Γράφει ο Νίκος Χατζηνικολάου για τη real.gr

Η ΣΥΛΛΗΨΗ του πρώην υπουργού Αμυνας Ακη Τσοχατζόπουλου, που -όλως τυχαίως- έγινε την ίδια ημέρα με τη διάλυση της Βουλής και την προκήρυξη των εθνικών εκλογών της 6ης Μαΐου, προκάλεσε στους πολίτες έντονα αλλά και αντιφατικά συναισθήματα και βέβαια βαθύ προβληματισμό. Την αρχική ευφορία και την ανακούφιση της κοινής γνώμης για το γεγονός ότι επιτέλους μετά από δεκαετίες ένας πολιτικός, έστω και αν πλέον αποτελεί «καμένο χαρτί» για το σύστημα, αντιμετωπίζει στη χώρα αυτή τις συνέπειες των έκνομων πράξεών του, διαδέχθηκαν σύντομα η δυσπιστία, η αμφιβολία και η υποψία. Λίγοι είναι όσοι δεν σκέφτηκαν το σενάριο της προεκλογικής αξιοποίησης της υπόθεσης αυτής. Και ακόμη λιγότεροι όσοι δεν ανησυχούν για την τελική δικαστική έκβασή της. Αλλωστε, οι πρωταγωνιστές του μεγαλύτερου σκανδάλου της μεταπολίτευσης, του σκανδάλου της Siemens, κυκλοφορούν ακόμη ελεύθεροι… Και η γερμανική αυτή εταιρεία μπορεί πλέον και πάλι να αναλαμβάνει και να εκτελεί δημόσια έργα, μετά από έναν απαράδεκτο, σχεδόν «κωμικό» συμβιβασμό με το ελληνικό κράτος, στα πλαίσια μάλιστα του οποίου θα μας κάνει και σεμινάρια… διαφάνειας!

Η REAL NEWS έδωσε τα δύο τελευταία χρόνια μια σκληρή δημοσιογραφική μάχη για την αποκάλυψη της εγκληματικής δράσης του πρώην υπουργού και παρ’ ολίγον πρωθυπουργού της χώρας Ακη Τσοχατζόπουλου. Και δέχθηκε σκληρές επιθέσεις και έντονες πιέσεις από πολλές πλευρές, προκειμένου να σταματήσει την έρευνά της. Ελάχιστοι ήταν όσοι μας συμπαραστάθηκαν, τόσο από τον χώρο της πολιτικής, όσο και από αυτόν των μέσων μαζικής ενημέρωσης. Ακόμη υπάρχουν στην «πλάτη» μας βαθειές πληγές από τα… συντροφικά μαχαιρώματα όσων προσπάθησαν και ακόμη προσπαθούν με υπόγειες διαδρομές και συχνά με μεθόδους της νύχτας να «κουκουλώσουν» την υπόθεση. Πρόκειται γι’ αυτούς που ανησυχούσαν και ακόμη ανησυχούν για το ενδεχόμενο να ανοίξει ο πάλαι ποτέ πανίσχυρος και εξ απορρήτων συνεργάτης του Ανδρέα Παπανδρέου το στόμα του και να τους… πάρει μαζί του. Και βέβαια εκκρεμούν μέχρι σήμερα σε βάρος μας αγωγές εκατομμυρίων ευρώ του θρασύτατου και προκλητικού αυτού πολιτικού, που προφανώς πίστεψε ότι με τον τρόπο αυτό θα μας εκφοβίσει και θα μας φιμώσει…

ΜΙΑ ΑΠΛΗ ανάγνωση του εισαγγελικού πορίσματος, που υπογράφουν οι εξαίρετες εισαγγελείς κυρίες Ευγενία Κυβέλου και Ελένη Σίσκου και για το οποίο η Real news δημοσιεύει σήμερα εκτεταμένο και αναλυτικό ρεπορτάζ, θα σας συγκλονίσει. Ο Ακης Τσοχατζόπουλος κατηγορείται για τη σύσταση εγκληματικής οργάνωσης μαζί με στενούς συνεργάτες του, με σκοπό το ξέπλυμα πακτωλού μαύρου χρήματος που κατέληγε σε αυτόν από τις κατ’ εξακολούθηση δωροδοκίες του με εξαιρετικά υψηλά ποσά, προκειμένου να προωθεί την αγορά συγκεκριμένων οπλικών συστημάτων.

Η ΣΥΜΜΟΡΙΑ αυτή λειτουργούσε κατά τα πρότυπα μαφιόζικης οργάνωσης, με ένα πολύπλοκο σύστημα offshore εταιρειών, με παρένθετα πρόσωπα και με αχυράνθρωπους, με πλήθος τραπεζικών λογαριασμών και με δικηγορικά γραφεία στην Ελλάδα και στο εξωτερικό και διακινούσε δεκάδες εκατομμύρια ευρώ και ελβετικά φράγκα. Είναι χαρακτηριστικό ότι στο εισαγγελικό πόρισμα αναφέρεται πως μέρος μόνο της εγκληματικής τους δράσης έχει αποκαλυφθεί από τη μέχρι σήμερα έρευνα και ότι για μεγάλα χρηματικά ποσά ακόμη δεν έχει καταστεί δυνατό να διαπιστωθεί η κατάληξή τους… Και βέβαια οι δικαστικές Αρχές πιστεύουν ακράδαντα ότι Τσοχατζόπουλος και ΣΙΑ θα είχαν «αποδράσει» στο εξωτερικό αν είχαν μάθει πόσα και ποια στοιχεία συγκεντρώθηκαν σε βάρος τους κατά την ανακριτική διαδικασία. Είχε, αναφέρεται συγκεκριμένα στο πόρισμα, «έτοιμη την υποδομή στην αλλοδαπή» για τη διαφυγή του, σε οποιονδήποτε χρόνο το έκρινε αναγκαίο…

ΟΠΩΣ σήμερα απορούμε και οργιζόμαστε με το γεγονός ότι οι αποκαλύψεις και η τιμωρία για το «μπουμπούκι» αυτό της δημόσιας ζωής καθυστέρησαν τόσα χρόνια, καθώς το πολιτικό σύστημα απέφευγε να το αγγίξει, φοβούμενο προφανώς ντόμινο αποκαλύψεων, έτσι θα παριστάνουμε τους έκπληκτους πολιτικοί και δημοσιογράφοι και σε λίγα χρόνια, όταν θα έρθουν στο φως κατόπιν εορτής στοιχεία για την εγκληματική δράση όσων πρωταγωνίστησαν στις άλλες δύσοσμες υποθέσεις των τελευταίων δεκαετιών και ιδίως στο κορυφαίο σκάνδαλο της Siemens. Και βέβαια, όσο οι πολιτικοί προστατεύονται από την ειδική νομοθεσία που όλα τα κουκουλώνει και όλα τα… εξαφανίζει και δεν είναι ίσοι με τους υπόλοιπους πολίτες απέναντι στον νόμο, η βρώμα και η δυσωδία των σκανδάλων θα συνεχίζει να «ρυπαίνει» την ήδη αποπνικτική πολιτική μας ατμόσφαιρα. Αν δεν τιμωρηθούν τα λαμόγια της πολιτικής που κατέκλεψαν και κατακλέβουν το δημόσιο χρήμα, δεν θα βγούμε από την κρίση. Αν δεν οδηγηθούν στη φυλακή οι επίορκοι υπουργοί, δεν θα εκτονωθεί η οργή της κοινωνίας. Και η ώρα είναι τώρα! Για να γυρίσουμε επιτέλους σελίδα! Για να επιστρέψουν οι πολίτες στην πολιτική!

Δημοσιεύθηκε: Τρίτη 17 Απριλίου 2012 – 7:00

Πηγή : real.gr

Γράφει ο Θνάσης Λυρτσογιάννης για το “ΕΘΝΌΣ”

Είναι τρελοί αυτοί οι… τροϊκανοί θα έλεγε ο Οβελίξ αν υπήρχε επεισόδιο για τη σημερινή Ελλάδα. Και θα είχε απόλυτο δίκιο. Την ώρα που ο Σόρος, ο νομπελίστας Στίγκλιτς (και πολλοί άλλοι) καταδικάζουν τη λιτότητα υποστηρίζοντας πως το χρέος μπορεί να μειωθεί μόνο με ανάπτυξη, αυτοί επιμένουν (χθεσινές δηλώσεις στελεχών του ΔΝΤ) στη μείωση μισθών με το επιχείρημα ότι έτσι θα αποκατασταθεί η ανταγωνιστικότητα και θα επέλθει ανάκαμψη.

Η μηχανιστική και απλουστευτική εξίσωση «χαμηλοί μισθοί ίσον ανταγωνιστικότητα και μείωση της ανεργίας» είναι τουλάχιστον μυωπική, για να μην πούμε ανόητη, και προπαντός δεν είναι μοντελάκι για όλες τις χώρες. Αν ίσχυε, η Βουλγαρία θα έπρεπε να είναι πρότυπο ανταγωνιστικότητας και η Ισπανία να έχει μηδενική ανεργία στους νέους. Δυστυχώς για την τρόικα, τα πράγματα είναι τελείως διαφορετικά και όπως μας έλεγε χθες πολύ γνωστός Ελληνας καθηγητής πανεπιστημίου, όχι αντιμνημονιακός, οι τροϊκανοί φαίνεται πως δεν έχουν αντιληφθεί σε βάθος τη δομή και τη λειτουργία της ελληνικής οικονομίας. Με την ακρίβεια πρέπει να ασχοληθούν και όχι τους μισθούς.
Αλλά και οι Ελληνες πολιτικοί οφείλουν να αντιληφθούν πως υπάρχουν λύσεις αξιόπιστες made in Greece. Αναφερόμαστε στο σχέδιο του ΙΟΒΕ που παρουσίασε πριν από λίγο καιρό ο γενικός διευθυντής κ. Γιάννης Στουρνάρας. Υπάρχει επίσης η πρόταση που είχε γίνει πέρυσι τον Μάιο για μείωση του χρέους μέσω της αγοράς ακινήτων του Δημοσίου με ελληνικά ομόλογα. Μάλιστα μπορεί να εφαρμοστεί και τώρα.
Ακούει κανείς ή κουφάθηκαν όλοι; Πάντως, για την κώφωση της τρόικας δεν έχουμε καμία αμφιβολία.

Πηγή : ethnos.gr

Γράφει ο Άγγελος Αθανασόπουλος για το “ΒΗΜΑ”

Το γεγονός της Μεγάλης Εβδομάδας δεν ήταν η ανακοίνωση της ημερομηνίας των εκλογών. Ήταν η σύλληψη του άλλοτε πανίσχυρου Άκη που κυριάρχησε στα στόματα πολιτικών και στις οθόνες τηλεοράσεων. Πόσο βολικό… Η χώρα άλλωστε έχει ξεφύγει από τα οικονομικά της προβλήματα και έχει την πολυτέλεια να ασχολείται με μία υπόθεση – σίριαλ που τίποτα δεν δίδαξε τους ανεύθυνους ταγούς μας!

Ο εκφυλισμένος ελληνικός δικομματισμός παίζει τα ρέστα του. Γνωρίζουν τα πρωτοπαλίκαρά του ότι αν δεν τη βγάλουν καθαρή (και) τούτη τη φορά, θα τους στείλει η Ιστορία στο «πυρ το εξώτερον». Για τον λόγο αυτό, όλα τα όπλα έχουν βγει στη φόρα. Και ως γνωστόν, τα αποτελεσματικότερα πολιτικά όπλα είναι τα εκβιαστικά διλήμματα με κορυφαίο αυτό που ακούει στο ερώτημα «ευρώ ή δραχμή».

Όσοι τα επικαλούνται και τα υποστηρίζουν διαπρυσίως, ίσως πρέπει να δουν ξανά τις μετρήσεις της κοινής γνώμης. Εκεί θα βρουν τις απαντήσεις που ψάχνουν. Η πλειοψηφία δεν ετάχθη ποτέ υπέρ μιας επιστροφής στο εθνικό νόμισμα. Άλλωστε, μετρώνται στα δάχτυλα του ενός χεριού αυτοί που συγκροτημένα έχουν υποστηρίξει ότι η λύση στον οικονομικό Αρμαγεδδώνα που σαρώνει τη χώρα είναι η δραχμή. Οι πιο πολλοί υπερασπιστές μίας επιστροφής στην προ-ΟΝΕ κατάσταση δεν είναι παρά απολειφάδια μίας ελιτίστικης Αριστεράς, επαναστάτριας εκ του ασφαλούς…

Οι εκλογές της 6ης Μαϊου θα είναι εκλογές οργής. Όχι χωρίς λόγο. Τα δύο μεγάλα κόμματα ζητούν από τους πολίτες ψήφο ευθύνης – εννοείται με κερδισμένα τα ίδια. Από ποιους πολίτες όμως; Από αυτούς που έπλασαν καθ’ εικόνα και ομοίωσή τους σε όλη τη Μεταπολίτευση; «Κομματάκι δύσκολο» που λένε και οι μικρότεροι.

 Περίπου 20 ημέρες πριν τις κάλπες, οι αρχηγοί του ΠαΣοΚ και της ΝΔ εξαντλούνται σε επικοινωνιακές ακροβασίες. Ανασύρουν από το μπαούλο το «κοστούμι της πόλωσης». Δυστυχώς, είναι πλέον «μικρό» για τα προβλήματά μας. Νομίζουν ότι οι πολίτες έχουν πιστέψει ότι αποφάσισαν να συνεργαστούν επειδή ειλικρινά το ήθελαν και όχι επειδή οι περιστάσεις το επέβαλαν. Τόσο τους λείπει η σοβαρότητα που δεν αφήνουν τα στελέχη τους στην κυβέρνηση Παπαδήμου να κάνουν το παραμικρό. Ακόμη και την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, για την οποία κόπτονταν, θέλουν τώρα να αφήσουν για μετά τις εκλογές.

Οι κκ. Βενιζέλος και Σαμαράς πορεύονται στις εκλογές δεμένοι πισθάγκωνα από το Μνημόνιο, αγωνιζόμενοι μάταια να αποδείξουν ότι αυτό δεν συμβαίνει. Αν είχαν το πολιτικό σθένος θα έπρεπε να έχουν ήδη αρχίσει να παρουσιάζουν στους ψηφοφόρους τις απόψεις τους για τα προβλήματα που καίνε. Θα μειωθούν πάλι οι μισθοί και οι συντάξεις και πόσο; Είναι διατεθειμένοι να πατάξουν τη φοροδιαφυγή και με ποιο τρόπο; Έχουν τα κότσια να απολύσουν τους «χαϊδεμένους» που επί χρόνια βόλεψαν στο Δημόσιο; Διαθέτουν εναλλακτικές ιδέες στις ανάλγητες προτάσεις περικοπών της τρόικας ή απλά αντιδρούν, μακαρίως, σε αυτές; Μπορούν να χειριστούν υπεύθυνα τα εθνικά θέματα χωρίς φαντασιώσεις περιφερειακών αξόνων και απώλειες; Τι πιστεύουν ότι θα συμβεί με την ευρωπαϊκή κρίση χρέους που αναζωπυρώνεται στην Ισπανία; Αν θέλουν το ευρώ, πως φαντάζονται μελλοντικά την ευρωζώνη και τη θέση της Ελλάδος σε αυτήν;

Όσοι ζητούν από τον λαό να ψηφίσει με το βλέμμα στο μέλλον, πρέπει πρώτα να προσφέρουν μία σαφή στρατηγική πρόταση. Αυτό πράττουν οι ελίτ σε ένα κράτος: να καθοδηγούν. Αν όμως μέχρι σήμερα έχουν αποδειχθεί παντελώς αναξιόπιστες, ποια εγγύηση προσφέρουν για την επόμενη ημέρα; Το παρελθόν δεν διαγράφεται μεμιάς επειδή ορισμένοι το θέλουν. Οι ηγέτες και τα συστήματα που τους στηρίζουν απαντούν πρώτοι στα μεγάλα διλήμματα. Χωρίς υπαναχωρήσεις, χωρίς αριβισμό, χωρίς φαντασιώσεις μεγαλείου και ρητορική χωρίς ειρμό.

Στην Ελλάδα σήμερα δεν υπάρχουν κρατικές ελίτ – μόνο κομματικές, που επιβίωσαν 40 χρόνια μέσα στο συντεχνιακό κουκούλι που οι ίδιες με επιμέλεια φιλοτέχνησαν. Τώρα που αυτό έσπασε δεν έχουν τα κότσια ούτε για αυτοκριτική. Πώς θα πείσουν ότι μπορούν να συνεργαστούν μετεκλογικά, όπως όλοι ιδιωτικώς παραδέχονται; Δεν είναι ότι τα δύο μεγάλα κόμματα δεν μπορούν να αλλάξουν. Δεν θέλουν. Και μεταθέτοντας, κυνικά, την ευθύνη στο εκλογικό σώμα, βρίσκουν βολικό άλλοθι ώστε να μην απαντήσουν στα δικά τους, αμείλικτα, διλήμματα.  

Πηγή : tovima.gr

Γράφει η Λίλα Σταμπούλογλου για το protagon.gr

Ιδού πώς έχει το πράμα για τους περισσότερους Έλληνες. Οι προετοιμασίες αρχίζουν αρκετές μέρες πριν την Ανάσταση. Ο υπεύθυνος πρώτης ύλης και αγορών φροντίζει να φτάσουν στο σπίτι οι απαραίτητες προμήθειες. Μετά, η οικογένεια χωρίζεται σε ομάδες. Άλλοι βάφουν αυγά, άλλοι φτιάχνουν τσουρέκια, άλλοι ετοιμάζουν τη μαγειρίτσα κι άλλοι τον οβελία. Ξημερώματα Κυριακής, όταν τα νεότερα μέλη επιστρέφουν σπίτι απ’ το καθιερωμένο ξενύχτι μετά την Ανάσταση, τα γηραιότερα βρίσκονται ήδη επί το έργον. Η θράκα είχε κάψει και πάνω της στριφογυρίζει το αρνάκι με μεγαλοπρέπεια.

Και το μεσημέρι, ο καθένας παίρνει τη θέση του στο στρωμένο πασχαλινό τραπέζι. Αυτό που μαζεύει γύρω του μπαμπάδες και μανάδες, παππούδες και γιαγιάδες, αδέλφια, ξαδέλφια, ανίψια, θείους, μπατζανάκηδες, συννυφάδες, κουνιάδους, νονούς, βαφτιστήρια, κουμπάρους και φίλους.

Το τραπέζι που μας υπενθυμίζει τελετουργικά ότι δεν είμαστε μόνοι, αλλά μέλη μιας συμμορίας που στο πέρασμα των χρόνων αποδεικνύεται άφθαρτη. Σα μια σχεδία από ατσάλι, φτιαγμένη για να μας περνάει από τη μια όχθη στην άλλη και αρκετά ανθεκτική ώστε να μας βγάζει στη στεριά όταν το πλοίο της ζωής μας ναυαγεί.

Αθάνατη ελληνική οικογένεια, που λέγεσαι και σόι γιατί περικλείεις στους κόλπους σου όχι μόνο δεσμούς αίματος, αλλά και σχέσεις ζωής. Εσύ είσαι η αφετηρία κι ο προορισμός μας. Σ’ εσένα καταφεύγουμε στις χαρές, σ’ εσένα και στα ζόρια. Εσύ, υποστηρίζουν ψυχολόγοι και κοινωνιολόγοι, είσαι το πιο ισχυρό στήριγμα του Έλληνα σε καιρούς κρίσης, όπως αυτή που διανύουμε. Μια μάσκα οξυγόνου που πέφτει από πάνω του, όταν οι δυσκολίες κι η απελπισία του φέρνουν ασφυξία. «Ευτυχισμένο σπίτι είναι εκείνο μέσα στο οποίο βρίσκονται ενωμένα η κούνια του παιδιού κι η πολυθρόνα της γιαγιάς» είπε ο Βίκτωρ Ουγκώ. Οι Έλληνες κάνουμε πράξη το συλλογισμό του και τον πάμε ένα βήμα παραπέρα με το μεγάλο, ανυπόφορο κάποιες φορές ίσως, αλλά πάντα υπέροχο σόι μας.

Αυτό που την Κυριακή του Πάσχα θα μαζωχτεί γύρω απ’ το φτωχότερο μεν αλλά γεμάτο αγάπη τραπέζι, για να φάει, να πιει, να τραγουδήσει και να χορέψει. Μα πάνω απ’ όλα για να σχολιάσει το πάθημα της κυρά Μαρίας, την καψούρα του Θωμά, τα σαρδάμ του Γιώργου, τις κοκορομαχίες ΝΔ και Πασόκ, τη φράου Μέρκελ και τον μπαμπούλα Σόιμπλε που μας φόρτωσαν χαράτσια. Και με τα γέλια και τις φωνές του, να ξορκίσει το κακό.

Η Λίλα Σταμπούλογλου είναι ηθοποιός και θεατρολόγος

Πηγή : protagon.gr