζει ο νόμος. Όσοι βιοπραγούν κατά μεταναστών( συνήθως Ελλήνων και Τούρκων) περνάνε χρόνια στην φυλακή και έτσι η κακή συνήθεια δεν καθίσταται μεταδοτική. Αν αναφέρω το γεγονός είναι γιατί πέραν της αστυνομικής απάθειας (μερικοί μιλάνε για αγαστή συνεργασία τμήματος της αστυνομίας με τους ακροδεξιούς) δεν πρέπει να κλείνουμε τα μάτια μας και στην απάθεια μέρους της ελληνικής κοινωνίας. Δεν εξεγείρονται απέναντι στην ρατσιστική βία γιατί έχουν τρομοκρατηθεί από την έκταση του μεταναστευτικού ρεύματος και της εγκληματικότητας που ένα μέρος της οφείλεται στους μετανάστες. Ενώ το φαινόμενο και της ανεργίας και της εγκληματικότητας είναι σύνθετο και με πολλαπλές αιτίες οι ακροδεξιοί όλων των πολιτικών χώρων το περιορίζουν στους μετανάστες. Ανάμεσα στην αφελή «αριστερή» προσέγγιση για «νομιμοποίηση όλων των μεταναστών» και στην εθνοφυλετική βία των «καθαρών Ελλήνων» υπάρχει ο δύσκολος δρόμος μιας ευρωπαικής λύσης που θα ισομοιράζει το πρόβλημα και θα θέτει λογικούς περιορισμούς στην μετανάστευση. Επιβάλλεται να ανοίξουμε μια συζήτηση πάνω στο θέμα, αυτό που δεν επιτρέπεται να ανεχθούμε είναι επανάληψη φαινομένων βίας, καθημερινού φασισμού και ρατσισμού βαρέων βαρών. Θα είναι ασυγχώρητη βλακεία από μέρους μας.

Το τρίτο παράδειγμα αναφέρεται στον «κουτοπόνηρο» θεσμικό ρατσισμό της πολιτείας και της εκκλησίας απέναντι στους αλλόθρησκους και ιδιαιτέρως τους μουσουλμάνους. Και εδώ υπάρχει ένα υπόστρωμα κοινωνικής ανοχής στην συμπεριφορά της Πολιτείας. Πρέπει όμως να το πάρουν απόφαση: Η Αθήνα είναι και θα είναι και στο μέλλον- όσο και να κτυπιούνται κάτω ορισμένοι- μια πολυπολιτισμική ευρωπαϊκή πρωτεύουσα . Είναι ντροπή το γεγονός ότι είναι η μόνη που δεν έχει τζαμί. «Μα το έχουμε αποφασίσει» κρυφογελάνε Πολιτεία και Εκκλησία. Και γιατί δεν προχωράει τίποτε; Η υπόθεση ξεσκάλωσε από το Υπουργείο Παιδείας εδώ και καιρό. Που σκάλωσε πάλι; Στο ΛΑΟΣ που μετέχει στην κυβέρνηση και μπορεί να αποδειχθεί σε χρήσιμο άλλοθι για να κρυφτούν από πίσω του όσοι νομίζουν ότι έτσι αγοράζουν χρόνο; Πολύ πιθανό. Οι εκκλησίες, τα τζαμιά, οι συναγωγές και οι βουδιστικοί ναοί προσωπικά με ενδιαφέρουν ως μνημεία του ανθρώπινου πολιτισμού. Σέβομαι τον φιλήσυχο πολίτη της διπλανής πόρτας που τα χρησιμοποιεί ως τόπο λατρείας, αρκεί να μην απαιτεί αποκλειστικότητες. Γιατί ο φονταμενταλισμός είναι εξ ίσου βλακώδης με τον ρατσισμό. Μάλλον είναι μια μορφή ρατσισμού.
Πηγή : protagon.gr

Και όμως, παράγει: προσούτο Δράμας!

Άρθρο του Δημήτρη Σκαρμούτσου για το protagon.gr
Ρεπορτάζ: Δημήτρης Μπούτος


“Den exoume prosciutto Parmas… έχουμε προσούτο Δράμας!” δηλώνουν ο Θωμάς και ο Γιώργος Δούζης αναβιώνοντας το παλιό μπακάλικο με τη σειρά ελληνικών παραδοσιακών προϊόντων ΈΡΓΟΝ. Με σύμμαχο την οικογενειακή παράδοση τριών γενεών στο χώρο των τροφίμων και την αγάπη για το αντικείμενο κατάφεραν να διαψεύσουν όσους πιστεύαμε πως “η χώρα δεν παράγει τίποτε”.
Τη στιγμή που από το 2008 η Ελλάδα φαινόταν να βρίσκεται σε όλο και βαθύτερη οικονομική ύφεση τα δύο αδέρφια απέδειξαν πως πάντα υπάρχει χώρος για σωστούς επαγγελματίες και καινοτόμες πρωτοβουλίες.

Με ολοκληρωμένες σπουδές στα Μαθηματικά και την Εφαρμοσμένη Πληροφορική αντίστοιχα, σε ηλικία μόλις 28 και 25 ετών αποφάσισαν ν’ασχοληθούν με αυτό που πραγματικά αγαπούν και να υλοποιήσουν την εξής ιδέα: προώθηση μικρών παραγωγών και τοπικών προϊόντων, που οι ίδιοι εντόπιζαν, μένοντας παράλληλα πιστοί στην προσωπική τους, σύγχρονη αισθητική. Επιλέγοντας αυστηρά και έναν προς έναν τους προμηθευτές τους έδωσαν στην επιχείρηση σταθερό ρυθμό ανάπτυξης βασιζόμενοι στην ποιότητα των εμπορευμάτων.

Ξεκινώντας σταδιακά το 2007 με το μέλι “Μέλισσας Έργον” έφτασαν σήμερα να διαθέτουν τα προϊόντα τους σε τριακόσια (300) σημεία πώλησης στην Ελλάδα ενώ έχουν ισχυρή παρουσία σε οκτώ ευρωπαϊκές χώρες (Γαλλία, Αγγλία, Βέλγιο, Λουξεμβούργο, Γερμανία, Κύπρος, Σερβία, Πολωνία).
Από το Φεβρουάριο του 2011 λειτουργεί στη Θεσσαλονίκη το ομώνυμο παντοπωλείο προσφέροντας περίπου τριακόσια (300) ξεχωριστά ελληνικά προϊόντα.
Μεταξύ αυτών βρίσκει κανείς νησιώτικα αλείμματα, παρθένα ελαιόλαδα, βιολογικά ζυμαρικά, χαρμάνια μελιών ανώτερης ποιότητας, προερχόμενα όλα από μικρούς συνεταιρισμούς και “ρομαντικούς” παραγωγούς που επιμένουν ελληνικά, όπως υποστηρίζουν οι αδερφοί Δούζη.

Για να ενταχτεί ένα προϊόν στη σειρά ΈΡΓΟΝ πρέπει να πληροί συγκεκριμένες προϋποθέσεις, ν’αποτελεί παρασκεύασμα της μεσογειακής δίαιτας και ταυτόχρονα μία νέα γαστρονομική πρόταση.

Το ιδιαίτερο κατόρθωμα του παντοπωλείου ΈΡΓΟΝ είναι ο συνδυασμός της ποιότητα από τα παλιά με την αισθητική και τη χρηστικότητα του σήμερα.
Μέσα στο παλιό γυάλινο βαζάκι ή την χαρτοσακούλα του παραδοσιακού μπακάλικου μπορούμε να βρούμε φίνα μουστάρδα Θεσσαλονίκης και φασόλια γίγαντες ελέφαντες Πρεσπών. Αυτή η μοντέρνα προσέγγιση στην ελληνική παράδοση και γαστρονομία εξασφάλισε “διεθνή καριέρα” για το φιλέτο τόνου από την Αλόνησο και άλλους παρόμοιους μεζέδες.

Πέρα από τα εκλεκτά παραδοσιακά σκευάσματα, ο ίδιος ο χώρος του παντοπωλείου ξεχειλίζει εικόνες και μυρωδιές της ελληνικής φύσης, στοιχείο που λείπει από αντίστοιχες σύγχρονες επιχειρήσεις .

Ωστόσο το μυστικό της επιτυχίας βρίσκεται και στην οργανική συμμετοχή των επιχειρηματιών όπου τα προϊόντα τους κυκλοφορούν. Είτε με ιδιόκτητα καταστήματα είτε με τη μορφή franchise και store in a store διάθεσης, τα δύο αδέρφια σκοπεύουν να κάνουν τους χώρους τους σημεία αναφοράς της ελληνικής γαστρονομίας, σε όποια χώρα κι αν αυτά βρίσκονται.

Επόμενος στόχος τους, η επέκταση σε γαλακτοκομικά και αλλαντικά είδη καθώς και σε άλλα προϊόντα ψυγείου. Η πορεία της επιχείρησης για το 2012 προοιωνίζεται άκρως ανοδική, αφού οι αδερφοί Δούζη επεξεργάζονται προτάσεις για το πρώτο κατάστημα με μορφή franchise στο Λονδίνο. Επίσης σχεδιάζουν τις κατάλληλες συσκευασίες και κωδικούς, ώστε οι ελληνικές γεύσεις να φτάσουν σε μέχρι σήμερα δυσπρόσιτες αγορές, όπως αυτή της Ασίας. Φαίνεται πως τα επτά βραβεία, το ενθουσιώδες αφιέρωμα στον “Guardian” και η εγχώρια αναγνώριση είναι μόνο η αρχή.



“Μπακάλικο ΈΡΓΟΝ”
διεύθυνση: Τσιμισκή και Γρηγορίου Παλαμά 5,
τηλέφωνα επικοινωνίας: +30 2310 223550, +30 2310 284224
ιστότοπος: http://www.ergonproducts.gr
Πηγή : protagon.gr

Αγοράστε ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΠΡΟΪΌΝΤΑ

Ένα άρθρο του Δημήτρη Καμπουράκη για το protagon.gr
Κι Όμως Παράγει!
Η σκέψη μας εδώ στο protagon είναι πολύ απλή. Αν κάθε Έλληνας καταφέρει μέσα στο 2012 να αγοράσει ελληνικά προϊόντα αξίας 1.000 ευρώ στη θέση ξένων προϊόντων που αγόρασε πέρυσι, τότε θα προστεθεί στην προβληματική ελληνική οικονομία το αστρονομικό ποσό των 12 δισεκατομμυρίων ευρώ. Ολόκληρο το περιβόητο ΕΣΠΑ που υποτίθεται ότι θα αναζωογονούσε τη χώρα, είναι 18 δισεκατομμύρια για τέσσερα χρόνια. Αντιλαμβανόμαστε τι σημαίνει η είσοδος 12 δις ευρώ τον χρόνο στην κατάσταση που βρισκόμαστε σήμερα; Τι σημαίνει σε επενδύσεις, σε νέες θέσεις εργασίας; Σε πολύπλοκα προβλήματα λοιπόν, χρειάζονται απλές λύσεις.

Στροφή στο ελληνικό τρόφιμο, στο ελληνικό ποτό, στροφή στον Έλληνα παραγωγό. Και σιγά-σιγά, στροφή στο ελληνικό ρούχο και το ελληνικό παπούτσι. Μην ψαρώνετε από τα πολυδιαφημισμένα ξένα προϊόντα, μη θεωρείτε μόδα την κατανάλωση τους. Οι πολυεθνικές του τροφίμου, του ποτού, του ρούχου, της συσκευής, μας έκαναν να τρώμε πλαστικά σαν Αμερικάνοι, να ντυνόμαστε σαν Βρεττανοί ή Ιταλοί, να πίνουμε σαν Γάλλοι, να γίνουμε γκατζετάκηδες σαν Γιαπωνέζοι. Η ματιά μας πρέπει να είναι ανοικτή στον κόσμο, αλλά όχι ως το σημείο να περιφρονήσουμε τους εαυτούς μας και να υιοθετήσουμε συμπεριφορές συλλογικής καταστροφής μας. Ως εδώ. Αξίζουμε πολύ περισσότερα και ως παραγωγοί και ως καταναλωτές και ως αυτεξούσιοι πολίτες.  

Πηγή : protagon.gr

Η αριστερή χρεοκοπία

Άρθρο του Γιώργου Καρελιά για το protagon.gr


Ποιο «κούρεμα», ποιο νέο δάνειο και ποιος Γερμανός επίτροπος; Η είδηση του Σαββατοκύριακου ήταν η πτώχευση της εκδοτικής εταιρείας του ΚΚΕ!

Ειδησάρα. Διότι μέχρι τώρα ξέραμε ότι οι κομμουνιστές είναι καλοί επιχειρηματίες στον δυτικό κόσμο. Στην Κύπρο, για παράδειγμα, το ΑΚΕΛ είναι μεγάλος επιχειρηματίας (μεγαλύτερος είναι η Εκκλησία). Κι εδώ η Τυποεκδοτική ήταν μια ανθούσα επιχείρηση, τουλάχιστον  στις δεκαετίες του  ’80 και του ’90, παίρνοντας εμπορικές δουλειές. Φαίνεται, όμως, ότι η κρίση δεν κάνει διακρίσεις. Και χτύπησε και την «κόκκινη» επιχείρηση, που κατέφυγε στο περιβόητο άρθρο 99 του Πτωχευτικού Κώδικα, για να αποφύγει τις πιέσεις των πιστωτών της.

Δεν είναι καλά τα πράγματα στο χώρο του Τύπου. Οι απολύσεις πληθαίνουν (τέτοιες έκανε πριν από μήνες και η Τυποεκδοτική). Το ίδιο και οι καθυστερήσεις στην καταβολή των μισθών (το φαινόμενο παρατηρήθηκε και σε μέσα ενημέρωσης που ελέγχει το άλλο κόμμα της Αριστεράς, ο Συνασπισμός).

Αλλά η κατάσταση δεν είναι καλύτερη στα κόμματα εξουσίας. Στο ΠΑΣΟΚ και στη ΝΔ παρατηρήθηκαν καθυστερήσεις στην καταβολή της μισθοδοσίας, παρά τις συνεχείς προκαταβολές που παίρνουν από την κρατική επιχορήγηση. Τα δάνειά τους από τράπεζες σε λίγο δεν θα είναι εφικτό να εξυπηρετούνται.

Αυτή είναι η οικονομική κατάσταση του πολιτικού συστήματος σήμερα. Τα δυο μεγάλα κόμματα είναι, ουσιαστικά, χρεοκοπημένα. Τα μικρότερα εξαρτώνται απολύτως από την κρατική επιχορήγηση και τα τραπεζικά δάνεια. Τα στελέχη τους, όμως, κατακεραυνώνουν τους Γερμανούς και λοιπούς ευρωπαίους, οι οποίοι ζητούν συμμάζεμα των δαπανών του κράτους, για να χορηγήσουν νέα δάνεια. Συμμάζεμα, όμως, το 2011 δεν έγινε. Παρά τις περικοπές μισθών και συντάξεων και την
φοροκαταιγίδα, το έλλειμμα δεν μειώθηκε!

Τι θα συμβεί αν αποτύχουν οι συζητήσεις, δεν δοθεί το νέο δάνειο και η χώρα υποχρεωθεί να ζήσει μόνο με όσα η ίδια βγάζει; Πώς θα συνεχιστεί η πολυτελής χρηματοδότηση του πολιτικού συστήματος; Δεν θα συνεχιστεί, γιατί τότε «θα τους πάρουν με τις πέτρες». Τότε, όμως, θα την πληρώσουν εκατομμύρια Έλληνες και  οι πρόσφατες σκηνές της πλατείας Συντάγματος, με τις ουρές για πατάτες και κρεμμύδια, θα γίνουν καθημερινό φαινόμενο.

Όποιοι, λοιπόν, εξανίστανται με τα αιτήματα κάποιων Γερμανών να μας βάλουν επιτηρητή, να αφήσουν κατά μέρος τις, δήθεν, ηρωικές δηλώσεις και να φροντίσουν να τα ακυρώσουν στην πράξη. Εθνική αξιοπρέπεια με το χέρι συνεχώς απλωμένο δεν υπάρχει.


Πηγή : protagon.gr

Περιοδική Συλλογή Ειδήσεων.