Αρχείο ετικέτας Άρθρο

Χωρίς κατηγορία

Αντέχει η Ευρώπη τη συνταγή Μέρκελ;

Σχολιάστε
Άρθρο – Γνώμη του Σήφη Πολυμίλη για το “ΒΗΜΑ”

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η αυριανή σύνοδος κορυφής είναι μια από τις πιο σημαντικές στην ιστορία της ευρωπαϊκής ενοποίησης. Ο συμβιβασμός Μέρκελ – Σαρκοζί, η υποταγή για την ακρίβεια με ελαφρές παραχωρήσεις του γάλλου προέδρου στα γερμανικά σχέδια, είναι σχεδόν σίγουρο ότι θα οδηγήσει σε μια νέα ισορροπία τουλάχιστον στην ευρωζώνη.
Το πρώτο ερώτημα βέβαια είναι αν αυτή η συμφωνία, τις οριστικές ρυθμίσεις της οποίας δεν ξέρουμε ακόμα, θα καθησυχάσει τις αγορές, που όπως έδειξε η προειδοποίηση της Standard & Poor’s περιμένουν πάντα στη γωνία και θα δώσει μια μακροπρόθεσμη ανάσα στην κρίση χρέους που πλήττει κυρίως, αλλά όχι μόνο, τον ευρωπαϊκό νότο.
Το δεύτερο και σημαντικότερο ίσως για μας ερώτημα είναι τι επιπτώσεις θα έχει για την Ελλάδα και αν θα αλλάξει τα δεδομένα της συμφωνίας της 26ης Οκτωβρίου. Μέρκελ και Σαρκοζί επέμεναν βέβαια στην κοινή συνέντευξή τους ότι το κούρεμα για την Ελλάδα εξακολουθεί να ισχύει, αλλά αποτελεί μοναδική λύση που δεν πρόκειται να επαναληφθεί. Παραμένει βέβαια το ερώτημα πως θα αντιδράσουν οι ηγέτες που καθορίζουν το μέλλον της Ευρώπης στην περίπτωση που δεν συγκεντρωθεί το απαραίτητο εθελοντικό ποσοστό συμμετοχής των τραπεζών για το κούρεμα.
Η οπισθοχώρηση της Μέρκελ από την μόνιμη ως τώρα απαίτηση της για συμμετοχή των ιδιωτών σε οποιαδήποτε προσπάθεια για αναδιοργάνωση χρέους στην ευρωζώνη, αποτελεί ουσιαστικά και τη μόνη, φανερή τουλάχιστον, παραχώρηση στον Σαρκοζί με αντάλλαγμα βέβαια αυτό που πολύ καιρό τώρα επιδιώκει, την επιβολή κυρώσεων για περιπτώσεις δημοσιονομικού εκτροχιασμού, έστω και χωρίς την αυτόματη εμπλοκή του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου, όπως ήθελε. Χωρίς να ξέρουμε ακόμα τον ακριβή τρόπο με τον οποίο θα λυθούν τα προβλήματα χρηματοδότησης του χρέους της Ιταλίας, της Ισπανίας και των άλλων χωρών που αντιμετωπίζουν πρόβλημα, είναι εμφανές ότι η ευρωζώνη μετατρέπεται σε ένα κλαμπ λιτότητας, όπως επεσήμαναν οι Financial Times με συνεχή έλεγχο για ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς και διαρκή πειθαρχία που θα επιτείνει την υφεσιακή δυναμική, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για μεγάλο μέρος των πολιτών που πλήττονται.
Είναι σαφές, όπως επισημαίνουν όλοι οι σοβαροί αναλυτές ότι προσαρμογή χωρίς οικονομική ανάπτυξη, οδηγεί σε ένα φαύλο κύκλο δημοσιονομικής λιτότητας, υψηλότερης ανεργίας, μείωσης της ζήτησης και εν τέλει ακόμα μεγαλύτερης λιτότητας. Αλλωστε, αν εξαιρέσουμε την Ελλάδα, η κρίση που πλήττει αυτή τη στιγμή την ευρωζώνη, δεν προκλήθηκε από δημοσιονομική κατάρρευση, ή από υπερβολικό δημόσιο χρέος.
Και με τα στοιχεία που ξέρουμε η λύση που συζητείται δεν αντιμετωπίζει την ανεξέλεγκτη μέχρι στιγμής απειθαρχία του χρηματοπιστωτικού τομέα, στον οποίο οφείλονται σε σημαντικό βαθμό η επέκταση της κρίσης. Μόνο που μια αξιόπιστη λύση για τον έλεγχο της κρίσης δεν μπορεί να εξαντλείται μόνο στη δημοσιονομική πειθαρχία των κρατών, αλλά πρέπει να περιλαμβάνει και τις τράπεζες και τις αγορές.
Μένει λοιπόν να δούμε, αν αύριο και μεθαύριο, οι ηγέτες της Ευρώπης θα βάλουν τουλάχιστον το θεμέλιο λίθο, για μια συνολική αντιμετώπιση των προβλημάτων που αντιμετωπίζουν, ή θα περιοριστούν για μια φορά ακόμα σε ημίμετρα, που σε λίγες βδομάδες θα τρέχουν πάλι να τα αναθεωρήσουν…

Πηγή : tovima.gr
Χωρίς κατηγορία

Ο σωστός άνθρωπος στην σωστή θέση

Σχολιάστε

Κείμενο – Γνώμη του Γιάννη Ζουμπουλάκη για το “ΒΗΜΑ”
Η πρόσφατη συνταξιοδότηση του κ. Αλέξη Γρίβα από το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης είναι απώλεια για τον θεσμό. Επικεφαλής συντονισμού του διεθνούς προγράμματος του φεστιβάλ και υπεύθυνος ξένου Τύπου από την χρονιά της διεθνοποίησης του θεσμού (εδώ και 20 περίπου χρόνια), ο Γρίβας παρέμενε σταθερός στην θέση του την ώρα που οι καλλιτεχνικοί διευθυντές και πρόεδροι του φεστιβάλ άλλαζαν.
Διόλου τυχαία. Ο Αλέξης Γρίβας ήταν μια σταθερή αξία. Αυτό που στις περισσότερες υπηρεσίες που σχετίζονται με το Δημόσιο είναι είδος υπό εξαφάνιση. Ο σωστός άνθρωπος στην σωστή θέση. Είχε τις γνώσεις, την πείρα, τις επαφές, την ματιά και πάνω απ’όλα την όρεξη να είναι πάντα εκεί. Για όλα.
Πολύγλωσσος, πολυταξιδεμένος, διευθυντής φωτογραφίας στον ελληνικό κινηματογράφο, ανταποκριτής του περιοδικού Screen International για την Ελλάδα, σύμβουλος Προγράμματος για το Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Γκουανταλαχάρα στο Μεξικό, Εκπρόσωπος του Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου για την Ελλάδα και το Μεξικό, ο Αλέξης Γρίβας ήταν ο άνθρωπος – κλειδί που κάθε θεσμός χρειάζεται αν βέβαια τον ενδιαφέρει να κάνει καλά την δουλειά του.
Γιατί το χάρισμα του Γρίβα, αυτό που ανέκαθεν όλοι θαύμαζαν παρά τις δυσκολίες στον χαρακτήρα του (οξύθυμος, νευρικός, απότομος) ήταν η εργατικότητα. Δούλευε ατελείωτες ώρες, δεν παραπονιόταν ποτέ και από φύση του απεχθανόταν την λάμψη της δημοσιότητας.
Κρίμα που βγήκε στην σύνταξη γιατί με μια συμφέρουσα για όλους συμφωνία θα μπορούσε να αξιοποιηθεί για πολύ καιρό ακόμα. Ηταν ένα απαραίτητο εργαλείο για να γίνεται η δουλειά και τέτοια εργαλεία δεν τα ωθείς προς την σύνταξη.
Ουδείς αναντικατάστατος, ασφαλώς, όμως το φορτίο για τον αντικαταστάτη του Αλέξη Γρίβα θα είναι πολύ μεγάλο γιατί ο Γρίβας είχε ανεβάσει τον πήχη πάρα πολύ ψηλά. Ηταν το πρότυπο του σωστού υπαλλήλου του Δημοσίου γιατί αν όλοι οι δημόσιοι υπάλληλοι δούλευαν σαν τον Αλέξη Γρίβα, το Δημόσιο δεν θα είχε καταντήσει εκεί που βρίσκεται.
Πηγή : tovima.gr
Χωρίς κατηγορία

Η βιασύνη για τις εκλογές

Σχολιάστε

‘Αρθρο του Ερρίκου Μπαρτζινόπουλου για το “ΕΘΝΟΣ”
Προσωπικά, μου είναι αδύνατον να καταλάβω τη βιασύνη του Σαμαρά και των περί αυτόν να διεξαχθούν οι εκλογές το ταχύτερο δυνατό. Μπορεί το ΠΑΣΟΚ να είναι δημοσκοπικά σε τραγική κατάσταση και τίποτα να μη δείχνει ότι υπάρχουν ελπίδες άμεσης ανάκαμψής του, αλλά και η εικόνα της Νέας Δημοκρατίας παραμένει θλιβερή. Μόνο αφελείς ή ηλίθιοι είναι δυνατόν να πιστεύουν ότι ένα κόμμα που παραμένει καθηλωμένο στα δύο τρίτα της εκλογικής δύναμης του 2009 διαθέτει δυναμική αυτοδυναμίας.
Ωστόσο, ο Σαμαράς και οι περί αυτόν επιμένουν. Και καλά κάνουν. Είναι κομματικό χρέος τους να ζητάνε να γίνουν οι εκλογές το ταχύτερο δυνατό και να υπενθυμίζουν συνεχώς την αναφορά στη 19η Φεβρουαρίου που είχε γίνει στο πλαίσιο του σχηματισμού της κυβέρνησης Παπαδήμου. Δείχνουν στο κοινό τους ότι είναι πανέτοιμοι να ξαναπιάσουν το τιμόνι της χώρας και δεν βλέπουν την ώρα να το κάνουν. Αλλά ταυτόχρονα ξέρουν ότι στο πεδίο των εντυπώσεων και μόνο κινούνται με τις σχετικές δηλώσεις και διακηρύξεις τους. Ούτε απ’ αυτούς ούτε από τους τηλεοπτικούς μουεζίνηδες εξαρτάται η ημερομηνία διεξαγωγής των εκλογών.
Για να μην κοροϊδευόμαστε, μάλιστα, δεν εξαρτάται ούτε και από την κυβέρνηση. Ο Λ. Παπαδήμος έχει αναλάβει να φέρει σε πέρας μια δύσκολη αποστολή που κανένας σοβαρός άνθρωπος δεν θα αποτολμούσε να προσδιορίσει με ακρίβεια τη χρονική διάρκειά της. Ιδιαίτερα όταν η προοπτική της προσφυγής στις κάλπες στις 19 Φεβρουαρίου σημαίνει πως η κυβέρνηση θα ολοκληρώσει το έργο της μέσα στο τελευταίο δεκαήμερο του Ιανουαρίου. Γιατί και να θέλει αλλά και να προσπαθήσει να τα καταφέρει, δεν θα εξαρτηθεί τελικά απ’ αυτήν.
Η Ευρώπη βιώνει μια πρωτοφανή κρίση και κανένας δεν μπορεί να διαβλέψει τι θα γίνει αύριο ή μεθαύριο. Κι από τη στιγμή που η ολοκλήρωση του έργου της κυβέρνησης Παπαδήμου εξαρτάται από πράξεις και αποφάσεις των θεσμικών οργάνων της Ευρωζώνης, των εταίρων μας και των τραπεζών που θα μετάσχουν στο “κούρεμα” του χρέους, είναι άγνωστο το χρονικό διάστημα που θα απαιτηθεί για να γίνουν όσα πρέπει να γίνουν.
Αρα, υπομονή. Εκείνο που προέχει είναι η διασφάλιση της λειτουργίας του κράτους. Πρώτα αυτό και μετά η επιλογή εκείνου που θα διαχειριστεί τη συγκεκριμένη λειτουργία.
Πηγή : ethnos.gr
Χωρίς κατηγορία

Ένα ξεκάθαρο τελεσίγραφο

Σχολιάστε

Άρθρο του Γιώργου Καπόπουλου για την  “ΗΜΕΡΗΣΙΑ”
Την Τετάρτη 23 Νοεμβρίου, η Γερμανία, με την αποτυχία διάθεσης των ομολόγων της, πήρε ένα ξεκάθαρο μήνυμα από τις αγορές: Η εμπιστοσύνη των επενδυτών για το δημόσιο χρέος της Ευρωζώνης έχει κλονισθεί συνολικά με υπαιτιότητα της κυβέρνησης Μέρκελ και για να αντιστραφεί το κλίμα δεν αρκούν πλέον οι συμβιβασμοί και οι συμψηφισμοί της τελευταίας στιγμής.
Με δεδομένο ότι μέσα στο 2012 η Ευρωζώνη θα χρειασθεί να αντλήσει από τις αγορές περίπου 800 δισ. ευρώ, θα πρέπει να γίνει από το Βερολίνο στροφή 180 μοιρών ώστε να μη βρεθούν οι πάντες, συμπεριλαμβανομένης και της Γερμανίας, σε κρίση δανεισμού:
Το αργότερο μέχρι τη Σύνοδο Κορυφής της 9ης Δεκεμβρίου, θα πρέπει να έχουν αναιρεθεί όλοι οι λόγοι που προκάλεσαν την κρίση εμπιστοσύνης, από την αβεβαιότητα για το ύψος της συμμετοχής του ιδιωτικού τομέα στη διάσωση χωρών με δημοσιονομικά προβλήματα έως και τον τερματισμό της συζήτησης περί ασύντακτης χρεοκοπίας, ακόμη και με τη μορφή απειλής για να ληφθούν οδυνηρά μέτρα.
Σχήματα του τύπου πρώτα μεταρρύθμιση των συνθηκών για δημοσιονομική πειθαρχία γερμανικού τύπου και μετά οικονομική διακυβέρνηση και πολιτική ένωση, στο πλαίσιο των οποίων μπορεί να υπάρξει κάποια μορφή ευρω-ομολόγου, θα αφήσουν παγερά αδιάφορους αγορές και οίκους αξιολόγησης.
Δύο κινήσεις απαιτούν εδώ και τώρα οι αγορές, για να δείξουν εκ νέου εμπιστοσύνη στο δημόσιο χρέος της Ευρωζώνης:
Πρώτον, να λειτουργήσει τώρα η ΕΚΤ ως ύστατος δανειστής, όπως η Fed στις ΗΠΑ, εγγυώμενη ότι με το εργαλείο της «ποσοτικής χαλάρωσης» διασφαλίζει την αποπληρωμή των δανειστών της Ευρωζώνης.
Δεύτερον, με την απαιτούμενη εξισορρόπηση των πολιτικών δημοσιονομικής σταθεροποίησης στην Ευρωζώνη να υπάρξει επιστροφή στην ανάπτυξη, τη μόνη μακροπρόθεσμη διέξοδο των χωρών-μελών από την υπερχρέωση.
Η Ευρωζώνη έφθασε στη σημερινή συνολική κρίση δανεισμού με υπαιτιότητα της Γερμανίας, που έκανε ότι περνούσε από το χέρι της για να κλονίσει την εμπιστοσύνη των επενδυτών, με ένα στρατηγικής σημασίας ερώτημα να εξακολουθεί να μένει αναπάντητο: Πρόκειται για ανεπάρκεια της κυβέρνησης συνασπισμού Χριστιανοδημοκρατών – Φιλελευθέρων, για απίστευτο επαρχιωτισμό και εσωστρέφεια της Μέρκελ στην προσπάθειά της να αποφύγει εσωτερικό πολιτικό κόστος και φθορά ή για συνειδητή επιλογή που έγινε με βάση μία κρυφή ατζέντα επιβολής της γερμανικής ηγεμονίας στην Ευρωζώνη και στην Ε.Ε. συνολικά;
Είναι εξαιρετικά δύσκολο να πιστέψουμε την πρώτη ερμηνεία, καθώς ο κυβερνητικός συνασπισμός στο Βερολίνο υφίσταται μία συνεχή φθορά και πτώση, που δεν έχει επηρεασθεί από τις καθυστερήσεις και τις παλινωδίες της Μέρκελ στη διαχείριση της κρίσης χρέους στην Ευρωζώνη. Με τα σημερινά δεδομένα, ύστερα από αλλεπάλληλες ήττες σε τοπικές εκλογές, η συντριβή των Φιλελευθέρων στις προσεχείς εκλογές έχει «κλειδώσει» την απομάκρυνση της Μέρκελ από την εξουσία.
Η δεύτερη εκδοχή φαίνεται πιο αληθοφανής, καθώς αν δεν υπήρχε η κλιμάκωση της πίεσης των αγορών ακόμη και σε βάρος της Γερμανίας, Ιταλία, Ισπανία και Γαλλία πρόβαλαν να μην έχουν άλλη επιλογή παρά την αποδοχή του πλαισίου μιας γερμανικής Ευρωζώνης.
Και χωρίς την επίθεση των αγορών, επρόκειτο για μία πύρρειο νίκη, με τη Γερμανία να εγκλωβίζεται στην ύφεση σε λίγους μήνες.
Αν το Βερολίνο υπολόγιζε να επιβάλει σήμερα όσα δεν μπόρεσε να επιβάλει στο Μάαστριχτ πριν από είκοσι χρόνια, οι αγορές του ζητούν εδώ και τώρα να απεμπολήσει πολλά από τα κεκτημένα της ιδρυτικής του ευρώ συνθήκης.

Ανεπάρκεια ή δόλος;
Η Ευρωζώνη έφθασε στη σημερινή συνολική κρίση δανεισμού με υπαιτιότητα της Γερμανίας, που κλόνισε την εμπιστοσύνη των επενδυτών, με ένα στρατηγικής σημασίας ερώτημα να εξακολουθεί να μένει αναπάντητο: Πρόκειται για ανεπάρκεια της κυβέρνησης συνασπισμού Χριστιανοδημοκρατών – Φιλελευθέρων ή για συνειδητή επιλογή που έγινε με βάση μία κρυφή ατζέντα επιβολής της γερμανικής ηγεμονίας στην Ευρωζώνη;
Πηγή : imerisia.gr