Χωρίς κατηγορία

Χωρίς ΤΟ αντάλλαγμα μην υπογράψετε

Σχολιάστε
Άρθρο του Γεώργιου Π.Μαλούχου για το “ΒΗΜΑ”

Στο «παρά ένα» της διαπραγμάτευσης που όντως θα κρίνει το μέλλον της Ελλάδας, πρέπει αμέσως να συνειδητοποιηθεί ότι η χώρα δεν είναι αδύναμη, στην έκταση τουλάχιστον που παρουσιάζεται. Αυτό οφείλουν να το αντιληφθούν όλοι. Δεν πρέπει να πάει να υπογράψει ούτε ως επαίτης, ούτε ως ηττημένη. Βρίσκεται σε πολύ δύσκολη θέση, αλλά σε επίσης πολύ δύσκολη θέση βρίσκονται και οι δανειστές της, που τρέμουν ακόμα τον κίνδυνο μιας ελληνικής κατάρρευσης και τις ενδεχόμενες επιπτώσεις του.

Ακόμα περισσότερο, οι Γερμανοί τρέμουν το ενδεχόμενο ελληνικής άρνησης του νέου συμφώνου. Ηδη η Ιρλανδία, προετοιμάζεται να το θέσει σε δημοψήφισμα, κάτι που ασφαλώς θα πράξουν και άλλες χώρες και που περίπου με μαθηματική βεβαιότητα οδηγεί το σύμφωνο σε προδιαγεγραμμένο θάνατο: όταν εξηγηθεί στους ευρωπαϊκούς λαούς ότι όλη αυτή η νέα φτώχεια θεσμοποιείται σε επίπεδο ευρωπαϊκού «Συντάγματος», τότε, πολύ δύσκολα θα περάσει. Και η Γερμανία θα βρεθεί μπροστά στην κατάρρευση των ηγεμονικών ελπίδων της: μπορεί να εκβιάζει κυβερνήσεις, αλλά είναι αδύνατον να εκβιάζει λαούς…

Η ελληνική πλευρά, οφείλει αμέσως να συνειδητοποιήσει ότι αν ήταν τόσο αδύναμη όσο κάποιοι εδώ θέλουν να πιστεύουν και να παρουσιάζουν, ούτε PSI θα υπήρχε, ούτε κανένα είδους πρόγραμμα «βοήθειας». Όλα αυτά, οι πιστωτές δεν τα κάνουν από αλληλεγγύη, αυτό είναι πλέον προφανές σε όλους: τα κάνουν επειδή αυτό τους συμφέρει και το έχουν ανάγκη. Τι κάνουν; Στην ουσία, αποφεύγουν μια εξωτερική χρεοκοπία και προκαλούν μια εσωτερική που διαλύει την Ελλάδα. Τα πολυδιαφημισμένα 130 δισ. επί της ουσίας θα διασφαλίσουν τους πιστωτές για φέτος. Ούτε καν για του χρόνου. Θα διασφαλίσουν, επίσης, σε έναν βαθμό, κάποιες τράπεζες. Αλλά, πολύ σύντομα, το πρόβλημα θα εγερθεί εκ νέου. Και αυτό το γνωρίζουν οι πάντες.

Ακόμα κι έτσι όμως, από τη στιγμή που η χώρα κρίνει ότι σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να εγκαταλείψει το κοινό νόμισμα και σκέπτεται να υπογράψει τέτοιου είδους συμφωνίες, πρέπει να είναι βέβαιη ότι εξασφάλισε τον πρωταρχικό της στόχο: την παραμονή, ακριβώς, στο ευρώ. Γι’ αυτό δεν τα κάνουμε όλα αυτά; Αυτή δεν είναι η πολυπόθητη σωτηρία;

Εστω λοιπόν ότι είναι. Τότε, οι υπογραφές που καλείται να βάλει η ελληνική πλευρά δεν θα πρέπει ρητά να διασφαλίζουν και ότι η χώρα δεν πρόκειται ποτέ να βρεθεί μπροστά στο ενδεχόμενο εξόδου από το κοινό νόμισμα;
Αυτό ακριβώς είναι και το αντάλλαγμα που πρέπει να διασφαλιστεί κατά την υπογραφή, όχι του PSI, καθώς ουδεμία σχέση έχουν με κάτι τέτοιο οι ιδιώτες, αλλά με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή που εκπροσωπείται στην τρόικα.
Αν δεν διασφαλιστεί ρητά, αν δεν επαναβεβαιωθεί, αν δεν λήξει οριστικά και αμετάκλητα αυτή η απειλή, η χώρα ΔΕΝ πρέπει να υπογράψει κι ας κινδυνεύσει από την επίσημη πτώχευση.

Κάποιοι θα πουν ότι το αντάλλαγμα είναι η ίδια η «βοήθεια». Αλλά, εξηγήθηκε ότι δεν πρόκειται περί βοήθειας. Και κάποιοι θα σπεύσουν να πουν ότι δεν υπάρχει νομικός τρόπος να γίνει κάτι τέτοιο. Αυτό, είναι αστείο. Ούτε για τη συρρίκνωση της εθνικής κυριαρχίας υπάρχει, αλλά συντελείται. Επίσης, αν ξαφνικά μας πουν ότι κάτι τέτοιο δεν γίνεται γιατί ουδείς μπορεί να διώξει μια χώρα από την ευρωζώνη καθώς αυτό δεν προβλέπεται, να τους θυμίσουμε τις αμέτρητες δηλώσεις πίεσης που μας ανάγκασαν να υπογράφουμε τέτοια κείμενα: δηλώσεις σε όλα τα επίπεδα, ως και της ίδιας της Γερμανίδας καγκελάριου.

Η Ελλάδα, αυτή την ύστατη στιγμή, πρέπει να διασφαλίσει τον εαυτό της. Πρέπει να διασφαλίσει ότι θα παραμείνει στην ευρωζώνη κι όχι ότι θα υπογράψει όλα αυτά που καλείται, και σε δύο μήνες ή σε έξι, θα τεθεί εκ νέου θέμα αποχώρησής της, την ώρα που θα έχει υποθηκευθεί πλήρως και αμετάκλητα.

Αν το πετύχει αυτό, ότι εγγράφως κλείνει οριστικά κάθε τέτοιο ενδεχόμενο, ας υπογράψει. Αν όχι, οφείλει να αρνηθεί. Και να τα τινάξει όλα στον αέρα. Χωρίς τη διασφάλιση αυτή, πρέπει να μην προχωρήσει, γιατί, ουσιαστικά, θα προχωρά στον θάνατο.

Αν η παραμονή στο ευρώ είναι ο απόλυτος εθνικός στόχος, πρέπει να διασφαλιστεί ότι όλα αυτά που γίνονται θα την εξασφαλίσουν οριστικά και αμετάκλητα. Αλλιώς, δεν πρέπει να γίνουν.


 Πηγή : tovima.gr
Χωρίς κατηγορία

Σώζεται τίποτα έτσι;

Σχολιάστε

Άρθρο του Παναγιώτη Παναγιώτου για το “ΕΘΝΟΣ”

Υπάρχουν πολλές δυσκολίες και για τα τρία κόμματα και τους τρεις αρχηγούς που στηρίζουν την κυβέρνηση. Κυρίως γιατί καλούνται να ψηφίσουν πράγματα που είναι σαφές ότι θα εντείνουν την ύφεση, την ανεργία, καθώς κινούνται στην ίδια λογική του πρώτου μνημονίου, που απεδείχθη, αντί για εξυγιαντικό, καταστροφικό. Μαζί με τους μισθούς, καταρρέουν και τα Ταμεία. Ενώ η ύφεση, μαζί με την έλλειψη ρευστότητας, «στραγγαλίζει» την οικονομία και εκτινάσσει την ανεργία. Είναι προφανές ότι αυτό το πράγμα δεν συνιστά «συνταγή» διάσωσης της χώρας. Ακόμα και με το PSI και το δάνειο των 130 δισ., δεν είναι βιώσιμο το σχέδιο, εάν δεν διαφοροποιηθεί με δομικές αλλαγές το ευρωσύστημα (ρόλος ΕΚΤ, ευρωομόλογο, οικονομική ενίσχυση του Ταμείου Σταθερότητας κ.λπ.) και δεν υπάρξει ένα ευρωπαϊκό σχέδιο ανάπτυξης. Χωρίς αυτά, με την έναρξη λειτουργίας του Μόνιμου Μηχανισμού Σταθερότητας, που χρονικά έρχεται πιο κοντά η λειτουργία του, ο κίνδυνος να οδηγηθούμε, με τις διαδικασίες που προβλέπει, σε κανονική χρεοκοπία είναι μεγάλος. Κάτω από μια άλλη οπτική, αυτά που γίνονται τώρα, ίσως είναι και μια προετοιμασία περιορισμού των επιπτώσεων για τους δανειστές.
Το παράλογο είναι ότι η Ευρώπη και το ΔΝΤ επιβάλλουν μια «θεραπεία-σοκ», χωρίς να λαμβάνουν υπ’ όψιν τις αντοχές του πολιτικού συστήματος και της κοινωνίας. Με τις αστοχίες όμως των «συνταγών τους», «παίρνουν στον τάφο» το κυρίαρχο πολιτικό σύστημα, που θα μπορούσε να υλοποιήσει ένα, εν πάση περιπτώσει, σκληρό αλλά λογικό πρόγραμμα, και κάνουν ακόμα και τον κόσμο που θέλει την Ευρώπη και το ευρώ, να… «παραμιλάει». Ετσι όμως δεν σώζεται τίποτα και το κόστος, εντέλει, για την Ευρώπη θα είναι μεγαλύτερο… Αντί για «εκβιαστικές λογικές», πρέπει να επιστρέψει ο ρεαλισμός. Μόνο έτσι μπορεί -αν θέλουν- να σωθεί η Ελλάδα. Αυτό λένε και σχεδόν όλοι οι σοβαροί Ευρωπαίοι πολιτικοί, αναλυτές και δημοσιογράφοι.
Αντιλαμβανόμεθα τις ασφυκτικές πιέσεις. Αλλά κάτι πρέπει να πει και η ελληνική πολιτική ηγεσία. Να διατυπώσει ένα δικό της σχέδιο. Να δείξει ότι μπορεί να το υλοποιήσει και ότι θα υπάρξουν αποτελέσματα. Γιατί μεγάλες θυσίες του ελληνικού λαού υπήρξαν. Προκύπτουν και από τα νούμερα. Ομως, δεν έφεραν αποτελέσματα. Αντίθετα, χειροτέρεψαν τα πράγματα. Είναι φανερό ότι άλλα πράγματα έπρεπε να γίνουν (διαρθρωτικές αλλαγές) και με διαφορετική ιεράρχηση, έτσι ώστε οι επιλεκτικές και όχι οριζόντιες περιοριστικές πολιτικές να γίνουν αποδοτικές. Ενώ τώρα έχουμε μπει σε μια υποτίθεται «διαπραγμάτευση», όπου καλούμεθα στην ουσία να διαλέξουμε το «όπλο» της… αυτοκτονίας μας! Αυτό όμως δεν συνιστά διαπραγμάτευση…
Πηγή : ethnos.gr
Χωρίς κατηγορία

ACTA: τι υπογράψαμε

Σχολιάστε

Άρθρο του Νίκου Κακαρίκα για το protagon.gr 
Με μια εντυπωσιακή επίθεση σήμερα τα ξημερώματα, έλληνες χάκερς (Greek Hacking Scene) και υποστηρικτές των Anonymous “κατέβασαν” τη σελίδα του υπ. Δικαιοσύνης. Το πιο εντυπωσιακό όμως είναι ότι δίνουν δυο εβδομάδες διορία στην ελληνική κυβέρνηση να άρει την υποστήριξη της από τη διεθνή συμφωνία ACTA, την οποία πρόσφατα υπέγραψε και η Ελλάδα. Όπως επισημαίνουν στην ανακοίνωσή τους, αν κάτι τέτοιο δεν συμβεί θα επιτεθούν “ψηφιακά” σε όλα τα ελληνικά media όλων των ειδών και σε όλες τις σελίδες των ελληνικών υπουργείων. “Έχουμε τους κωδικούς πρόσβασης από τους περισσότερους διαχειριστές των ελληνικών media και αυτό είναι μόνο η αρχή. Η επιθεση στη σελίδα του υπ. Δικαιοσύνης δίνει ένα καλό παράδειγμα για το τι είμαστε ικανοί.” Δείτε το βίντεο ΕΔΩ
Τι είναι όμως η ACTA που έχει ξεσηκώσει σε όλο τον κόσμο μεγάλες διαμαρτυρίες ;
Σύμφωνα με τον Θ.Καρούνο, Πρόεδρο της μη κερδοσκοπικής Εταιρείας Ελεύθερου Λογισμικού/Λογισμικού Ανοικτού Κώδικα (ΕΕΛ/ΛΑΚ), “η ACTA (Anti-Counterfeiting Trade Agreement) έχει αποτελέσει αντικείμενο μυστικών διαπραγματεύσεων ανάμεσα σε μια μικρή ομάδα κρατών με κοινές αντιλήψεις για την προστασία της πνευματικής ιδιοκτησίας (39 χώρες που περιλαμβάνουν τις 27 της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τις ΗΠΑ, την Ιαπωνία κλπ.). Αποτελεί νομοθεσία αντίστοιχη με τις SOPA και PIPA με στόχο την εισαγωγή επιπλέον ποινικών κυρώσεων για την παραβίαση δικαιωμάτων διανοητικής ιδιοκτησίας, καθώς η πράξη αυτή:
απαγορεύει τη χρήση γενικών φαρμάκων προκειμένου να προστατευθούν σήματα και δικαιώματα ευρεσιτεχνίας
επιβάλλει στους ιδιώτες Παροχείς Υπηρεσιών Διαδικτύου (ISPs) να παρακολουθούν τις επικοινωνίες στο Διαδίκτυο και να επιβάλλουν ποινές”.
Ιαπωνία, ΗΠΑ και Ε.Ε χαιρέτησαν, ως μεγάλο βήμα για την καταπολέμηση της “πειρατίας”, την υπογραφή της συμφωνίας. Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Μπ. Ομπάμα, αν και διαφώνησε με τους SOPA&PIPA, έχει ήδη υπογράψει την ACTA από την 1η Οκτωβρίου. Οι επικριτές του τον κατηγορούν πως προσπαθεί παράνομα να παρακάμψει το Κογκρέσο το οποίο και θα πρέπει να εγκρίνει τη συμφωνία. “Βραζιλία, Ινδία και Κίνα έχουν αντιταχθεί όμως στην ACTA για τα προβλήματα που δημιουργεί στην ισορροπία δικαιωμάτων δικαιούχων και χρηστών, την τάση της να ευνοεί τα μονοπώλια και την αρνητική επίδραση που έχει στην καινοτομία ακόμη και για τις χώρες που δεν είναι μέλη της ACTA” τονίζει ο κ. Καρούνος. Διεθνείς οργανισμοί έχουν εκφράσει επίσης τις επιφυλάξεις τους ζητώντας να διερευνηθεί διεξοδικά αν παραβιάζεται το Διεθνές Δίκαιο και αν βλάπτεται το Δημόσιο συμφέρον.
Η συμφωνία, πέρα από τις επιμέρους νομικές και όχι μόνο ενστάσεις, έχει δεχτεί σφοδρή κριτική για το μυστικοπαθές της όλης διαδικασίας, η οποία κατά τον κ. Καρούνο “έχει ξεκινήσει από το 2004 με πρωτοβουλία των lobbyists του Διεθνούς Εμπορικού Επιμελητηρίου. Εκείνη την περίοδο, πρόεδρος του ΔΕΕ ήταν ο τωρινός CEO της Vivendi-Universal Jean-René Fourtou, η σύζυγος του οποίου ήταν η εισηγήτρια της Οδηγίας για την εφαρμογή της προστασία δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας (IPR Enforcement Directive – IPRED)”. Είναι τέτοια η φύση της συμφωνίας “που τα προτεινόμενα μέτρα δεν θα γινόταν ποτέ δεκτά από ένα δημοκρατικά εκλεγμένο κοινοβούλιο ή οποιοδήποτε άλλο σώμα που να υπόκειται σε στοιχειώδεις κανόνες διαφάνειας και δημοσιότητας” ξεκαθαρίζει ο κ. Καρούνος.
Ανάλογες επισημάνσεις έκανε και ο Γάλλος Ευρωβουλευτής Kader Arif, εισηγητής της ACTA στο Ευρωκοινοβούλιο. Με μια σκληρή ανακοίνωση, χαρακτήρισε την όλη διαδικασία αδιαφανή και πως η συμφωνία είναι προβληματική με δραματικές επιπτώσεις στην ζωή των πολιτών.
Τι είδους επιπτώσεις; Ο κ. Καρούνος είναι διαφωτιστικότατος. “Αν η συμφωνία εφαρμοστεί επιβάλλει σε ιδιώτες Παροχείς Υπηρεσιών Διαδικτύου να παρακολουθούν τη δραστηριότητα των πελατών τους στο Διαδίκτυο και να επεμβαίνουν χωρίς τη συνδρομή της δικαστικής εξουσίας ή των διωκτικών αρχών, ακόμη και εκτός της νόμιμης τους δικαιοδοσίας”.
Πέρα από το προφανές της παραβίασης θεμελιωδών δικαιωμάτων, για τον κ. Καρούνο η συμφωνία δεν έχει να προσφέρει τίποτα το ουσιαστικό στην Ελλάδα.
“Θα είμαστε υποχρεωμένοι να υιοθετήσουμε νομοθεσία που έρχεται σε ευθεία αντίθεση με τα εθνικά μας οικονομικά συμφέροντα, αφού ως εισαγωγείς έργων πνευματικής ιδιοκτησίας δεν έχουμε τίποτε να κερδίσουμε από την αύξηση της έντασης και έκτασης των μέτρων που αφορούν στην καταπολέμηση της πειρατείας. Αντίθετα, αν αποφασίσουμε να κινηθούμε προς την κατεύθυνση μέτρων που στοχεύουν στην ορθολογικότερη τιμολόγηση των προϊόντων διανοητικής ιδιοκτησίας, την παροχή εναλλακτικών μοντέλων αδειοδότησης, όπως το Ελεύθερο Λογισμικό/Λογισμικό Ανοιχτού Κώδικα και το ανοιχτό περιεχόμενο και δεδομένα, μπορούμε να περιορίσουμε την πειρατεία και ταυτόχρονα να αυξήσουμε τις ροές εισοδημάτων προς την τοπική βιομηχανία λογισμικού και περιεχομένου.”
Αύριο, Σάββατο, στην Στοκχόλμη περισσότεροι από 10.000 Σουηδοί θα διαδηλώσουν κατά της συμφωνίας. Συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας προγραμματίζονται την ίδια ημέρα και σε άλλες ευρωπαϊκές πόλεις. Η ομάδα ακτιβιστών La Quadrature du Net, ζητά από τους πολίτες στην Ε.Ε να ασκήσουν πίεση με όποιο μέσο μπορούν σε ευρωβουλευτές και βουλευτές για τη μη εφαρμογή της συμφωνίας. Η δύναμη είναι στα χέρια των πολιτών υποστηρίζουν.
Από την άλλη πλευρά, κάποιοι πιο απαισιόδοξοι υποστηρίζουν πως οι κυβερνήσεις έχουν ήδη παραβιάσει και παραβιάζουν θεμελιώδη δικαιώματα και δεν χρειάζονται τη νομική κάλυψη νόμων και συμφωνιών όπως οι PIPA&SOPA&ACTA. Αφορμή, η αποκάλυψη πως το FBI είχε ήδη στην κατοχή του από το 2007 συνομιλίες, μέσω Skype, του πρόσφατα συλληφθέντα Kim Dotcom Schmitz. Αν και είναι ακόμη άγνωστο πώς το FBI κατόρθωσε να υποκλέψει τις συνομιλίες, οι πρώτες σκέψεις είναι πως η αμερικανική υπηρεσία “μόλυνε” τους υπολογιστές του με ειδικό spyware πρόγραμμα που κατέγραφε τις δραστηριότητες του.
Πηγή : protagon.gr
Χωρίς κατηγορία

Ο πιο καλός μας φίλος;

Σχολιάστε

Άρθρο του Δημήτρη Ποταμιάνου για το protagon.gr

Έχει, τελικά, μεγάλο πρόβλημα με το τυπωμένο βιβλίο η Υπουργός Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων (συγγνώμη, αλλά δεν παύω να εντυπωσιάζομαι από αυτά τα μακρυνάρια τους τίτλους των υπουργείων της πιο βραχύβιας κυβέρνησης της πρόσφατης ιστορίας μας). Θέμα πρώτο και πολυσυζητημένο: Κάμποσα παιδιά σ’ όλην την επικράτεια δεν έχουν πάρει ακόμα στα χέρια τους τα βιβλία με την ύλη των μαθημάτων τους, κι έχουμε πλέον ήδη μπει στο δεύτερο και πλέον αποφασισιστικό μέρος του σχολικού έτους. Όπου αυτό γινόταν κι όπου το επέτρεπαν οι καχεκτικοί προϋπολογισμοί των σχολικών μονάδων, κυκλοφόρησαν διάφορα υποκατάστατα- φωτοτυπίες, εκτυπώσεις από διαδικτυακά αρχεία κλπ.- ενώ παρακινήθηκαν βέβαια και οι εκπαιδευτικοί να δείξουν όλο το φιλότιμό τους, και οι μαθητές από την πλευρά τους ν’ αποδείξουν τις φιλικές τους σχέσεις με τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές. Αλλ’ η ανώμαλη κατάσταση ασφαλώς και δεν μπαλώθηκε και η εκπαιδευτική διαδικασία σε αρκετά δημοτικά, γυμνάσια και λύκεια εξακολουθεί φέτος να παραμένει μετέωρη. Χώρια την οριστική πλέον και αμετάκλητη απώλεια εμπιστοσύνης των ελληνόπουλων προς τους πρίγκηπες που ορίζουν τις τύχες τους.

Δεύτερο θέμα, που κάνει ίσως λιγότερο μπαμ από το πρώτο, αλλά που έχει κι αυτό τη σημασία του. Παρατηρήθηκε τελευταίως μια εμπλοκή στη διανομή των ISBN- είναι η ηλεκτρονική ταυτότητα, ας πούμε, που πρέπει να έχει κάθε βιβλίο προκειμένου να κυκλοφορήσει στην αγορά. Τα σήματα αυτά διατίθενται στη χώρα μας από την Εθνική Βιβλιοθήκη, η οποία βεβαίως είναι ένα οργανισμός εξηρτημένος από το Υπουργείο Παιδείας κλπ. Την πατέντα ωστόσο για τα ISBN την έχει και την καρπούται μία διεθνής ιδιωτική επιχείρηση, η οποία, προκειμένου να μας εφοδιάσει με επαρκείς βιβλιοταυτότητες ζητάει το μερτικό της για την ευρεσιτεχνία και τη διαχείριση του προγράμματος. Η Εθνική Βιβλιοθήκη και η προϊσταμένη της αρχή, το Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης κλπ. πιάστηκαν κι εδώ αδιάβαστοι. Δεν κατέβαλαν εγκαίρως το αντίτιμο της υπηρεσίας στον διεθνή όμιλο, με αποτέλεσμα να μείνουν πολλοί Έλληνες εκδότες- όσοι τουλάχιστον δεν είχαν προαγοράσει ικανό στοκ – χωρίς τα απαραίτητα αγοραία διαπιστευτήρια για τα υπό έκδοση βιβλία τους. 

Δεν μας έφτανε ο μαρασμός και η πτώση της ζήτησης στην πιάτσα, παρά βρεθήκαν με δεμένα τα χέρια ακόμα κι εκείνοι οι τολμηροί που επιμένουν να τυπώνουν βιβλία. Ύστερα από τις έντονες διαμαρτυρίες εκδοτών και βιβλιοπωλών, κάποια έκτακτη ενίσχυση φαίνεται πως δόθηκε στη Βιβλιοθήκη και μοιάζει να βαίνουμε σήμερα προς τη διευθέτηση του ζητήματος. Αλλιώς, πέραν της προτροπής προς τους εκδότες να καλλιεργήσουν στενότερες σχέσεις με το Διαδίκτυο, θα εκαλούντο ενδεχομένως κι εκείνοι να μοιράζουν στα βιβλιοπωλεία και στους πάγκους των πλανόδιων φωτοτυπίες.

Αλλ’ αν εδώ το πρόβλημα μοιάζει να διορθώθηκε, το κακό σίγουρα τριτώνει για την κ. Άννα Διαμαντοπούλου, η οποία ως υπεύθυνη διαχειρίστρια σαφώς και ευθύνεται για το ότι έχει αφήσει χωρίς θέρμανση την Εθνική Βιβλιοθήκη, πάλι. Μια καλή μου φίλη επέστρεψε χθες, την πιο κρύα μέρα του φετινού χειμώνα, με κρυοπαγήματα από την τρίωρη παραμονή της στο ευαγές ίδρυμα. Τα’ θελε και τα’ παθε, βέβαια, αφού δεν ήθελε να πιστέψει στ’ αφτιά της, όταν έκανε το προνοητικό τηλεφώνημα: «Έχετε σήμερα θέρμανση;»  «Δεν είχαμε, κυρία μου, όλο τον χειμώνα, γιατί να’ χουμε σήμερα;»
Πόσες φορές δεν έχουμε όλοι μας γράψει σχολική έκθεση με θέμα: Το βιβλίο, ο καλύτερος και ο πιστότερός μας φίλος; Δεν φαίνεται να συμμερίζεται την άποψη η κ. Διαμαντοπούλου, και δεν το βλέπω να προτείνεται ως θέμα στις φετινές εισαγωγικές εξετάσεις που ξεκινούν ανήμερα, όπως μαθαίνουμε, Κωνσταντίνου και Ελένης. Θεέ μου, τι επιμέλεια ζητάμε από τα σχολιαρόπαιδα, όταν εμείς δεν είμαστε ικανοί να φροντίσουμε στοιχειωδώς τα του οίκου μας! Εν τάξει, υπάρχει βέβαια η «Ελλάδα τώρα», υπήρξαν επίσης και τα μανιφέστα κατά των «συντεχνιών», οι συναινετικές μεταρρρυθμιστικές νομοθεσίες, καθώς και οι δαιδαλώδεις προτάσεις για την παράταση του βίου της κυβέρνησης εθνικής σωτηρίας. Αλλά να μας βοηθούσατε κιόλας λιγάκι, κυρία μου, να ξεφυλλίζουμε πιο εύκολα και χωρίς βλαβερές συνέπειες για την υγεία μας και κανένα σχολικό ή άλλο εγκυκλοπαιδικό ανάγνωσμα δεν θα έβλαφτε ασφαλώς καθόλου. Πρωτίστως, τολμώ να πω μάλιστα, αυτή θα’ πρεπε να είναι η δουλειά σας. Γι’ αυτό σας εμπιστευθήκαμε το τρισυπόστατο Υπουργείο.

Και, κλείνοντας, γνωρίσαμε όλοι το επαινετό ενδιαφέρον σας για την ψηφιακή επανάσταση, τα νέα μέσα επικοινωνίας και ούτω καθεξής. Δεόντως στελεχωμένη γι’ αυτές τις δουλειές και για την προσωπική σας ακτινοβολία φροντίσατε να είναι από την αρχή η Υπηρεσία σας. Αλλά πιστέψτε με ή εμπιστευθείτε τουλάχιστον τον Umberto Eco και τον Bruno Racine, που υποστήριξαν πειστικότατα πρόσφατα πως οι ψηφιακές σελίδες δεν σημαίνουν διόλου κατ’ ανάγκην τον θάνατο του έντυπου βιβλίου. Πέρα από καλός και πιστός φίλος, το βιβλίο είναι, σαν τη ρόδα και το σφυρί, ένα «τέλειο προϊόν». Κυριολεκτικά «αξεπέραστο». Μπορεί ενδεχομένως να μετεξελιχθεί αλλά δεν πρόκειται ποτέ ν’ αχρηστευτεί.


Πηγή : protagon.gr

Περιοδική Συλλογή Ειδήσεων.