Γράφει ο Ερρίκος Μπαρτζινόπουλος για το “ΕΘΝΟΣ”

 Δεν ξέρω αν περιμένατε κάτι περισσότερο, αν και όταν ο Κ. Καραμανλής θ’ αποφάσιζε να σπάσει επιτέλους τη σιωπή του. Με βάση τα όσα έχουν αποκαλυφθεί μετά την εκδίωξή του από την εξουσία, συμπεριφέρθηκε όπως ακριβώς είχε μάθει να συμπεριφέρεται και ως πρωθυπουργός: αποφεύγοντας ν’ αναλάβει τις ευθύνες του.

Θυμάμαι την τελευταία τηλεοπτική αντιπαράθεσή του ως πρωθυπουργός με τον Γ. Παπανδρέου. Τον είχε ρωτήσει ο τότε πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ αν επιμένει ότι τα στοιχεία που δίνει η κυβέρνηση για το έλλειμμα είναι αληθινά. Και χωρίς να κοκκινίσει είχε απαντήσει πως «ναι». Ηταν το κερασάκι στην τούρτα της αναξιοπιστίας ενός πολιτικού που επανειλημμένα τον είχαν ειδοποιήσει από τις Βρυξέλλες ότι η ελληνική οικονομία κατέρρεε, αλλά εκείνος δεν έκανε το παραμικρό για ν’ αποτρέψει το κακό που ερχόταν.

Μόνο στο τέλος, όταν πια επιχείρησε να υποδυθεί τον υπεύθυνο πολιτικό, εξήγγειλε για μετά τις εκλογές διάφορες οικονομικές «ασπιρίνες», όπως πάγωμα μισθών, αυξήσεις φορολογίας μισθών και τσιγάρων και άλλα συναφή. Αλλά και τότε οι άνθρωποί του εξακολουθούσαν να φορτώνουν το Δημόσιο με αργόσχολους.

Χθες, λοιπόν, μίλησε. Και φυσικά -όπως άλλωστε και ο διάδοχός του- δεν είχε την πολιτική γενναιότητα να πει ένα «συγνώμη» για τα δεινά που προκάλεσε στον τόπο. Οπως και τότε, έτσι και τώρα υποδύθηκε τον αποστασιοποιημένο από γεγονότα, καταστάσεις και ευθύνες. Και το έκανε απευθυνόμενος σ’ έναν λαό που δεινοπαθεί εξαιτίας προβλημάτων για τα οποία αυτός και οι συνεργάτες του φέρουν τεράστιες ευθύνες.

Μπορεί να διαφωνήσουμε στον καταμερισμό των ευθυνών. Αν είναι οι δικές του περισσότερες ή του Γ. Παπανδρέου. Αλλά δεν νομίζω να υπάρχει σοβαρός πολίτης αυτής της χώρας που να μη θεωρεί ότι ο Κ. Καραμανλής έχει πολλές και μεγάλες ευθύνες για τη σημερινή κατάντια του τόπου και τα δεινά του λαού της. Αλλά για όλα αυτά δεν βρήκε να πει λέξη. Σαν να μην έγιναν, σαν να μην υπήρξαν, σαν να μην τον αφορούν.
Και μόνο ότι μέσα σ’ αυτήν τη θύελλα της κρίσης ο Κ. Καραμανλής θεώρησε πως ο μοναδικός λόγος για τον οποίο άξιζε να μιλήσει ήταν για να στηρίξει το κόμμα του και τον διάδοχό του, δείχνει τον άνθρωπο και την ποιότητά του.

Πηγή : ethnos.gr

Γράφει ο Χρήστος Πασαλάρης για το real.gr

ΟΙ ΣΗΜΕΡΙΝΟΙ εξηντάρηδες, μαζί τους και ο Αντώνης Σαμαράς (που κλείνει τα 61 του στις 23 Μαΐου – ως πρωθυπουργός, όπως ελπίζει), θυμούνται ότι σαν σήμερα, πριν από 45 χρόνια, η Ελλάδα σφάδαζε κάτω από τις ερπύστριες των τανκς. Η «επανάσταση» των συνταγματαρχών είχε επικρατήσει στις 21 Απριλίου του 1967, χωρίς την παραμικρή αντίσταση…

…ΓΙΑ ΝΑ εκπνεύσει αδόξως μετά επταετία, στις 23 Ιουλίου του 1974, αφού όμως είχε εκτελέσει όλες τις «ντιρεκτίβες» των ξένων αφεντικών της… Και με τους πρωτεργάτες της να έχουν πεθάνει στιγματισμένοι, αλλά και πάμπτωχοι οι περισσότεροι. Οπως ο μόνος επιζών σήμερα Στυλιανός Παττακός που δέχεται τη βοήθεια του γειτονικού του φούρναρη σε ψωμί και όπως οι χήρες του Παπαδόπουλου και του Ζωιτάκη, πάμπτωχες επίσης, που… «συνταξιοδοτούνται» διακριτικά από γνωστό επιχειρηματία, άκρως δημοκρατικών φρονημάτων…

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ λοιπόν καθόλου παράξενο που αρκετοί πολίτες, με σηκωμένες τις τρίχες της κεφαλής τους, μετά από όσα φρικιαστικά ακούν για τα… κατορθώματα της μαφίας Τσοχατζόπουλου, αναφωνούν αυτές τις ημέρες: «Πού είσαι Παπαδόπουλε!». Και στα αλλεπάλληλα γκάλοπ ρίχνουν όλο και περισσότερες ψήφους υπέρ της Χρυσής Αυγής, που πορεύεται ολοταχώς για είσοδο στην αυριανή Bουλή…

ΑΝ ΠΙΣΤΕΨΕΙ κανείς τις δημοσκοπήσεις τα δύο «μεγάλα κόμματα» «κονταίνουν» καθημερινά. Ζήτημα αν θα βγάλουν και τα δύο μαζί πλειοψηφία 151 εδρών, ενώ τα μικρομεσαία υπερβαίνουν τα τέσσερα και άλλα τρία μικρότερα τρυπώνουν στη Βουλή. Αρα πάμε για πολυκομματισμό, άρα πάμε για επικίνδυνη πολιτική αστάθεια, άρα για εθνικές περιπέτειες, άρα για πολύ σκοτεινό μέλλον… Είναι άραγε έτσι; Αποδίδουν οι τελευταίες δημοσκοπήσεις τις βαθύτερες σκέψεις των ψηφοφόρων; Ή μήπως όσοι μετέχουν σε αυτές βγάζουν το άχτι και την οργή τους σαν ύστατη προειδοποίηση προς τους υπαίτιους της εθνικής συμφοράς;

ΠΟΙΟΙ ΟΜΩΣ είναι οι υπαίτιοι και κυρίως οι ΣΥΝΥΠΑΙΤΙΟΙ της εθνικής καταστροφής; Μήπως οι ψηφοφόροι περιλαμβάνουν ανάμεσα στους συνυπαίτιους και τον Αντώνη Σαμαρά, που θήτευσε για αρκετά χρόνια ως υπουργός; Μήπως περιλαμβάνουν και τον αντίπαλό του, Βαγγέλη Βενιζέλο, που και αυτός είχε σπουδαίους ρόλους; Μήπως και όλους τους προκατόχους τους που ευθύνονται για το τερατώδες σκάνδαλο των υποβρυχίων, αλλά και για όλα τα άλλα;

ΜΗΠΩΣ ευθύνεται και σύσσωμο το Kοινοβούλιο, με τις αμαρτωλές «εξεταστικές» του και με τις βρώμικες «παραγραφές» του; Μήπως συνευθύνεται και η μονίμως «εισαγγελική» Αριστερά που όμως επωφελήθηκε χορταστικά από το πελατειακό σύστημα ενώ χρέος της ήταν να το τινάξει στον αέρα; Μήπως συνευθύνεται και ο λαός, με τη σειρά του που κακόμαθε στο πελατειακό σύστημα και παζάρευε την ψήφο του πότε με τον ένα και πότε με τον άλλο;

ΑΛΛΑ, πάνω από όλους μήπως συνευθύνεται και το δικό μας το «συνάφι», δηλαδή το αρπακτικό κοπάδι των media, με τους θηλυκούς και αρσενικούς καταπιόνες-κονδυλοφόρους, με τους τηλεοπτικούς «μικρο-Τσοχατζόπουλους» και με τις θεόρατες μαύρες αμοιβές, που καμιά Βουλή και κανένας εισαγγελέας και κανένα συνδικάτο δεν τόλμησε να τους αγγίξει γιατί όλοι τρέμουν το στόμα τους και τη χολή τους;…

ΑΥΤΟ το παντοδύναμο σμήνος των media (με την αξιοθαύμαστη όμως μειοψηφία των έντιμων μεταρρυθμιστών και ανατροπέων του που αποτελούν τη σιωπηλή ελπίδα για το αύριο), διαπράττει διαρκές έγκλημα ισοδύναμο με εκείνα του πολιτικού συστήματος. Επί 25 χρόνια, όσο ισχύουν και οι «προσωρινές» άδειες των καναλιών, χαλιναγωγεί τις μάζες και τις γυμνάζει να μασουλάνε κουτόχορτο, ακόμη και τουρκικής παραγωγής. Να έχουν ασθενική κρίση και παραλυμένη βούληση… Να μη διαβάζουν και να μη χρησιμοποιούν παραπάνω από 300 λέξεις, οι μισές ξενικές!..

ΜΕ ΑΥΤΑ λοιπόν τα δεδομένα, αλλά και με τα απανωτά λάθη των πολιτικών αρχηγών, διανύουμε τις τελευταίες κρίσιμες προεκλογικές ημέρες, με την ενδόμυχη όμως βεβαιότητα ότι την 6η Μαΐου οι αθεράπευτα ατίθασοι Ελληνες θα αιφνιδιάσουν τον κόσμο και η δόλια Ελλάδα («που θέλει να ζήσει και θα ζήσει»), από παράδειγμα προς αποφυγήν θα αρχίσει να γίνεται παράδειγμα προς μίμηση… Ετσι, ξαφνικά! Ετσι, σαν από θαύμα!..

Πηγή : real.gr

Γράφει ο Σωτήρης Ξενάκης για το protagon.gr

Τι ωραία που είναι κάθε προεκλογική περίοδος στη χώρα μας! Ακόμα και σήμερα, με τον Σόιμπλε, την Λαγκάρντ και την Τρόικα πάνω από τα κεφάλια μας, αυτές οι λιγοστές εβδομάδες πριν από την αναμέτρηση της 6ης Μάιου είναι, όσο να πεις, μια όαση στην έρημο.

Κατ αρχήν, δεν μας στέλνουν λογαριασμούς. Προσωπικά έχω πολλές μέρες να πάρω μπιλιετάκι από δημόσια υπηρεσία που να μου ζητάει χρήματα. ΕΤΑΚ, χαράτσια, ειδοποιήσεις για οφειλές, ΦΜΑΠ, έντυπα για φορολογικές δηλώσεις και άλλα θα αρχίσουν να αποστέλλονται ξανά από τις 7 Μάιου.

Ως τότε μπορούμε να απολαύσουμε μερικές μέρες χαλάρωσης και ψευδαισθήσεων τις οποίες τα περισσότερα πολιτικά κόμματα φροντίζουν να μας τις κάνουν ακόμα ωραιότερες με τις δεσμεύσεις (προσοχή: όχι υποσχέσεις) από τους ηγέτες τους.

Το Σαββατοκύριακο, για παράδειγμα, όποια εφημερίδα κι αν άνοιγα κι όποιο κανάλι ή ραδιόφωνο κι αν παρακολουθούσα έπεφτα πάνω σε πολιτικά πρόσωπα τα οποία μου έλεγαν πόσο καλύτερα μπορούν να γίνουν τα πράγματα για την Ελλάδα αν τους ψηφίσω.

Κι ας παραδέχονται όλοι ανοιχτά πλέον ότι «λεφτά δεν υπάρχουν». Θα τα βρουν- λένε- αντιμετωπίζοντας την φοροδιαφυγή και πιάνοντας τους φοροφυγάδες. Γιατί δεν το έκαναν τόσα χρόνια δεν μας λένε ακριβώς αλλά τι σημασία έχει;

Ο κ. Βενιζέλος θέλει να αναδείξουμε το ΠΑΣΟΚ πρώτο κόμμα. Να το επιβραβεύσουμε δηλαδή για όσα έκανε τα τελευταία δυόμιση χρόνια στην Ελλάδα και τους Έλληνες. Και υποστηρίζει ότι για τα σημερινά μας χάλια φταίνε τα συντρίμμια που, όπως λέει, παρέλαβε από την Νέα Δημοκρατία. Ναι καλά…

Ο κ. Σαμαράς με τον αέρα της πρωτιάς των δημοσκοπήσεων που όμως δεν του φτάνει για την αυτοδυναμία, μας  λέει  ότι  θα μειώσει τον ΦΠΑ, ότι δεν θα περικόψει μισθούς και συντάξεις, ότι θα στηρίξει τους δανειολήπτες και άλλα τέτοια ωραία… Την Τρόικα την ρώτησε;

Και κάποιοι  άλλοι όμως ταγοί της πολιτικής που δεν προέρχονται από παρθενογένεση αλλά αποτελούν μέρος της δημόσιας ζωής εδώ και πολλά χρόνια, δίνουν κι αυτοί τα ρέστα τους μπας και μας πείσουν ότι η ψήφος μας σε αυτούς θα είναι μια καλή επένδυση. Όχι γι αυτούς φυσικά. Για μας ντε.

Προσωπικά δυσκολεύομαι να τους πιστέψω  ακόμα κι αν μου ορκιστούν πως «θα φάνε τα κόκαλα τους» όπως ορκιζόταν η Νόνικα Γαληνέα  στην δύσπιστη Ρένα Βλαχοπούλου, στην Κόμισα της Κέρκυρας.

Και λέω απλώς να  απολαύσω αυτές τις δύο εβδομάδες, χωρίς λογαριασμούς και με ωραία παχιά λόγια! Γιατί μετά…

Πηγή : protagon.gr