Τα προαπαιτούμενα του 2012 και οι υποθήκες του 2009

ΑΡΘΟΓΡΑΦΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΒΗΜΑ

Τα πράγματα ξεκαθαρίζουν σιγά-σιγά, όσον αφορά τους όρους της ελληνικής διάσωσης από μια ατιμωτική, άτακτη χρεοκοπία. Οι εταίροι και οι δανειστές μας, μπροστά στη συστημική απειλή που συνιστά το ελληνικό πρόβλημα, συντονίστηκαν και προωθούν παράλληλες διαπραγματεύσεις για τη ρύθμιση των χρεών μας και το οικονομικό πρόγραμμα προσαρμογής που θα τη συνοδεύει.

Δηλαδή οι εκπρόσωποι των δανειστών θα διαπραγματεύονται μαζί μας για τη ρύθμιση των χρεών σχεδόν ταυτόχρονα με τις διαβουλεύσεις που θα έχει η τρόικα με την κυβέρνηση για τις λεγόμενες «προαπαιτούμενες δράσεις», που δεν είναι άλλες από τις μεταρρυθμίσεις, τις διαρθρωτικές αλλαγές και τις ρυθμίσεις σε κρίσιμες περιοχές υψηλού κόστους, όπως οι συντάξεις, οι μισθοί, οι δαπάνες υγείας και άλλες που επηρεάζουν τα ελλείμματα και επαυξάνουν το δημόσιο χρέος.
Με άλλα λόγια η ρύθμιση των χρεών εξαρτάται απολύτως από την ένταση και τις δεσμεύσεις εφαρμογής του οικονομικού προγράμματος. Οσο λοιπόν οι «προαπαιτούμενες δράσεις» εκπληρώνονται τόσο η διάσωση θα προσεγγίζεται και όσο αυτές δεν εφαρμόζονται τόσο η απειλή της χρεοκοπίας θα γίνεται πιο επιθετική.
Με τη διαφορά ότι αυτή τη φορά υπάρχει καταληκτική ημερομηνία. Στις 20 Μαρτίου το ελληνικό δημόσιο θα πρέπει ή να έχει τα χρέη του ρυθμισμένα ή διαθέσιμα 14,5 δισ. ευρώ στο ταμείο του, προκειμένου να εξοφλήσει το «μεγαλειώδες» τριετές δάνειο που είχε λάβει την αντίστοιχη ημερομηνία του 2009 ,ο τότε υπουργός Οικονομικών κ. Γιάννης Παπαθανασίου, σχεδόν πανηγυρίζοντας μη δυνάμενος να φαντασθεί ότι εκείνη τη στιγμή υποθήκευε τη χώρα με το χειρότερο τρόπο.
 ΄
Πηγή: tovima.gr

Χώρα με ειδικές ανάγκες

Άρθρο της Ξενιας Kουναλακη για την “ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ”
Οι εκπρόσωποι της τρόικας στην Αθήνα ξύπνησαν νωρίς χθες το πρωί. Από τις έξι και μισή, με φόντο το γλυπτό του Γιάννη Μόραλη στην πρόσοψη του Χίλτον και ένα υποκίτρινο πανό, στο οποίο αναγραφόταν «Εξω η τρόικα από την Ελλάδα», πεντακόσια μέλη του ΠΑΜΕ είχαν στρατοπεδεύσει έξω από το ξενοδοχείο και φώναζαν συνθήματα εναντίον τους. Οι φωνές τους αντηχούσαν μέχρι το Παγκράτι, το Κολωνάκι και τα Ιλίσια, θορυβώντας τους φιλοευρωπαϊστές κατοίκους του αθηναϊκού κέντρου.
Ο ευρωσκεπτικισμός απλώνεται από την Ελλάδα μέχρι τη Βρετανία και το αίτημα για αποκατάσταση της εθνικής κυριαρχίας είναι αυτό που κατά παράδοξο τρόπο συσπειρώνει ευρείες πλειοψηφίες σε ολόκληρη τη γηραιά ήπειρο. Οπως έγραψε χθες η εφημερίδα Guardian, η λέξη «Βρυξέλλες» ακούγεται πια σχεδόν σαν βρισιά. Το κοινό ευρωπαϊκό όραμα μοιάζει να περνάει τη δυσκολότερη δοκιμασία των τελευταίων 60 ετών.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι πως χθες ο Αγγλος πρωθυπουργός Ντέιβιντ Κάμερον αφιέρωσε την ομιλία του στο Συμβούλιο της Ευρώπης για να αμφισβητήσει τον τρόπο λειτουργίας του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Το βασικό του επιχείρημα είναι πως το σώμα παρεμβαίνει στο έργο των εθνικών δικαστηρίων. Επίσης, η Ουγγαρία βρίσκεται σε εμπόλεμη κατάσταση με την Ε.Ε., καθώς ο ακροδεξιός ηγέτης της χώρας, Βίκτορ Ορμπάν, προχώρησε σε συνταγματικές αλλαγές που θέτουν σε κίνδυνο την ανεξαρτησία της κεντρικής τράπεζας, περιορίζουν την ελευθερία του Τύπου και υπονομεύουν την Αρχή Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων. Σε αντίθεση με την Ουγγαρία, την Τσεχία και την Αγγλία, στην Ελλάδα ο ευρωσκεπτικισμός δεν είναι κυβερνητική επιλογή. Προς το παρόν κανένα ελληνικό κόμμα εξουσίας δεν τολμά ευθαρσώς να αμφισβητήσει την ανάγκη συμμετοχής στην Ε.Ε. και το ευρώ.
Ωστόσο, η συζήτηση για τις τρέχουσες ανεπάρκειες και δυσλειτουργίες της Ε.Ε. και της Ευρωζώνης δεν μπορεί να αποτελέσει προνομιακό πεδίο του ΠΑΜΕ και των ομοϊδεατών του. Ούτε φυσικά πείθει μία ειλικρινής, πλην προκλητική δήλωση του τύπου «Δεν διάβασα το Μνημόνιο» για να ακολουθήσει μια σφοδρή επίθεση στην ακολουθούμενη πολιτική Ευρώπης και ΔΝΤ έναντι της Ελλάδας.
Ο Ιταλός πρωθυπουργός Μάριο Μόντι, μόλις ανέλαβε, άσκησε σκληρή κριτική στην ευρωπαϊκή πολιτική της Γερμανίας και συγκρότησε κοινό μέτωπο με τη Γαλλία και την επικεφαλής του ΔΝΤ υπέρ της αύξησης των διαθέσιμων κονδυλίων για τον Μόνιμο Μηχανισμό Στήριξης και της θέσπισης ευρωομολόγου. Υπό αυτήν την πίεση η καγκελάριος Αγκελα Μέρκελ φάνηκε, σε ένα πρώτο θετικό βήμα, να αναγνωρίζει χθες ότι το μεγάλο διακύβευμα είναι η ανάπτυξη και πως η λιτότητα και το φρένο χρέους δεν αρκούν. Μέσα στο σύνθετο αυτό τοπίο, η Ελλάδα είναι για άλλη μία φορά απομονωμένη, έθνος ανάδελφο. «Μία ειδική περίπτωση», όπως την αποκαλούν όλο και συχνότερα οι εταίροι της.
Πηγή : kathimerini.gr

Κι αν μας παρατήσουν;

Άρθρο του Σταύρου Θεοδωράκη για το protagon.gr

Είδατε τι είπε ο υπουργός με την αλογοουρά και το σκουλαρίκι; Στον Σουηδό υπουργό των Οικονομικών αναφέρομαι. «Η Ελλάδα», είπε, «είναι για μοναδική περίπτωση μη υλοποίησης των μεταρρυθμίσεων». Ο κ. Μποργκ δεν μου είναι αντιπαθής. Κατά πρώτον μου θυμίζει Σουηδό τουρίστα στα Χανιά. Κατά δεύτερον έχει δουλέψει στη ζωή του πριν γίνει υπουργός.  Πτυχίο Οικονομικών δεν διαθέτει – νομίζω ότι δεν διαθέτει κανένα πτυχίο- αλλά για τους Financial Τimes ήταν ο καλύτερος υπουργός Οικονομικών της Ευρώπης το 2011 (ναι, ο χειρότερος είναι αυτός που σκεφτήκατε). Είναι κεντροδεξιός βέβαια (κανείς δεν είναι τέλειος) αλλά δεν δίστασε να τα βάλει με τους τραπεζίτες (για τα μπόνους τους), με τους στρατηγούς (για τα όπλα τους) και η οικονομία της χώρας του, στα χέρια του, πηγαίνει κάθε χρόνο και καλύτερα. Οι τελευταίες του δηλώσεις, λοιπόν με πλήγωσαν. «Η Ελλάδα είναι μια μοναδική περίπτωση…». Τι χειρότερο θα μπορούσε να πει, μιλώντας «ζωντανά» στα διεθνή δίκτυα; Τα τελευταία 24ωρα πληθαίνουν οι «σύμμαχοι», που μιλούν χωρίς ενδοιασμούς, δημοσίως, με τα χειρότερα λόγια για τους Έλληνες. Ακόμη και οι Πορτογάλοι φίλοι, δήλωσαν στην αρχή της εβδομάδας– και αυτοί στις τηλεοράσεις –  ότι «δεν είμαστε σαν τους Έλληνες».
Δεν ξέρω τι μπορεί να γίνει κι αν προλαβαίνουμε να κάνουμε κάτι, αλλά αν το διεθνές κλίμα δεν αλλάξει, το τέλος πλησιάζει. Μια Ευρώπη σε κρίση δεν είναι καλός σύμβουλος ούτε για τις κυβερνήσεις ούτε για τους λαούς. Με την ίδια ευκολία που, όλους αυτούς τους μήνες, λένε «να βοηθήσουμε τους Έλληνες», σύντομα θα πουν «παρατήστε τους»! Και τότε ότι και να κάνουμε – όσα «Ελληνικά» κι αν πουλήσουμε, όσους οργανισμούς κι αν ιδιωτικοποιήσουμε, όσους 13ους ή 14ους μισθούς κι αν κόψουμε, όσες απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων κι αν κάνουμε – η χώρα, δεν θα μπορέσει να σωθεί. Γιατί αυτό που δεν λέμε οι «τσαμπουκάδες» των «παραθύρων», είναι, ότι αν κλείσουμε την πόρτα στους δανειστές και αρνηθούμε τα δάνειά τους, τότε -ή κυρίως τότε- η χώρα θα πεινάσει. Γιατί, πολύ απλά, τα λεφτά που βγάζουμε είναι λιγότερα από τα λεφτά που χρειαζόμαστε.
Το 2010 βγάλαμε 52 και θέλαμε 60 (αν υπολογίσουμε και 14 για τους τόκους θέλαμε 74). Το 2011 βγάλαμε 51 και θέλαμε 58 (κι αν υπολογίσουμε 15 για τους τόκους θέλαμε 73).  Δεν είναι δύσκολα μαθηματικά. Ακόμη κι αν δεν πληρώνουμε «τους τόκους τους» και κάνουμε στάση πληρωμών, όπως ζητούν κάποιοι «αντιστασιακοί» της ακροδεξιάς και της «παραδοσιακής αριστεράς», ακόμη και τότε τα λεφτά δεν βγαίνουν. Θέλουμε 100, βγάζουμε 85 (χωρίς τους τόκους και τα πανοτόκια, επαναλαμβάνω). Τόσο απλό!
Αυτά που λείπουν λοιπόν, ποιος θα μας τα δώσει; Ή δεν θέλουμε να μας τα δώσει κανείς και θα τα «κόψουμε» από την «καθημερινότητα» μας; Ωραία! Τι θα κόψουμε λοιπόν; Τα καύσιμα, τα φάρμακα, τις πρώτες ύλες της βιομηχανίας, τα κρέατα ή το γάλα που εισάγουμε; Ή μήπως θα μειώσουμε ξανά οριζοντίως τους μισθούς και τις συντάξεις; «Να κόψουμε από τα κόμματα» φώναζε ένας λαϊκιστής της τηλεόρασης που κατά καιρούς σιτιζόταν στις αυλές των αρχηγών. Ναι τρώνε πολλά (αυτός ξέρει). Να τα κόψουμε λοιπόν να μην τους δώσουμε ούτε ευρώ τσακιστό. Αλλά και πάλι μας λείπουν καμιά 20αρια δις. Έχουμε καμιά ιδέα που θα τα βρούμε ή θα το σκεφθούμε όταν θα μας έχουν παρατήσει οι «σύμμαχοι»;
Πηγή : protagon.gr

Ατίθασε, τρελέ Έλληνα, πάντα μπροστά μου σε βρίσκω!

Άρθρο του Χρήστου Πασαλάρης για τη real.gr

ΚΑΤΑΚΑΗΜΕΝΗ Ελλάδα, τι σου ’μελλε να τραβήξεις από τότε που (σαν σήμερα, στις 22 Ιανουαρίου του 1830), οι ξένοι «προστάτες» υπέγραφαν στο Λονδίνο το περίφημο «πρωτόκολλο της ανεξαρτησίας σου»! Ανεξαρτησίας πάντα πνιγμένης στις αγκαλιές των «προστατών» σου, πότε της Αγγλίας, πότε της Αμερικής και πότε της Ρωσίας, όπως και σήμερα…
ΠΟΥ ΝΑ ΗΞΕΡΕΣ ότι το 2012 θα είχες να ξεσηκωθείς εναντίον μιας ξένης πολυμερούς κατοχής, που σου επιβλήθηκε όχι πια με κανονιοφόρους και με «σημειώματα» (όπως εκείνα μεταξύ Τσώρτσιλ – Στάλιν τον Οκτώβριο του 1944 που όριζε 90% Αγγλία, 10% Ρωσία), αλλά με θηριώδη δάνεια και Μνημόνια…
ΠΟΙΑ άλλη χώρα έζησε τις δικές σου περιπέτειες αυτά τα 192 χρόνια; Ξεφύλλισα την ιστορία των δύο αιώνων και την παραθέτω εδώ περιληπτικά με 600 περίπου λέξεις, για χάρη των νέων που την αγνοούν λόγω της τρισάθλιας διδασκαλίας στα σχολεία.
ΤΙ ΠΟΛΥΤΙΜΟ βγαίνει από το ξεφύλλισμα; Βγαίνει ότι ήθελες δεν ήθελες, μπλέχτηκες σε δύο παγκόσμιες συρράξεις (του 1914 και του 1939), με σπουδαία κέρδη αλλά και οδυνηρές θυσίες. Βγαίνει ότι θριάμβευσες στους δύο βαλκανικούς πολέμους (1912-1913), έχασες όμως σε άλλους δύο με τους Τουρκαλάδες (1897 και 1922)… Βγαίνει ότι δοξάστηκες στα αλβανικά βουνά πολεμώντας ενάντια στους Ιταλούς (1940), ότι κέρδισες τις μάχες του Ρούπελ και της Κρήτης ενάντια στους χιτλερικούς (1941), ότι έμαθες τον κόσμο να αντιστέκεται με το κατέβασμα της σβάστικας από την Ακρόπολη (1941) και με το ηρωικό αντάρτικο (1941-44), ότι έκανες τον Τσώρτσιλ να λέει ότι «οι ήρωες πολεμούν σαν Έλληνες» και τον Χίτλερ να ομολογήσει ότι «μόνον οι Έλληνες μας αντιστάθηκαν γενναία»!..
ΒΓΑΙΝΕΙ ότι, με μπουρλοτιέρη τον ελληνικό Τύπο, κήρυξες τέσσερις δημοκρατικές επαναστάσεις: Του 1843 για την επιβολή Συντάγματος, του 1863 για διώξιμο του Όθωνα (σαν σήμερα και αυτό), του 1909 για την ανατροπή της σαπίλας και τον ερχομό του Βενιζέλου, του 1922 μετά τη μικρασιατική καταστροφή, με επίλογο την εκτέλεση των έξη στο Γουδί. Και του Πολυτεχνείου το 1973 που οδήγησε στην ανατροπή της χούντας…
ΒΓΑΙΝΕΙ ότι κέρδισες σπουδαίες διπλωματικές μάχες (συνθήκες Σεβρών, Λωζάνης και Ζυρίχης – Λονδίνου), ότι αγωνίζεσαι με νύχια και με δόντια για την Κύπρο, ότι μπήκες με το σπαθί σου στην ΕΟΚ, ότι οργάνωσες με επιτυχία τους Ολυμπιακούς του 2004, ότι έδωσες και δίνεις εξετάσεις «πλέριας δημοκρατίας», αλλά…
ΑΛΛΑ και ότι σε αυτά τα 192 χρόνια έχυσες άφθονο αδελφικό αίμα σε 4 εμφυλίους σπαραγμούς (1824, 1916, 1944, 1946), ότι ντροπιάστηκες με τρεις δικτατορίες (Πάγκαλου το 1925, Μεταξά το 1936 και Παπαδόπουλου – Ιωαννίδη το 1967 και 1973) και με αναρίθμητα κινήματα. Ότι χρεωκόπησες τρεις φορές (1893, 1932, 2010), ότι λερώθηκες με… πελώρια σκάνδαλα και κυκλώματα διαφθοράς (όπως, καλή ώρα, αυτό των 54 της Θεσσαλονίκης) και ότι σήμερα βουλιάζεις στη χειρότερη οικονομική κρίση της ιστορίας σου, με ένοχο σύσσωμο το φαύλο πολιτικό σύστημα..
ΒΓΑΙΝΕΙ ότι δολοφόνησες ή εξόντωσες άξιους κυβερνήτες, όπως ο Καποδίστριας, ο Τρικούπης και ο Βενιζέλος, ότι άλλαζες τα καθεστώτα σου σαν πουκάμισα, ότι φόρεσες στέμματα ή ημίψηλα σε επτά βασιλιάδες, οκτώ Προέδρους Δημοκρατίας και 90 πρωθυπουργούς, με τελευταίο τον σημερινό, φυτεμένο και αυτόν από την ξενοκρατία, Λουκά Παπαδήμο…
ΤΕΛΕΙΩΝΩ όμως τη σημερινή γραφή με τα λίγα λόγια που μου έστειλε από τη Θεσσαλονίκη των αυτοκτονιών ο αρχιμανδρίτης Γερβάσιος Ραπτόπουλος, διάκονος απόρων κρατουμένων…
«Ο ΝΕΟΣ ΧΙΤΛΕΡ», μου γράφει, «ενσαρκωμένος στη φράου Μέρκελ, βάλθηκε να μας αφανίσει όλους. Ήδη αφάνισε τους πρώτους 1.727 τίμιους και φιλότιμους Έλληνες, που μπροστά στην πείνα των παιδιών τους και στις πιέσεις των τοκογλύφων, αυτοκτόνησαν. Αύριο πόσοι ακόμη; Και ώς πότε; Σας ευχαριστώ και μη με κακιώνετε για τα αισθήματά μου. Εύχομαι η πένα σας να μας κάνει να ελπίζουμε κάτι καλύτερο, όπως και εγώ ήλπιζα όταν στην κατοχή, με καμένο το σπίτι μου, έτρωγα ψημένα στη φωτιά βελανίδια για να επιζήσω…»
ΑΡΑ; Άρα δεν απομένει παρά η ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ. Με το κεφάλι ψηλά, με το κορμί στητό, με το βλέμμα λαμπερό, περήφανο πέρα για πέρα, ΕΛΛΗΝΙΚΟ! Έτσι που η φράου Μέρκελ να θυμηθεί τα λόγια του μεγάλου συμπατριώτη της, του ποιητή Φρήντριχ Σίλλερ:
«ΕΛΛΗΝΑ, ατίθασε! Όπου και αν γυρίσω τη σκέψη μου, όπου και αν στρέψω την ψυχή μου, πάντα μπροστά μου σε βρίσκω»!

Το άρθρο δημοσιεύτηκε στις 23/01/12

Πηγή : real.gr

Περιοδική Συλλογή Ειδήσεων.