Άρθρο του Αντώνη Παπαγιαννίδη

Ωραία (δηλαδή τι ωραία, φρίκη!) πέρασε το Υπερμνημόνιο, σκίστηκαν στα δυο τα κόμματα, κάηκε η Αθήνα (αληθινά, όχι συμβολικά), βγήκε ο κόσμος στον δρόμο (άσχετο, αυτό, με το προηγούμενο), αναθάρρησαν οι αγορές ότι το άμεσο ελληνικό αδιέξοδο υποχωρεί. Α, ναι, έγινε και μια επίθεση των Anonymous σε πολλά επίσημα sites, με πρώτο του Έλληνα Πρωθυπουργού. Μένει ένας ανασχηματισμός – νάχουμε να ασχολούμαστε. «Μένει» να συμφωνήσουν και οι Ευρωπαίοι και οι του ΔΝΤ ότι συμφωνήσαμε πειστικά (ως χώρα) σ’ αυτά που είχαν συμφωνηθεί. Και να προωθήσουν στα δικά τους Κοινοβούλια τα συμφωνημένα. Και να τα περάσουν. «Μένει» να υλοποιηθεί και να πετύχει – όχι απλώς να διακηρυχθεί! – το PSI-Plus μας. Και να στηθούν ύστερα οι λυτρωτικές κάλπες…

Φίλε αναγνώστη, όλη η προηγουμένη παράγραφος είναι χωρίς νόημα, χωρίς περιεχόμενο. Είναι αναντίστοιχη με την πραγματικότητα. Διότι το πρώτο και κύριο που θα χρειαζόταν, τώρα, ούτε καν επισημαίνεται. Χρειάζεται να βρεθούν και ανασυρθούν από κάπου (που;) άνθρωποι να αναλάβουν την ευθύνη υλοποίησης όλων των συμφωνημένων/ψηφισμένων/προωθούμενων. Άνθρωποι που να πιστεύουν σ’ αυτά – η ιστορία θα δείξει αν είχαν δίκιο ή άδικο, αλλά να πιστεύουν τώρα σ’ αυτό που θα κάνουν. Άνθρωποι που να πιστεύουν πρώτα στον εαυτό τους, και γι αυτό να μπορούν να μιλήσουν, ευθέως, για αυτό που κάνουν: όχι να κρύβονται, όχι να αλλάζουν κάθε τόσο, όχι να υπεκφεύγουν. Σαν τα μουλάρια του Αλβανικού μετώπου («ημίονοι φόρτου» λέγονταν) που πατούσαν γερά. Όχι σαν τα καμπίσια άλογα σίγουρα όχι σαν τους επιμελημένα ξυστρισμένους δρόμωνες ίππους ή ίππους επίδειξης.  Αυτοί μένουν πάντα στην μέση του δρόμου, όταν έλθουν τα δύσκολα.

*Ο Αντώνης Παπαγιαννίδης είναι δημοσιογράφος.

Βρισκόμαστε σε ένα σκοτεινό τούνελ, από το οποίο δεν ξέρουμε ούτε πώς, ούτε πότε θα βγούμε Οι πολίτες, είναι οργισμένοι, φοβισμένοι, αλλά κυρίως χωρίς ίχνος εμπιστοσύνης, για αυτούς που υποτίθεται ότι καθορίζουν το παρόν και το μέλλον του. Και βέβαια εξοργίζονται ακόμα περισσότερο όταν βλέπουν ότι είναι ανίκανοι να συνειδητοποιήσουν την κατάσταση στην οποία τους έχουν φέρει και προσπαθούν με φτηνές φαρσοκωμωδίες να τους πουλήσουν φύκια για μεταξωτές κορδέλες.

Η χθεσινή κωμικοτραγική διαπραγμάτευση των τριών αρχηγών αναδεικνύει την απώλεια κάθε αίσθησης πραγματικότητας, που διακατέχει το πολιτικό σύστημα. Την ώρα που παιζόταν η τύχη της χώρας, αυτοί προσπαθούσαν να παζαρέψουν πώς θα διαχειριστούν τα μικροκομματικά τους συμφέροντα αδιαφορώντας για τις συνέπειες…

Γιατί ή δεν καταλαβαίνουν τι τους γίνεται ή μας κοροϊδεύουν ακόμα ασύστολα. Είναι αδιανόητο να έχουν συμφωνήσει σε ένα πακέτο περικοπών μαμούθ που φτάνει τα 14 δις ευρώ και να πιστέψουμε ότι τους έπιασε ξαφνικά ο πόνος για 300 εκατ. και να απειλούν να τα τινάξουν όλα στον αέρα… Κι όλα αυτά γιατί; Για να βγει ο κ. Σαμαράς να μας πει από τηλοψίας ότι χάρη στη δική του ευαισθησία μπορεί να μην κοπούν κάποια επιδόματα, αλλά ρισκάρει να στείλει τη χώρα στο γκρεμό…

Κι από την άλλη μεριά ο άλλος λαϊκιστής σύμμαχος του κ. Καρατζαφέρης, δώσει τη δική του παράσταση, εκσφενδονίζοντας κάποιο χρησμό, μήπως και καταφέρει να πείσει τους οπαδούς του, ότι αγωνίζεται κι αυτός για τη σωτηρία μας. Με συνέπεια βέβαια να καλλιεργούν ένα απίστευτο κλίμα ανασφάλειας στο εσωτερικό και πλήρους αναξιοπιστίας στο εξωτερικό.

Μόνο που με τα καραγκιοζιλίκια δεν γίνεται πολιτική και πολύ περισσότερο δεν αντιμετωπίζεται μια τέτοια κατάσταση. ΄Η πιστεύουν ότι μια συμφωνία με τους δανειστές είναι λύση για τη χώρα και προσπαθούν να την πετύχουν όσο καλύτερα και όσο γρηγορότερα γίνεται ή αν δεν την πιστεύουν βγαίνουν ευθαρσώς και λένε όλη την αλήθεια στο λαό, εξηγώντας του και ποια είναι η εναλλακτική λύση που προτείνουν και τις όποιες συνέπειες της. Με το παιγνίδι της κολοκυθιάς και την καθυστέρηση, όχι απλώς δεν κερδίζουν τίποτε, αλλά επιδεινώνουν ακόμα περισσότερο την κατάσταση. Και ακόμα χειρότερα δίνουν άλλοθι στους δανειστές μας να μας εκβιάζουν και να απαιτούν όλο και σκληρότερα μέτρα γιατί δεν τους εμπιστεύονται: δεν πιστεύουν δηλαδή ότι αυτά στα οποία υποτίθεται συμφωνούν, θα τα εφαρμόσουν κιόλας.

Για να πληρώνουν εν τέλει ακόμα περισσότερο οι πολίτες την αναξιοπιστία και τον καιροσκοπισμό τους…

Πηγή : tovima.gr

Άρθρο του Γιώργου Καρελιά για το protagon.gr 

Και καλά ο Παπανδρέου έχει ξοφλήσει ως πολιτικός και μπορεί να μην τον νοιάζει πλέον τι υπογράφει. Αλλά ο Βενιζέλος, που φιλοδοξεί να τον διαδεχθεί; Δεν ξέρει ότι, υπογράφοντας και αυτή τη συμφωνία, οδηγείται σε εκλογική σφαγή; Και ο Σαμαράς, που έχει τις περισσότερες πιθανότητες να είναι ο επόμενος πρωθυπουργός, δεν καταλαβαίνει ότι υπογράφοντας κι αυτός τη συμφωνία, μπορεί να καταδικάσει το κόμμα του σε ρόλο μετεκλογικού κομπάρσου;

Τρία τινά συμβαίνουν με αυτούς τους τρεις πρωταγωνιστές της μεγαλύτερης μεταπολιτευτικής ελληνικής τραγωδίας.

Πρώτον, είναι εντελώς ηλίθιοι, γι’ αυτό δεν καταλαβαίνουν ότι το κόστος που αναλαμβάνουν είναι δυσβάσταχτο. Δεν τους έχω για τέτοιους. Εσείς;

Δεύτερον, είναι ενεργούμενα των Γερμανών, του ΔΝΤ και του παγκόσμιου καπιταλισμού, δηλαδή ένα είδος εθνικών προδοτών, όπως λένε  όσοι- από την άκρα  δεξιά, αλλά και την αριστερά- πουλάνε εθνικοφροσύνη και πατριωτισμό. Πόσο πιθανό σας φαίνεται; Εμένα καθόλου.

Τρίτον, είναι τόσο χέστες που δεν τολμούν να πουν ένα «όχι» σε απανωτά μέτρα-σοκ, που τσακίζουν δικούς τους ψηφοφόρους. Εγώ βλέπω ότι ο μοναδικός χέστης είναι ο κωλοτούμπας Καρατζαφέρης, που βλέπει να κατρακυλάει στις δημοσκοπήσεις και την κάνει με ελαφρά πηδηματάκια.

Δεν βλέπουν ο Παπανδρέου και ο Βενιζέλος ότι το ΠΑΣΟΚ  κινδυνεύει να μην είναι ούτε αξιωματική αντιπολίτευση στην επόμενη Βουλή και στη συνέχεια να διασπαστεί και να εξαφανιστεί από τον πολιτικό χάρτη; Δεν ξέρει ο Σαμαράς ότι, αν έλεγε ένα ηρωικό «όχι», μπορεί να σάρωνε στις εκλογές;

Τότε τι συμβαίνει; Γιατί βάζουν το κεφάλι τους στον ντορβά; Κι αφού ούτε ηλίθιοι είναι, ούτε προδότες, η μοναδική εξήγηση που μπορώ να δώσω είναι ότι τρέμουν αυτό που θα συμβεί αν πούν  «όχι». Ξέρουν ότι τα μέτρα που θα υπογράψουν θα φέρουν σε απόγνωση εκατοντάδες χιλιάδες ή και εκατομμύρια Ελληνες, που ήταν και ψηφοφόροι τους. Αλλά φοβούνται ότι αυτό που θα ακολουθήσει, αν πουν «όχι», θα είναι πολύ χειρότερο και γι’ αυτούς και για όλους τους άλλους Ελληνες και θα καταδικάσουν τη χώρα στην απόλυτη φτώχεια και εξαθλίωση για δεκαετίες. Ξέρουν ότι φτώχεια θα έχουμε και με αυτά τα μέτρα, αλλά φοβούνται ότι η άρνησή τους θα οδηγήσει σε πραγματική καταστροφή, οικονομική και κοινωνική, άνευ προηγουμένου.

Ετσι όπως τα κατάφεραν, είναι πολύ δύσκολο να πείσουν την πλειοψηφία ότι έτσι έχουν τα πράγματα. Κι ας είναι η οδυνηρή αλήθεια. Μετά τις εκλογές η πλειοψηφία θα είναι αριστερή, αντιμνημονιακή και αντιγερμανική. Και θα έχει την ευθύνη να αρνηθεί να εφαρμόσει τα μέτρα, σύμφωνα με τις σημερινές εξαγγελίες της Παπαρήγα, του Τσίπρα, του  Κουβέλη. Και τότε θα δούμε πόσα απίδια πιάνει ο σάκος…

Πηγή : protagon.gr